Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
2 november 2009, om 17:10 uur
Bekeken:
623 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
176 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Bevrijding"


 Thema deze week op andere site ''bevrijding''

 

Bevrijding

 

Roosje loopt op straat en is zielsalleen.

Zij heeft niemand op deze aardbol, tegen wie ze kan zeggen hoe zij lijdt.
Zij is een van de zo velen die geestelijk en emotioneel mishandeld wordt.

Zij voelt zich geknakt en kan niet rechtop staan.

Zij voelt zich in en in bang voor andere mensen. Zij weet zich geen raad bij rotopmerkingen en zet zodoende stilletjes haar weg voort in haar leven.

Niet opvallen is een van haar grootste overlevingsmechanismen omdat zij weet, dat zij alles wat zij doet, verkeerd doet. Wil zij naar links, dan moet ze naar rechts, gebruikt zij de kleur rood dan moet dit groen zijn. Het maakt haar zo onzeker deze manier van leven. Maar het gekke is dat zij niet weet dat zij op deze manier leeft, weet ook niet dat zij angstig is, in ieder geval niet WAAROM ze altijd maar weer dat onbehagelijke gevoel heeft.
Tot op die dag: Roos was inmiddels getrouwd en had een gezin met drie kinderen. Door een ernstige gebeurtenis in het gezin, waar zij trouwens nooit overheen gekomen is, raakte zij zo stuurloos en wist totaal niet meer wat ze moest doen.
Ze kwam bij een hulpverlener terecht, waar zij trouwens nog altijd bij aan kan kloppen, als het even niet gaat.
Het allerbelangrijkste voor Roos was, was dat haar schuldgevoel over de gebeurtenis weggenomen werd en tijdens het eerste gesprek werd het ook duidelijk, hoe haar jeugd was geweest.
Tien jaar lang zou het duren, eer Roos wat meer zelfvertrouwen kreeg, wat meer zelfrespect en de overtuigingen die zij iedere dag in haar jeugd hoorde, afgeslepen werden van het stukje ‘'vastgeroeste pijn en onzekerheid''.
Stukje voor stukje kwam zij steeds dichter bij de ‘'bevrijding'', van de aangeleerde overtuigingen.

Zij ondervond dat ze de moeite waard was om op deze aarde te leven. Dat zij even belangrijk is als andere mensen. Dat zij zich zelf dingen kan gunnen. Dat zij niet altijd voor anderen hoeft te zorgen, maar dat zij bovenal goed voor zichzelf moet zorgen.
Roos veranderde langzaam van een geknakte roos, in een bloeiende roos en deed haar naam eer.  Zij vergeleek zich ook met een boom, die altijd te weinig ruimte en licht had gekregen, maar die nu als een boom met wijde takken vol blaadjes en bloesem, stevig op de grond stond en al het zonlicht kon ontvangen, zodat de boom prachtig en levendig werd.
Roos ging ook schrijven en dit bleek de totale ‘'bevrijding'' in haar bestaan te zijn.
Haar verhalen zijn soms vol humor, dan weer wat down en verdrietig, gewoon hoe Roos zich voelt, op dat moment. Maar al die gevoelens horen bij Roos en het is goed dat zij inziet dat het niet belangrijk is hoe andere mensen over haar denken.

Haar rugtas die zwaarbeladen is geweest met spullen van anderen, heeft zij leeg kunnen kieperen en haar eigen spulletjes in gedaan. Dit geeft haar de intensiviteit om te mogen LEVEN en GENIETEN en geeft haar het gevoel van haar bevrijding!
 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:


Een autobiografisch gedeelte uit jouw leven, zoals helaas wel meerdere mensen dergelijke ervaringen hebben. Fijn als er een betere tijd aanbreekt!

Mooi geschreven Berna (Zonlicht), liefs van Corry.*

Geplaatst op: 2009-11-13 08:57:11 uur