Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Natuur
Geplaatst:
22 februari 2010, om 21:44 uur
Bekeken:
829 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
320 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De Weerribben-Wieden"


  
 
Ter gelegenheid van ons vijfenveertig jarig huwelijk hebben we twee dagen in de noordelijke kop van Overijsel vertoefd. Het was de bedoeling om het nationale park de Weerribben-Wieden te bezoeken. Voor de overnachting verbleven we in hotel "Hampshire" in Steenwijk.
Mijn vrouw was als vrijwilliger van I.V.N.(natuur- en milieueducatie) erg geïnteresseerd in dit bekende natuurgebied. Wat kon ik daar, als vrijbuiter die net terug was van drie weken skigenot, nog tegenin brengen.
 
Het bracht ons naar het kleine plaatsje Ossenzijl alwaar het informatiecentrum is gevestigd.
Dit centrum is van Staatsbosbeheer en daar wordt op een interessante manier het gebied met modellen, kaarten en beelden uitgelegd. Het ontstaan, de geschiedenis, alsook flora en fauna
worden uitvoerig besproken.
Voor een goed begrip is het belangrijk de naam Weerribben-Wieden goed te begrijpen.
De"weren"of "petgaten" zijn de diepten die volliepen met water nadat de turf daaruit was gestoken. Dit zijn dus nu de waterkanaaltjes die het gebied in blokken verdelen.
De"ribben" zijn de stroken grond daartussen, waarop de turf werd gestapeld om te drogen.
"Wieden" zijn meren, de grotere watervlakten, eveneens ontstaan door turfwinning.
Het gebied is dan ook niet op een natuurlijke manier in deze vorm ontstaan maar door mensenhanden. Turf als brandstof gestoken door de bevolking, voor de handel en als broodwinning.
 
Een medewerker van Staatsbosbeheer bekeek ons eens aandachtig en beschouwde ons kennelijk vitaal genoeg voor een wandelroute van tien kilometer. Met een plattegrondje werd ons deze wandelroute aanbevolen, die ons veel van het gebied zou laten zien.
 
We liepen de route rechtsom, dat voor mij als oud baanatleet, die zijn rondjes altijd linksom heeft gelopen, onlogisch overkwam. Nu is de snelheid van het wandelen niet van dien aard om je daar verder druk over te maken. Wel hadden we nu een lichte maar koude oostenwind pal op kop en die zou ons linksom wat aangenamer in de rug hebben toegedekt. Ook dat hebben we gelaten aanvaard met de wetenschap dat we tijdens ons lange huwelijk de wind meermaals van voren hebben gehad, wat we redelijk onbeschadigd overleefd hebben
 
Ongetwijfeld biedt een zomers bezoek een grotere variëteit aan natuurlijk leven en kleuren, maar een de winterse aanblik heeft zeker ook zijn charme. De uitgestrekte rietvelden met hun ietwat monotone zachte bruin/beige kleur deden ons goed. Het riet deinde in de wind en speelde een melodie van rust.
 
Een doorsteek voerde ons via een voetpad met daarin de nodige bruggetjes, naar het pittoreske dorpje Kalenberg. Dit voetpad was omzoomd met struiken en dunne boompjes die wat schuin naar het pad gekeerd stonden, waardoor de vertakking voor een soort afdak zorgde. Het hout vrijwel geheel ontdaan van haar opfleurende kledij, deed wat doods aan. Dit bracht echter ook weer een sfeer van rust en gelatenheid, die zo uitstekend paste bij onze keuze. Het was alsof de bomen deze naakte periode met een zeker geduld accepteerden. Zo van: "Het is nu eenmaal niet anders en het komt beslist weer goed!"
 
Vanaf Kalenberg loopt een vier kilometer lang fiets/wandelpad langs een weer (breed kanaal) naar Ossenzijl. Ook hierin de nodige bruggetjes over op het kanaal aansluitende weren.
Aan de andere zijde van het pad staan diverse fraaie huisjes, veelal met rieten daken en allemaal met een aanlegplaats voor bootjes. Bootjes waren soms boten variabel in grootte en met of zonder motor. Dit watertransport is naast een fiets zowat het enige middel waarmee de bewoners de aangrenzende dorpen kunnen bereiken.
.
Het kanaal was met een stevige ijslaag bedekt en er waren diverse schaatsliefhebbers, die hier hun nobele kunsten etaleerden. Er was zelfs een ruime strook sneeuwvrij gemaakt voor een toertocht, die deze middag zou worden georganiseerd.
Diverse schaatsers waren op het ijs, kennelijk om zich op de tocht voor te bereiden. De aanblik van al die schaatsers maakte het schilderachtig tafereel compleet.
Dit brede kanaal had links en rechts vele wieden (watergangen tussen de ribben) die aansluiting hadden en zo kon men een prachtig doorlopende route uitzetten.
 
Tijdens de wandeling, die ongeveer twee uur in beslag nam, was er op de route geen gelegenheid om iets te eten of te drinken. Des te groter was de verrassing toen we op het einde van de trip in Ossenzijl arriveerden en zowat tegen een eetcafé opliepen, waar met grote letters op een bord stond: "HEDEN HUISGEMAAKTE ERWTENSOEP!"
Een toepasselijker slot van ons bezoek aan dit gebied, hadden we niet kunnen bedenken. 
 


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Een prachtig en beeldend schrijven over de wandeling welke jullie maakten tijdens een kort verblijf in Overijssel.
Door dit schrijven heb ik ook even heerlijk kunnen vertoeven in dit Nationale park en de sfeer mogen proeven van een
schilderachtig stukje natuur. Liefs v. Josselyne

Geplaatst op: 2010-02-23 18:25:24 uur