Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Waargebeurd
Geplaatst:
10 februari 2010, om 18:17 uur
Bekeken:
761 keer
Aantal reacties:
3
Aantal downloads:
191 [ download ]

Score: 10

(10 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mijn zus"


Mijn zus  hebben ze dood laten gaan, toen zij vierentwintig was.
Ze heeft altijd bij gehandicapte kinderen gewerkt en was pas getrouwd en was zo dol op kinderen.
Zij gingen in Dokkum wonen in een huisje op de dijk.
Zij belde dat ze in verwachting was en zo uitzag naar een eigen kindje.
Acht maanden later, ik was negentien en werkte bij bejaarden, ging de telefoon over op mijn werk en het was voor mij.
Mijn zus was overleden in de nacht na de keizersnede in het streekziekenhuis te Dokkum.
De avond ervoor was zij heel ziek en beroerd geworden en ze wilden haar naar Groningen brengen.
Hebben dit niet gedaan omdat ze het nog even aan wilden kijken en ze vonden haar tijdens de eerste ronde. Ze troffen haar dood aan door niervergiftiging.
Ik heb mij nooit kunnen uiten hierover, ik weet wel dat ik ziedend was en nog steeds ben.
Ik had tijdens de crematie de kist tegen willen houden en willen gillen dat ze vermoord was door onoplettendheid, door twijfel, door laksheid.
Haar zoon heeft zij nooit kunnen zien, nooit kunnen vasthouden ook, zij die zo graag een kindje wilde.
En ik was mijn zus kwijt
Veel dingen leer je aanvaarden, maar bij dit is het mij helaas niet gelukt.
Het leven is wat dat betreft oneerlijk.
Mijn hart huilt terwijl ik dit opschrijf.
Juist door de oppervlakkigheid van mijn schrijven bij sommige verhalen, zorg ik ervoor dat mijn gevoel  g
esmoord, pijnloos en op de achtergrond is en blijft. 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Wat vreselijk lieve Berna. Er gaan nog steeds teveel dingen fout door onoplettendheid. Mooi neergeschreven. Hoop dat je het ooit los kan laten, maar ik begrijp dat dat vreselijk moeilijk zal zijn.
Liefs Anne en heel veel sterkte.

Geplaatst op: 2010-03-07 18:09:03 uur

Lieve Berna, gedeelde smart is halve smart. Ik hoop dat dit schrijven je goed heeft gedaan, en er nu wat opluchting is.
Vergeten doe je dit nooit en verdriet over het vreselijke gebeuren zal er altijd blijven, maar het van je afschrijven kan het leed wel verzachten. Stilmakend ...........
Liefs v. Josselyne

Geplaatst op: 2010-02-11 17:34:00 uur

ja, dat is iets aller aller aller aller droevigst, zonlicht
tranen zijn op hun plaats hoor
pijn ook
verdriet ook
leed, jammer, bedroeving en voor dat alles is geen 1 woord genoeg

Geplaatst op: 2010-02-10 18:53:21 uur