Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Maatschappij
Geplaatst:
17 januari 2010, om 13:47 uur
Bekeken:
738 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
170 [ download ]

Score: 5

(5 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De val - kuil"


  
Ieder mens heeft zijn eigen valkuil en het is meestal ook bekend, door ervaringen hiermee.
Mijn eigen valkuil is en blijft ( wordt aan gewerkt ) de mening van anderen, die als een klap aan kan komen.
Een valkuil ‘'het je aantrekken wat anderen mensen zeggen'', begint eigenlijk al in je prilste jeugd.

Bij mij zit er nog een facet bij en dat is de hooggevoeligheid.
Het is hinderlijk, het is irritant, het is vervelend en het haalt een groot stuk van je levensvreugde weg.
Door de jaren heen heb ik eraan gewerkt om niet afhankelijk van andere mensen te zijn, in ieder geval in een veel mindere mate dan ik deed.
Dit lukt op zich wel aardig, alleen het plaatje verandert, als je met anderen samenwerkt, als je op een site of een vereniging zit waar mensen bij elkaar zijn.
Het komt er eigenlijk op neer, wanneer ik niet in de valkuil wil vallen, ik terug moet gaan naar mijn manier van leven in de afgelopen jaren. Dit is dus veel dingen alleen doen, jezelf wijsmaken dat je anderen niet nodig hebt. Vooral goed blijven voelen en dit bevestigen, dat ik de enige ben op wie ik kan vertrouwen.
Toch ervaar ik, dat je niet om andere mensen heen kan, dat je ook niet zonder hen kan.
Eigenlijk wil ik dit ook niet, omdat interacties natuurlijk ook heel fijn zijn en een stuk van waarde aan je leven toevoegt.
Het is dus een afwegen van, blijf ik op mij zelf, zodat ik teleurstellingen ontloop?
Of gooi ik mij toch ook tussen andere mensen en kan ik door mijn naïviteit midden in de val lopen en daardoor weer hevig teleurgesteld voelen?
Het zou een wisselwerking moeten zijn tussen deze twee mogelijkheden, wil je uit je leven halen wat erin zit.
Het is daarom goed voor mij zelf, om steeds even stil te staan:
Wat gebeurt er?
Wat voel ik?
Hoe reageer ik?
En het aller- belangrijkste, wat nu?
Als je het gevoel hebt in de val gelopen te zijn, wat je eigen gevoel is en blijft, kun je afstand van het geheel nemen. In mijn geval kan ik erover schrijven.
Maar het allerbelangrijkste is het weer terug te keren naar je zelf.

Telkens kom je als een draad wat op en neer gaat terug op zijn rustpunt, om daarna weer een volgende stap te nemen tussen anderen.
Door de hooggevoeligheid voelt alles ernstiger aan, dan het in werkelijkheid is. Toch is het zaak het gevoel altijd serieus te nemen en jezelf NOOIT af te kraken om hetgeen wat je voelt!
Een ander kan niet voor je voelen, alleen maar meedenken en e.v.t. tips geven, maar tips zijn ook keuzes die iemand vanuit zichzelf maakt, dus niet altijd bruikbaar voor jou.
Onrecht is een punt wat zeer moeilijk ligt, bij mensen, die hooggevoelig zijn.
Ik denk dat dit een van de moeilijkste facetten is, omdat je je druk maakt om de dingen die om je heen gebeuren. Je wilt knokken voor de ander en ga te ver bij je zelf vandaan, zodat het onrecht plotseling in jouw schoot ligt en niet meer bij de ander.
Belangrijk is dus om afstand te bewaren, om te filteren, wat je in en uit laat.
Niet alles is kommer en kwel, bij iemand, die hooggevoelig is.
Je kunt het ook ervaren als een gave en als je het op de juiste manier gebruikt, kun je veel goede dingen doen. Al is het alleen maar om de ander te begrijpen en aan te voelen en deze herkenning uit te dragen.
Door de herkenning kunnen andere mensen zich beter en begrepen voelen en zijn dan weer een eindje op weg geholpen. Het blijft wel zaak, dat je het daarna weer loslaat.
Niet in een valkuil storten betekend dus:
Alsmaar loslaten.
Het laten gaan.
Terugkeren naar jezelf, naar je zogenaamde rustpunt.
Zo zal een gevoelig mens kunnen blijven overleven en dat is immers de bedoeling, in deze harde maatschappij, waar elleboogwerk, competitiestrijd een van de grootste kenmerken zijn. Onder het motto, de sterken zullen overleven.
Maar het is op den duur andersom, de zwakkeren zullen ECHT kunnen leven, omdat zij de gave hebben om bij zichzelf te blijven.
Dit leer je door je ervaringen, met vallen en opstaan helaas. Maar het is zeker de moeite waard! 
 
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

hierover schrijven is ook al een valkuil
de interactievelieveling achter het scherm spaart soms commentaar noch kritiek

maar ik kon alvast heel goed in je gevoelens komen, zonlicht. ikzelf heb op dat vlak een overwinning binnen.

jezelf relativeren kan best leuk zijn hoor

Geplaatst op: 2010-01-17 14:16:41 uur