Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
30 november 2009, om 18:56 uur
Bekeken:
708 keer
Aantal reacties:
3
Aantal downloads:
260 [ download ]

Score: 6

(6 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Wowww TWEEDE!!"


 

30 november 2009, de uitslag.

 

 

( yes, ik ben tweede geworden met deze opdracht! Ik ben echt zo superblij mensen en nu kom ik echt helemaal los, van overtuigingen, van het niet kunnen, het niet doen, van het niet mogen, enz. enz. )

 

Ingezonden op 20 november 2009

 

Mijlpaal
 
Over een paar minuten staat mijn mijlpaal op het scherm en rolt daarna de kamers binnen bij de leden van de schrijfgroep.
Dit in de vorm van een zelfgeschreven verhaal, wat nogal heftig is.
Ik heb mijzelf beloofd, dat ik mij niet meer af hoef te vragen hoe andere mensen over mij denken als ik bepaalde dingen doe, wat eigenlijk niet kan. Tenminste, ik denk dat men zo denkt.
Met het schrijven merk ik dat ik steeds meer los kom. Maar ik durf mij nog niet helemaal te geven en hou mij dus weer in. Dat moet ik gewoon niet doen.
Vandaar dat ik een sprong in het diepe neem en mijn laatst geschreven verhaal mee laat dingen in de maandopdracht.
Het draait op zich dus niet om de inhoud van het verhaal, maar het draait om de vrijheid die ik kan nemen om hem te plaatsen.
Als ik dit zonder schroom kan doen, is er weer een enorme stap gezet in de vorm van een mijlpaal.
De schrijfster Berna ( Zonlicht), kan zich dan eindelijk helemaal geven!
 
