Gegevens:

Categorie:
Algemeen
Geplaatst:
27 november 2009, om 20:08 uur
Bekeken:
847 keer
Aantal reacties:
6
Aantal downloads:
326 [ download ]

Score: 11

(11 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Al liep ik honderd jaren"


 

 

 

De wereld is groot
zo groot en toch ook
weer zo klein
lopend duurt het jaren
in een straaljet uren
digitaal duurt het seconden
een minuut is al te lang
en toch is de afstand onoverbrugbaar
 
kan je niet spreken alleen schrijven
kan je troosten
over je verdriet kan ik praten
alleen digitaal
lopend kom ik niet bij je
al liep ik honderd jaren
 
je ogen zie ik niet
wil het zien je verdriet
samen met je huilen
het begrijpen wat je zegt
het troosten wat je nodig hebt
want je moet verder met het leven
digitaal of lopend
 
SB
  



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:


Bij dit prachtige gedicht van jou Hans had ik de groene duim nog niet gezet terwijl die toch dik verdiend was. Bij deze dus!

Een heel goed weekend, liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2010-02-05 23:00:09 uur

Hans, wat heb je dit prachtig geschreven : dit is een favorietje voor mij hoor! Die laatste strofe is subliem !

grtjes,
eugeen

Geplaatst op: 2009-12-09 01:39:58 uur

Een heel gevoelig, bijzonder en prachtig schrijven.
Fijne zondagavond en liefs v. Josselyne

Geplaatst op: 2009-11-29 17:50:14 uur



Een bijzonder mooi gedicht Hans, vol emoties!

Een fijn weekend, liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2009-11-28 04:15:29 uur

Waar afstanden zij, zijn ze ook weer niet, mooi verwoord! Liefs Anneke

Geplaatst op: 2009-11-27 23:12:10 uur

Mooi gedicht lavandula, met een hele sterke laatste strofe.
Heel gevoelig beschreven.
groeten van Jos.

Geplaatst op: 2009-11-27 20:17:22 uur