Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
23 december 2009, om 13:05 uur
Bekeken:
907 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
341 [ download ]

Score: 11

(11 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zomerzuchten"


De zomers waren prachtig. De zomers die wij hand in hand uit en inliepen. De stranden waren een paradijs voor ons geweest en de bergen als een diamantenlaag. De caravan lieten we achter, die redde zich altijd wel. Ik wist op zulke momenten dat onze band sterker zou zijn dan elk litteken in onze levensweg. Op de momenten dat je me optilde en we een buitenlander, Frans, Duits, of meestal Italiaans, vroegen een foto te maken, voelde ik me bijzonder. De Italianen die we niet verstonden, die dachten dat wij soortgenoten waren, lachten we uit. Ik genoot ervan je gelukkig te zien.


De lachrimpeltjes om je blauwe ogen laten me nog steeds lachen als ik op de foto op de witte rouwkaart kijk. De rouwkaart die ik zelf heb geknutseld en nu in een gouden lijstje op mijn kamer staat. Het maakt mijn kamer treuriger, kleuriger, maar bovenal vreedzamer. De ketting die je me ooit gaf, wanneer we ijsjes , á la cocco, aten, zweeft om mijn hals. Ze liep met me door de regen, bekeek de horizon en ik kuste haar welterusten. Ik probeerde door middel van telepathie je via de ketting ,met het hartje en hoefijzertje, te bereiken. We hadden elkaar ooit belooft als er een leven na de dood zou zijn, we zouden knipperen met het wc-licht. We hadden er op dat moment om gelachen. Maar het resultaat was dat het te vaak opviel als ik in het studentenhuis op de wc tegen de muur zat te praten. Ze dachten vast dat ik gestoord was. Geobsedeerd door het vertalen van muurschimmels of de markeerstiften-praat die sommige met de muur hielden als ze niet meer zo helder waren. Dronken.


Nu de sneeuw uit de lucht naar beneden vloog, als duizenden papierenvliegtuigjes bij elkaar, besloot ik 's nachts op de straat te dansen. De ketting zou ook kunnen voelen hoe de sneeuwvlokken het zilver zouden raken. De mensen keken me raar aan hoe ik zonder jas, in mijn snoopy-pyama, over de straat dartelde. Maar ze zouden allemaal de ketting hebben zien schitteren in het licht van de lantaarnpaal.


Ik koesterde de momenten die door mijn brein flitste in dromen. De warmte van je handen en de theegesprekjes die we hielden na een koude schooldag. De knuffels die je voor me meebracht uit alle plaatsen op de wereld. Waar je als superheld naartoevloog. Je terug kwam en ik de eerste was die je omhelsde en fluisterde dat je me had gemist. In de auto vertelde je me over de nieuwe buitenlandse woorden die je had geleerd. Ik was trots op je. Trots om de persoon die je was.


De avonden met ‘Harry Potter' films veranderde. Zelfs als kind van 7 kon ik het doorhebben. Ik drukte met penstrepen in het witte papier, zodat het scheurde als ik het gegil van jullie probeerde te symboliseren. Op één avond liet ik de pen vallen toen ik de deur dicht hoorde dreunen. Mijn broer trappelde met zijn voetjes de trap af. Het jankende gehuil van mijn moeder echode door het hele huis en de lieve woorden die mijn broer fluisterde omhelsde de vele kamers. Ik sloop de trap af en nam een plaatsje op de houten trede. Ik keek door het raampje in de gang en zwaaide mijn vader gedag. Hij heeft het vast nooit gezien.


Ik maakte in het donker de rouwkaart van breekbaar crêpepapier en tekende vlindertjes die je zouden meevoeren. De kleuren vlekte door de tranen die uitvloeiden op het papier. Ik brak het glas van mijn gouden fotolijstje en plakte de foto in het midden van de witte kaart. Nooit zal ik vergeten, hoe je was en ooit zullen we weten hoe we nu zijn. De brieven die ik elke dag schrijf zal ik je ooit bezorgen. Als je er nog bent tenminste. Als je nog mijn superheld wilt zijn.
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:


Al weer een prachtig verhaal, fantastisch hoe goed jij schrijft Anne. Ik heb het graag gelezen!

Voor jou en ook voor ons een mooie dag! Liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2009-12-28 10:36:14 uur

Prachtig geschreven Anne.
Liefs Zonlicht

Geplaatst op: 2009-12-26 17:11:33 uur