 
Zes paar schoenen
 
Marieke zat dagelijks achter de computer. Zij had zich aangesloten bij heel veel sites, o.a. voor een datesite.
Zij was op zoek naar een eerlijke jongeman, ondernemend, ongeveer 1.80 meter en het liefst met een goede baan. Leeftijd tussen de 25 - 35 jaar.
Zij zelf was 20 jaar en ze had er genoeg van om thuis bij haar ouders te wonen. Zij wilde op eigen benen staan.
Wat verlangde zij naar een eigen huis, naar een gezin, maar bovenal naar de liefste man op aarde.
Zij had al een paar keer een date gehad, maar haar prins zat er niet bij. Maar nu leek ze beet te hebben en zag halsreikend uit naar haar ontmoeting met Melvin, morgenavond.
Wat een mooie foto had hij opgestuurd. Wat was hij knap, precies zoals zij voor ogen heeft. Vanavond nog even chatten met hem en dan lekker slapen en over haar toekomstige prins dromen.
Zij zou morgen vrij hebben, want zij is iedere vrijdag vrij.
Ze besloot naar de kapper te gaan en wat leuke kleding te kopen.
Binnenkort zou zij rijk zijn en zou zij niet op iedere euro hoeven te beknibbelen, zoals ze nu iedere dag doet. Het was een van de grote voorwaarden die zij aan een vriend stelde, rijkdom en knapheid!
Melvin stond de volgende dag voor haar deur met een grote bos rozen gecombineerd met gipskruit. Ze hadden van te voren afgesproken dat Melvin een kopje koffie zou drinken zodat de ouders van Marieke wisten met wie ze uit ging.
Zo gezegd, zo gedaan. Haar ouders zagen er blij uit, dus Marieke wist uit ervaring dat ze gelukkig waren met de keus van hun dochter.
Melvin startte de Mercedes en ze reden de straat uit. Het rustig aan rijden werd op een gegeven moment scheuren door de bochten enz. , maar Marieke was niet bang uitgevallen. Melvin wist een leuk restaurantje en Marieke genoot van de autorit. Ach, het maakte haar eigenlijk helemaal niets uit, waar ze naar toe gingen, als ze maar met Melvin samen was. Door lange bomen lanen rijdend stopte Melvin abrupt.  Uit de bosjes kwam een oudere man en die stapte in de auto zonder iets te zeggen. Marieke vond het heel vreemd en haalde haar schouders op. Na een kwartiertje stopten ze bij een vervallen hut, middenin de nobody- nowhere. De oudere man stapte uit, liep naar de autodeur waar Marieke zat en deed hem open. ‘'Zo, je mag uitstappen.'' Marieke begreep er niets van en riep ‘'Melvin?". ‘'Stap maar uit lieverd, ik zet de auto even op dat weggetje daar'' en hij wees met zijn vinger richting een bosweggetje, wat overwoekerd was met varens en overhellende takken. Terwijl hij de auto weg ging zetten greep de oudere man Marieke bij haar arm. ‘' Au, blijf van mij af, waarom bent u hier eigenlijk?'' vroeg Marieke die nu toch wel wat angstig werd.
‘'Kom hier slet van een meid, je dacht met Melvin uit te gaan hè? Je zult het met zijn pappie moeten doen.'' Ze zag Melvin ondertussen wegrijden en ze stond hier met die enge man. De enge man greep haar bij haar haren en sleurde haar de vervallen hut in. ‘'Hier meid, we gaan saampjes wat gezellige dingen doen.'' Marieke zette het op een gillen, maar ze kreeg een keiharde vuistslag in haar gezicht. Haar kleren werden van haar lijf gerukt en ze kon niets doen, zo sterk was die man. Ze onderging helse pijnen en zag terwijl ze half bewusteloos was, Melvin zijn gezicht boven haar. ‘'Help, help me dan, ik ben verkracht door je vader.'' Melvin liet een harde lach horen en nam haar op een gruwelijke wijze. Het was nog veel erger dan zijn vader deed. Urenlang werd zij verkracht door allerlei mannen. Het bleek een familie te zijn, vader en vier zonen. Zelfs de moeder was erbij en geilde haar man en zonen op, zo erg, dat ze zelf zo opgewonden raakte, dat zij klaar kwam.
Marieke was nu totaal van de wereld en werd een dag later pas wakker uit haar bewusteloosheid. Zij had een zware hoofdpijn, was bont en blauw en had gekneusde ribben, een gebroken kaak en van onderen leek het wel of alles gescheurd was. Er was verder niemand in de ruimte. Zij besefte dat zij in doodsgevaar was, dat zij hier nooit weg zou komen. Ze sleepte zich naar de voordeur en terwijl ze hem open maaide zag ze zes paar schoenen staan. Oude versleten schoenen, waarvan 1 damespaar. Ze keek om zich heen, als hun schoenen hier stonden zou het betekenen dat.........................En ja, ze werd weer besprongen door de vader, door de vier zonen en de vrouw stond hen op te geilen. Dit ging dagen en dagen zo door, totdat Marieke de geest gegeven had.
Dit was een gruwelijke afloop, tijdens een date via het internet. De rijke, knappe jongen bleek een moordenaar te zijn, met behulp van nog vijf moordenaars...... Kunnen ze wel?
De politie had de vermissing door gekregen van de ouders en ze kwamen Melvin op het spoor en kwamen 1 dag te laat aan bij de hut. Marieke was in een put gegooid en toen zij deze dempten kwamen ze nog tien lijken van meisjes tegen. De familie was ondertussen met de Noorderzon verdwenen en werd nooit gevonden.
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

gefeliciteerd en absoluut verdiend, mooi verhaal wat me boeide
groetjes
Hugo
P.S. op na de eerste plaats je verdient het

Geplaatst op: 2009-12-03 10:21:27 uur

gefeliciteerd, liefs hans

Geplaatst op: 2009-12-02 19:33:24 uur

Berna, Van harte gefeliciteerd met het behalen van dit succes. Geweldig hoor, de tweede plaats. Je verhaal is ook werkelijk goed, en leest vlot. Ga zo door, lieve meid.
Heel graag komen lezen. Liefs v. Josselyne

Geplaatst op: 2009-12-01 18:00:10 uur