|
Gegevens
|
| Categorie: |
Humor |
|
Score:
|
3
|
|
|
(3 stemmen)
|
Login om ook uw mening te geven!
|
|
| Auteur: |
Timmeeh
|
| Datum plaatsing: |
11 juni 2009 |
| Tijd plaatsing: |
00:36 |
| Aantal keer bekeken: |
358 |
| Aantal reacties: |
6 |
| Aantal downloads: |
|
Guido was op vakantie gegaan naar het land ten oosten
van ons, Duitsland. Nadat hij al zijn koffers in zijn hotelkamer had gezet
ging hij op zoek naar een taxi die hem naar de muur kon brengen. Niet
zomaar een muurtje, nee, dé muur. Guido liep naar buiten toe en zag een
taxi staan. Hij klopte op het raam en een man met een oost-Europees
uiterlijk liet het raampje met een simpele druk op de knop zakken.
"Ken joe bring mie to de wol?" vroeg Guido in zijn steenkolenengels.
"Yes
yes." zei de chauffeur terwijl hij knikte met zijn hoofd. Guido ging
achterin de taxi zitten en keek naar buiten terwijl de taxichauffeur
hem naar de muur bracht. Eenmaal aangekomen wees de chauffeur naar de
muur toe.
"Is it déér?" vroeg Guido.
"Yes yes." antwoordde de man
weer. Guido gaf de man zijn geld en stapte uit. Hij stak de straat over
en zag voor zijn neus een oude muur vol met graffiti staan.
"Dis is not de wol aai ment!" schreeuwde hij nog naar de taxi, maar die had inmiddels weer een andere klant opgepikt.
Guido begreep het niet. Wat was dit nu weer? Hij liep naar een man toe om uitleg te vragen.
"Hallo, doe joe no waar de wol is?" vroeg Guido aan de man. De man keek hem raar aan.
"Was sagen sie?" vroeg de man aan Guido.
"De
wol! Waar is de wol?!" begon Guido tegen de man te schreeuwen die nu
een beetje angstig begon te worden. De man draaide zich van Guido weg
en zette het op een lopen. Guido haalde zijn handen door zijn haar en
begreep er geen bal meer van. Inmiddels stopte er een andere taxi naast
de stoep waar hij stond opgesteld. Guido, die bang was weer verkeerd
begrepen te worden, wuifde deze taxi weg en wilde weer naar zijn hotel
toe lopen. Na een meter of tweehonderd te hebben afgelegd zag hij plots
iets staan in een taal die hem bekend voorkwam.
"De Nederlandse
ambassade!" zei Guido opgelucht hardop. Hij liep naar het
gebouw toe. Daar zouden ze hem vast wel kunnen helpen, dacht Guido.
"Hallo,
zouden jullie mij kunnen helpen?" vroeg Guido aan de mannen, gekleed in
het zwart, incluis zwarte zonnebrillen en oortjes in, die blijkbaar de
beveiligers van de ambassade waren. De beveiligers bleven stoïcijns
voor zich uitkijken en gaven geen antwoord op de vraag van Guido.
"Hallo?"
Weer niks. Guido haalde zijn schouders op en wilde de deur openen om
daarna naar binnen te gaan. Op het moment dat hij de deur opende voelde
hij een paar stevige handen op zijn armen en werd hij al gauw tegen de
grond gesmakt. Guido probeerde om om te kijken en zag half hoe één van de
mannen in het zwart hem tegen de grond drukte, terwijl de andere op
zijn oortje drukte en een bepaalde code riep.
"He, wat doen jullie
nou?" vroeg Guido, die toch wel aardig geschrokken was van deze actie.
De deur ging open en er kwamen nog meer kleerkasten aangesneld. Ze
drukten het hoofd van Guido naar beneden en sleepten hem mee naar
binnen waar hij uitvoerig gefouilleerd werd en in een klein hokje werd
gezet. Guido was totaal verbouwereerd door deze actie van de mannen en
snapte er wederom helemaal niks van.
Seconden, minuten en zelfs een paar uren verstreken en eindelijk kwam er iemand de cel binnengelopen.
"Zo, meneer Guido, wat was u van plan?"
"Nou,
ik wilde naar de muur gaan, maar ik kon hem niet vinden en toen zag ik
iets Nederlands en leek het mij wel een goed idee om het hier te
vragen." De man, die begon te glimlachen, excuseerde zich tegenover
Guido.
"Het spijt mij vreselijk, maar het lijkt hier om een
misverstand te gaan, maar met al die terroristische dreigingen kunnen
we tegenwoordig niet voorzichtig genoeg zijn." Guido knikte.
"Ja, maar nu heb ik de muur nog steeds niet gevonden."
"Hoezo niet gevonden? Elke taxichauffeur in deze stad weet hem wel te vinden hoor."
"De chauffeur die ik had zette mij heel ergens anders af." De man dacht even na en kwam met een voorstel op de proppen.
"Weet
u wat? Anders breng ik u naar de muur toe en gaan we na die tijd nog
naar een duur restaurant, ter compensatie van uw behandeling en de
lange wachttijd."
"Nádat we bij de muur zijn geweest nog?"
"Ja, dat wilt u toch wel?"
"Och, een gratis maaltijd sla ik natuurlijk nooit af." Besloot Guido.
Even
later zaten de ambassadeur en Guido in de luxe auto van de ambassadeur
op weg naar de muur. Met een paar minuten stond Guido weer op een plek
die precies zo leek op de muur waar de taxichauffeur Guido al eerder
afzette.
"Zo, meneer Guido, dit is nou de Berlijnse muur." zei de
ambassadeur. Guido liep naar de muur toe en zag weer een oud geval
staan met lelijke stukken graffiti erop.
"Weet u het zeker, ambassadeur?"
"Heel zeker, meneer Guido." Guido bekeek de muur nogmaals en kwam tot een schokkende conclusie.
"Dit is de muur niet."
"De muur niet? Hoe bedoelt u?"
"Mijn bazen van het maandblad Frituurwerk
stuurden mij naar Berlijn om het Duitse fastfood te onderzoeken, maar
ik zie geen klepjes in deze muur. Waar zijn de kroketten, de
frikadellen, de nasischijven en de berehappen? Er is verdorie zelfs
geen braadworst! Wat is dit voor een flutmuur?!"
© juni 2009, Timmeeh, BasicPublishing.nl
|
Reacties
|
Mick Alexandre
2009-08-12 23:44:06
uur
|
Ghehe... vandaar alle onbegrip.
|
|
|
|
|
Bardonauw
2009-06-22 19:01:05
uur
|
Geweldig :') Hier moest ik hardop om lachen
|
|
|
|
|
 whitewolf
2009-06-21 08:22:13
uur
|
Geniaal!
|
|
|
|
|
Barlow
2009-06-12 17:06:35
uur
|
Ik vind dat Guido's engels super tof is. :P
|
|
|
|
|
Timmeeh
2009-06-11 21:45:30
uur
|
Ik ging laatst uit en kwam langs zo'n muur waarnaar Guido opzoek was. Daarna sprak ik een meisje wier zus in Berlijn woonde. 1 + 1 = 2.
|
|
|
|
|
melise
2009-06-11 21:44:04
uur
|
Waar haal je de inspiratie vandaan?
Deze wending zag ik iedergeval niet aan komen!
|
|
|
© BasicPublishing.nl
