Gegevens:

Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
27 september 2009, om 16:18 uur
Bekeken:
891 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
411 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vampire Night Hoofdstuk 20"


 _________________________________________________________________________________

 

Een geruisloze streling aan haar haren. Het bed dat verschuift onder een gewicht.
Een zachte aanraking aan haar wang, met warme adem die heen en weer ruist langs haar gezicht.
Een liefdevolle steun onder haar wang
De lucht wordt ijler en zachte, volle lippen vertederen de hare.
Wat een heerlijke droom...
Droom?
Haar ogen schieten open. De zoete lippen laten haar los en krullen naar boven. Ze kijkt recht in ijsblauwe ogen, die op zichzelf al lijken te lachen, verborgen achter witte en zwarte plukken haar.
Kyo?
Zijn kleren vertonen sporen van een gevecht en zijn gedrenkt onder het bloed. Ze betwijfelt of het zijn eigen bloed is...
Versuft staart ze hem aan. Hij blijft maar grijnzen vol zelfvoldoening, zonder ook maar iets te zeggen.
Dan knapt er iets in haar gedachten, ineens is ze klaarwakker teruggegooid in de realiteit. Haar hand snijdt door de lucht richting haar plotse overvaller. Een klap galmt door de geluidloze kamer, maar Kyo's grimas wordt alleen maar breder en hij richt zijn hoofd weer naar haar. Het rood van zijn wang trekt vrijwel meteen weer weg. Hij opent half zijn mond en likt zijn groeiende hoektanden. Zijn ogen vervagen weer naar die vage, gele kleur. Zijn lippen komen dichterbij en stoppen bij haar oor:
"Wat zou je van me denken als ik tegen je zou zeggen dat ik een goede leugenaar ben? Je gaat me toch niet haten daarom? Zou een illusie hetzelfde zijn als een leugen voor jou?
...
 Aardelfen bestaan hier niet, liefje, net zo min als iemand die je hier zou komen redden..."
Ze moet kotsen van zijn woorden, zo wreed en walgelijk klinken ze. Ze wendt haar hoofd af en probeert van het bed af te komen, maar hij pakt haar pols en dwingt haar weer op haar rug. De grip rond haar pols verslapt, maar net voordat hij het loslaat, lijkt hij zich te bedenken. Hij brengt zijn mond naar haar pols. Hagelwitte tanden worden zichtbaar en prikken zachtjes in haar zachte huid. Ze wil schreeuwen, roepen, maar haar mond weigert mee te werken. Stijf van angst hoopt ze op een wonder. De tanden zinken dieper en dieper in haar pols. Wanhopig probeert ze haar pols los te trekken, maar ze kan de kracht niet meer vinden. Kyo verkeerd bij elke slok meer en meer in ecstasy.
 
Dan zwaait de deur met een klap open en een schot weerklinkt.
Iemand heeft haar gered!
Nee.
Pijn, er is iets mis met haar schouder... Surya's ogen vergroten. Trillend kijkt ze naar haar hand, dat onder het bloed zit. Een dodende pijn vult haar lichaam met angst. Ze richt haar hoofd naar de deur. Haar ogen vullen zich met tranen. Haar mond blijft onwillekeurig open staan, want ze blijft steken op elke letter die ze wil uitspreken.
"Wa... Waarom? Ze... Zer... Zero?"
Kyo begint te lachen. Haar pols heeft hij losgelaten. Bloed druipt langs zijn kaken en zoekt een weg naar beneden. Zero blijft met een kille blik naar Surya kijken en laat zich op de grond drukken door de drie wachters.
"Het zal niets meer uitmaken, Zero! Het zal maar een kwestie van tijd zijn voor de echte Mizuki terug in ons midden is. Ik heb geduld...  Jij echter... Weet je wat ik doe met corrupte wolven? Ik heb alle macht hier, nu onze leider afwezig is en je hebt me een perfecte reden in de schoot geworpen om je te straffen...
Breng haar naar de Vita, die wond moet dicht. En breng haar daarna maar naar mijn kamer..."
Hij grinnikt vals naar Zero.
Nee, ze moet weg zien te komen. Weg! Weg!
Surya ziet haar kans schoon. Ondanks de helse pijn vanuit haar schouder, rolt ze van het bed en rent richting het raam.
Alles behalve dit...
Ze neemt een aanloop en beukt met haar volle gewicht tegen het raam, dat langs haar heen splintert in duizenden stukken. Met een zachte plof belandt ze in de struiken. Zo snel mogelijk staat ze weer op en loopt het donker in zonder ook maar één blik achterom te werpen. Achter haar hoort ze het gegrom en gehuil van wolven die de achtervolging ingezet hebben. Wat moet ze nu doen? Ze kijkt naar haar bebloede hand en krijgt een idee. Ze zigzagt links en rechts achter de huizen langs en smeert het bloed langs zo veel mogelijk verschillende wanden. Dan rent ze zelf de andere kant uit. Dat moet ze wel even bezig houden...
Ze rent en rent tot ze niet meer kan. In de schaduw van de honderden huizen, het licht van de fakkels mijdend, zodat ze niet gezien wordt. Uiteindelijk komt ze bij een kleine grot verscholen tussen de rotsen. Hijgend laat ze zich op de grond zakken. De pijn, het is niet te verdragen! Ze scheurt een stuk van haar jas af en verbindt de wonde. Waar moet ze naartoe? Het zit hier vol weerwolven en ze kan geen kant op. Het is maar een kwestie van tijd voor ze haar vinden...
En Zero... had hij haar nu net gered? Waarom schoot hij op haar?
Voor ze het beseft, wordt tegen de muur geduwd. Er wordt een hand voor haar mond gehouden en een mes tegen haar keel geduwd.
"Wel, wel, wat doet dit schatje in onze grot?"
Gifgroene ogen priemen in de hare. Het is een jongen met gitzwart haar. Waarschijnlijk een weerwolf.
Shit, zijn alle weerwolven zo sterk?
Een meisje met precies hetzelfde zwarte haar en gifgroene ogen stapt uit het donker. Het zou Surya niet verbazen als het tweelingen waren.
"Wat heb je hier gevangen, Kytoni? De grot is gevuld met de overheerlijke geur van een gewonde prooi..."



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.