Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 juni 2009, om 17:03 uur
Bekeken:
725 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
297 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zon - Licht"


Mijn hobby's zijn, EverQuest spelen, computeren, lezen, schrijven, sport kijken, dansen, masseren, sporten.
 
De reden dat ik voor deze cursus gekozen heb is, dat ik van mezelf weet dat ik het heerlijk vind om te schrijven.
Het is een hobby, dat ik verder wil ontwikkelen.
 
Mijn jeugd was in een woord fantastisch.

Ik was de benjamin van het gezin.
Dit heb ik wel duidelijk gemerkt, ik was het zonnetje in huis.
Het was heerlijk om te voelen dat mijn ouders zo van mij hielden en dat ik veel liefde en aandacht kreeg.
Mijn vier broers en twee zussen waren ook dol op mij.
Ik kan me zo goed herinneren dat ik vaak bij mijn vader op schoot zat terwijl hij voorlas. Hij kon zo mooi voorlezen en verhalen vertellen.
Met mijn moeder had ik een supercontact.
Ze vond het gezellig als ik vriendinnetjes meenam van school. Zij ging dan poffertjes bakken voor ons en hielp ons bij het knutselen.
We hadden een prachtige tuin, met enorme seringenbomen. Die roken altijd zo heerlijk. Ook waren er hoekjes, waarin we ons konden verstoppen.
Verder waren er schommels, knikkerputten, leuke zitjes en een vijver met reusachtige vissen.
 Op school vond ik het ook zo heerlijk. Ik had veel vriendinnen en we hadden zoveel plezier.  Op het VWO ging alles voorspoedig.
Ik leerde hier ook mijn eerste vriendje kennen. Een schat van een jongen.
Wij hebben allebei geneeskunde gestudeerd en hadden een heerlijke studententijd.
Onze passie was dansen. We hebben samen een paar keer goud gewonnen tijdens danswedstrijden.
We waren erg gewild en dansten ongeveer de hele wereld bij elkaar.
 Wij zijn uiteindelijk ook met elkaar getrouwd, zodat het heerlijke leven zich voortgezet heeft.
 We gaan enkele malen per jaar naar ons vakantiehuis in Zuid-Frankrijk. Onze villa ligt een steenworp vanaf het strand.
Vanaf ons terras kijken we zo op de zee en we maken regelmatig wandelingen.
 Het was fijn dat ik niet heel ver van mijn ouderlijk huis woonde, zodat we elkaar 1 x per week zagen en gezellige dingen deden.
Ze was zo lief, echt een schat van een moeder. Ik voelde me zo geborgen en veilig bij haar.
Mijn drie kinderen vonden haar het einde, zo'n lieve oma!
Ik vind het fijn om onze kinderen zo gelukkig te zien.
Geluk gaat dus over van generatie op generatie.
 
Ik hoop dat u genoten heeft van mijn levensverhaal en dat we prettig zullen samenwerken, maar..................... Helaas, dit was een fictie.
 
 
 Hieronder de non-fictie.
 
Ik open mijn oogjes, waar zijn pappa en mamma?
Waarom hevelen ze mij over naar die tante, vlak na mijn geboorte?
Ze wonen wel onder het zelfde dak.
Maar ik zie ze niet, ze zijn er niet voor mij.
Ik mis de basis van mijn ontwikkeling.
Geen moederliefde, geen geborgenheid.
Alleen maar angst, pijn en ongeloof.
Ik mag me niet laten zien of horen.
Geestelijk en emotioneel ben ik verwaarloosd.
Iedere dag weer die angst, de eenzaamheid.
Geen vriendjes of vriendinnetjes.
Op een BLO gedumpt, bij zwaar gedragsgestoorde kinderen.
Op eigen kracht verpleegkundige geworden.
Alleen............., er had zoveel meer ingezeten.
 
De afgelopen tien jaar, verschillende vormen van therapie gedaan.

Schrijven is een passie geworden. Een uitlaatklep.
Ik heb een grote fan, mijn psycholoog.
Hij ziet mijn vooruitgang, de veranderingen in mij.
Zelfwaardering, er mogen zijn, uitdagingen aangaan. En telkens is daar weer het schrijven.
 
En nu......................de afsluiting.
 
Een halve eeuw.                           31-08-2004
 

Er is een enorme blijdschap in mij binnengeslopen.
Voor het eerst van mijn leven voel ik me dolgelukkig dat ik er mag zijn op deze aardbol.
Ik voel me welkom en vooral van mijzelf.
Het kwartje is gevallen dat ik overtuigingen zoals, ik deug niet, ik ben stom, dom, ik ben minder dan anderen enz. mij vroeger aangepraat zijn.
Een poosje geleden heb ik een groot gedeelte teruggegeven aan mijn opvoeders.
Daardoor is er een enorme opluchting ontstaan, een gevoel van een groot stuk vrijheid.
Mijn zeer grote streven is om niet afhankelijk te zijn van andere mensen om mij gelukkig te voelen.
Ik besef dat ik de enige ben die oprecht van mij zelf kan houden, iedere seconde van de dag.
De blijdschap die ik voel dat ik dit jaar 50 word resulteert dat ik die blijdschap wil delen met mijn allerliefste mensen en dat zijn Jan en mijn kinderen.
Ik ben enorm blij dat ik na een halve eeuw eindelijk gelukkig met mezelf kan zijn.
Dit gebeurd nog eerder dan ik zelf verwacht of gehoopt had.
Ik zit in een enorme stroomversnelling in mijn ontwikkeling.
Ik ben als een boom, die nu mag, kan groeien, door de ruimte die ik inneem en door het licht.

 

Ik schrijf nu bijna twee maanden op deze site en voel me er erg gelukkig bij. Het is heerlijk om mijn verhalen/gedichten hier te plaatsen en ik wil iedereen danken voor de reactie's en punten natuurlijk. Ik was erg verrast dat mijn verhaal de Zon een paar weken op nummer 1 heeft gestaan. Ik vind het heerlijk om verhalen/gedichten te lezen van anderen en om hierop te mogen reageren. Ik leer er veel van, om mijn eigen stijl bij te schaven of aan te vullen. Het valt mij op dat er zeer jonge schrijvers(sters) bij zitten en ik heb hier veel bewondering voor, omdat zij hun talent zo vroeg te ontdekken en er iets mee doen.

 

             Zonlicht juni 2009



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Dank je wel, je reactie is een knipoog waard.
Liefs, Zonlicht

Geplaatst op: 2009-06-21 17:34:50 uur