Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
10 januari 2010, om 17:28 uur
Bekeken:
1214 keer
Aantal reacties:
6
Aantal downloads:
176 [ download ]

Score: 13

(13 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Thuiskomen"


Ik ben een van de zovelen
Die op de aarde neervalt
Door de wind meegenomen
Vind ik mijn plek
In een tuin
Van trotse mensen
In de verte zie ik
Hun prachtig rood, groen, geel
Tuinhuisje staan
Daaraan hangt voer
Voor de vogels
Ik lig daar en denk over mijn leven na
Als een van de miljarden
Kwam ik dwarrelend uit de lucht
Met een NO wind in mijn rug
Ik denk na over deze hachelijke reis
En kijk naar binnen
Waar een vrouw zit te typen
Zij schrijft een gedicht
Over mij, zomaar......., een sneeuwvlok
Even zal ik kunnen leven
Dan smelt ik weg
En zal opgaan in de grond

 

 

 

 



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Een heerlijk opgaan in de sneeuwvlok. Je hebt dit heel mooi verwoord Berna. Liefs v. Josselyne

Geplaatst op: 2010-01-11 18:07:58 uur

Prachtig schrijven Berna.
Zo leuk gevonden de laatste zin.
Liefs.

Geplaatst op: 2010-01-11 15:41:52 uur

prachtig geschreven
Groeten
Hugo

Geplaatst op: 2010-01-11 09:44:09 uur



Een heel aardige personificatie van de sneeuwvlok. Mooi geschreven, ik zie haar dwarrelen tussen alle andere vlokken!

Een prettige avond, liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2010-01-10 19:20:03 uur

Ik smelt, zo leuk deze! Liefs Anneke

Geplaatst op: 2010-01-10 19:13:38 uur

Je hebt die NO-wind ook in de rug voorwat het dichten betreft!

Geplaatst op: 2010-01-10 18:54:45 uur