Gegevens:

Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
1 mei 2009, om 19:50 uur
Bekeken:
847 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
427 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vampire Night Hoofstuk 13"


 

______________________________________________________________________


Een hand grijp naar haar keel en gooit haar tegen de muur. Ze gilt het uit van de pijn. De gedaante komt dichterbij en legt een fijn bewerkt mes tegen haar keel. Ze voelt de rand prikken bij haar slagader. Ze kijkt in de paarse ogen van een aziatische vrouw. De ogen zijn gevuld met kille haat. Haar lange zwarte haar hangt in krullen langs haar gezicht. Haar bloedrode lippen lossen zich van elkaar en ze fluistert met ingehouden woede:

 

"Het is nog niet te laat om terug te keren, Mizuki... Ik zou die keuze overwegen"


Ze lost haar greep en staat op. Haar zwart-witte jurk wordt samengehouden door een breed rood lint. Op de dij van haar jurk prijkt een rode vlinder. Ze kijkt Surya doordringend aan.

"Niet iedereen staat op jouw terugkomst te wachten! