Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
2 maart 2010, om 14:34 uur
Bekeken:
660 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
248 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het rode potlood"


Weekopdracht, pffff, over de verkiezingen. Vooruit, hier mijn verhaal.

 

Zenuwachtig draaide Paul zich die nacht om in zijn bed. Hij kon niet slapen.
Morgen zou hij voor het eerst mogen stemmen. Wat gewichtig, hij hoorde erbij en hoopte echt dat het zou lukken.
Twee maanden ervoor had hij zijn paspoort laten verlengen, anders mocht hij niet stemmen.
Hij had de plaatselijke weekbladen helemaal uitgepluisd en er waren wel vier partijen waarop hij zou willen stemmen, maar helaas moest hij zijn keuze maken.
Het belangrijkste was, dat de partij aan de jongeren dacht, zoals genoeg woningen voor starters, want hij wilde niet weg uit zijn geboorteplaats. Hij zou de prachtige zee niet kunnen missen want hij was kite-surfer. Hij was zo goed dat hij het sporttalent was geworden in het afgelopen jaar.

De partij moest ook veel aandacht schenken aan sport. Men was al jaren aan het bakkeleien over een nieuw sportcomplex midden in de plaats, maar dit werd telkens afgeblazen.

De partij die hij zou kiezen beloofde dat het sportcomplex er eindelijk zou komen.
 
 Hij draaide zich nog eens zuchtend om in bed en viel eindelijk in een diepe slaap.
Hij droomde over de verkiezingen. Hij had zich ingeschreven als partijleider en hij had een eigen partij opgericht wat Vrede heette. Hij debatteerde over hoe mensen anders met elkaar zouden om kunnen gaan en zag ineens een groot hart voor zich verschijnen. In dit hart stonden leuzen zoals, verdraagzaamheid, orde, naastenliefde. Hij zag zichzelf praten tegen de vier andere partijleden.
Hij ging langs de deuren om zichzelf te promoten. Vooral de jongeren waren dol op hem. Hij kon zo goed praten, zo goed motiveren. Echt een aanwinst in zijn woonplaats.
 Hij zag zichzelf winnen met 99% van de stemmen en hij werd wakker door een gillende wekker. Hij keek verbaasd om zich heen. Hoe komt hij erop?
Hij draait zich nog even om en nam zich voor om op te staan, zodat hij bijtijds naar het stembureau kon gaan. 
 
 De locatie waar hij moest stemmen was om de hoek, dus hij besloot te gaan lopen. Er stond al een rij van hier naar Tokio en hij was blij dat er zoveel mensen gingen stemmen. Goed teken vond hij.
Hij was eindelijk aan de beurt, liet trots zijn paspoort zien en hoorde een gil achter het stemhokje. De man die toezag of alles rustig verliep liep het hokje in en de lange rij mensen hoorden gillen, ooooooo noooooo.
Het rode potlood deed het niet meer en er was geen reserve, want de potloden waren op.
Het betekende dat Paul niet kon stemmen, want in het hele land waren de bijzondere rode potloden op. Je kon geen ander soort gebruiken, want de kleurstof die in het potlood zat zorgde ervoor dat het bolletje wat je in moest kleuren zichtbaar werd. Met gewone kleurpotloden bleef het bolletje kleurloos.
Paul stond verbaasd en vastgenageld aan de grond. Zijn mond was opengevallen en hij wilde iets zeggen, maar hij kon geen geluid produceren. Hij voelde een straaltje water over zijn wangen sijpelen en hij reageerde niet op geduw, dat hij weg moest gaan, want het stembureau ging sluiten. Eindelijk zette hij een voet voor de ander en herhaalde dit tot hij buiten stond. Er stonden groepjes mensen te praten, ze klonken boos, verontwaardigd en hij besloot naar huis te gaan.
Zijn kans was voorbij om te mogen stemmen en viel in de diepte. Au wat was dat? Hij lag op de grond naast zijn bed. Hij keek verbaasd om zich heen.
Gelukkig, het was maar een droom.
 
Na het ontbijt ging hij gezellig met zijn moeder naar het stembureau.
‘'Op wie stem jij mam?'' Vroeg hij.
‘'Ik denk op de vierde partij, die belooft heel veel vrede en rust in onze woonplaats''. Zei zijn moeder.
‘' Huh ? Wat apart, over zoiets heb ik gedroomd''. Zei hij verbaasd.
‘'En, ben jij er al uit Paul?" vroeg zijn moeder.
‘'Ik denk op partij drie, die doet veel voor de jongeren en dat is heel belangrijk, ik wil dicht bij je in de buurt blijven wonen mam.''
Ze waren bij het stembureau aangekomen en waren gelijk aan de beurt.
‘'ah fijn, u bent nummer vijf en zes deze ochtend'', zei de man achter het tafeltje.
Paul ging eerst, kleurde het bolletje rood en gooide trots zijn stembiljet in de grote ton die naast het stemhokje stond.
Daarna was zijn moeder aan de beurt. Op de terugweg besloten ze even langs de bakker te gaan. Dit moest gevierd worden.
 
Achteraf konden ze op teletekst zien dat de opkomst erg laag was geweest in heel het land.
De partij van Paul had wel de meeste stemmen, dus vooral de jongeren zagen het belang van stemmen in.
Nu op naar de volgende verkiezing. Dit zou in juni zijn. Een ingelaste verkiezing omdat het kabinet gevallen was.
Paul besloot alles goed te volgen en hij ging zeker weer stemmen. Dan zou het niet met het rode potlood zijn, maar met een druk op de knop.

Hij keek er nu al naar uit!
 
 
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

met of zonder potlood, stemmen ga ik. stemplicht zei mij niets, het is een verworven recht, een recht waarop de democratie gebaseerd is.

Geplaatst op: 2010-03-02 18:42:38 uur