Gegevens:

Categorie:
Eenzaamheid
Geplaatst:
2 november 2009, om 23:19 uur
Bekeken:
833 keer
Aantal reacties:
5
Aantal downloads:
260 [ download ]

Score: 13

(13 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Geen uitzicht meer!"


 

Parelend druppen de tranen

langs zijn ingevallen wangen

op de slanke gevouwen handen.

Waarom wilden ze zo graag

dat hij hier ging wonen?

 

 

 

Nu al bijna acht maanden

voelt hij zich hier gevangen,

verbroken alle vriendenbanden.

Gezichten ziet hij nog vaag,

weg, al zijn mooie dromen.

 

 

 

Vreemde wegen die zich banen

door een landschap van verlangen,

daar nog eens aan te kunnen landen.

Niets is er wat hij nu nog najaagt.

Laat het einde dan maar komen.

 

 



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

De harde realiteit Corry : ontroerend mooi deze !

liefs,
eugeen

Geplaatst op: 2009-11-07 10:11:34 uur

Erg mooi.
x

Geplaatst op: 2009-11-04 19:34:04 uur

Triest. Wat staat ons te wachten?
Mooi geschreven

Geplaatst op: 2009-11-03 14:23:49 uur

Ik heb jaren gewerkt in een bejaardenhuis, me verbaasd over de eenzaamheid van zoveel mensen bij elkaar, heel triest vond ik dat. Liefs Anneke

Geplaatst op: 2009-11-03 09:26:11 uur

Oude bomen schijn je meestal niet te moeten verplanten,
wel mooi als ouders bij kinderen in de buurt of in een aangebouwd huisje wonen! Hoop nog lang met jou en velen in mijn eigen omgeving te blijven wonen! liefs Corry, Berthie

Geplaatst op: 2009-11-03 02:22:47 uur