Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
17 december 2009, om 18:38 uur
Bekeken:
1236 keer
Aantal reacties:
4
Aantal downloads:
211 [ download ]

Score: 13

(15 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Schrijvend op reis"


   
In het kader om iedere dag een half uur te bewegen toog ik vanmiddag naar het strand.
Niet alleen om te bewegen, nee, ook om na te denken.
Mijn gedachten waren voornamelijk bij Jan, omdat zijn vader vandaag begraven zou worden.
In en in verdrietig had ik gisteren een gedicht voor hem geschreven, terwijl er langs mijn wangen tranen liepen en op dat moment niet te stoppen waren.
Terwijl ik richting zee liep, zag ik een smal strand en de golven waren reusachtig en met felle slagen sloegen zij op het water neer.
Het smalle strookje wat loopbaar was, was van los zand en het strand was verder helemaal wit.

Tijdens het lopen, voelde ik de sneeuwvlokken in mijn ogen, in mijn mond en ik werd steeds witter.
Ik was ongeveer de enige wandelaar en zodoende werd ik nauwelijks afgeleid door honden of mensen.
Mijn gedachten waren bij de komende kerst, bij Jan, bij mijn werk, bij het schrijven, terwijl ik ondertussen de golven in de gaten moest houden, wilde ik niet ingesloten worden door de beukende golven.
Terwijl ik zo liep en de begrafenis voor mij zag terwijl het sneeuwde, besefte ik dat het wonderbaarlijk is, om in een betrekkelijk korte tijd, van zoveel mensen te houden, met wie je een interactie hebt, op deze site.
Door te schrijven, te communiceren, door middel door te schrijven over jezelf en het volgen van medeschrijvers.
Het raakte mij diep dat ik zoveel verdriet voel om Jan en thuisgekomen, was ik van plan om mijn wandeling in de sneeuw op het strand te beschrijven en te plaatsen.
Het zou een gedicht worden besloot ik, totdat ik zag dat Jan een gedicht had geplaatst.
Dankbaar, voor zijn gedicht waarin hij de begrafenis beschreef ,besloot ik dat mijn gedicht een verhaal zou worden.
Ik voel mij vreemd treurig, maar anderzijds ook een diepe dankbaarheid, dat ik op mijn levensweg hier terecht ben gekomen.
Een reis die in het vervolg schrijvend zal verlopen.
Een reis waarbij ik mij onvoorwaardelijk open kan stellen.  

Een reis waarbij ik iedere dag lieve mensen ontmoet.
Een reis waarbij mensen vragen, of ik kan helpen bij het schrijven.
Een reis waar ik troost kan vinden.
Een reis waardoor ik mij soms diep geraakt voel, wat zich uit in een intens verdriet en medeleven.
Een reis, waarbij ik al schrijvend en lezend ondervind, wat leven is, maar ook met het besef, dat de dood erbij hoort.
Vandaag een aparte dag, gepaard gaande met sneeuwbuien, wat voor mijn gevoel, alles nog intenser doet beleven en herbeleven.

 

 


 
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:


Een prachtige reis in een heel mooi verhaal.

Heel goed jegevoelens verwoord en je verhaal beeldend weergegeven!

Graag gelezen, liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2010-01-04 00:54:25 uur

Dit heb je echt prachtig geschreven lieve Berna,
je kunt je helemaal inleven in jou emoties.
Inderdaad je beste verhaal tot nu toe!
Liefs Anne.

Geplaatst op: 2009-12-19 18:28:07 uur

Lieve Berna, Dit is wel het mooieste verhaal wat je tot op heden geschreven hebt. Ik ben echt onder de indruk.
Zoveel medeleven, welgemeend verdriet, liefde, vriendschap etc. het is allemaal terug te vinden in dit schrijven. Opnieuw blijkt dat gevoelens en emoties de basis zijn om iets moois op papier te zetten. Mijn complimenten en respect voor jou. Een een dikke groene duim.
Liefs v. Josselyne

Geplaatst op: 2009-12-19 17:44:58 uur

Mooi geschreven !

Geplaatst op: 2009-12-17 20:10:24 uur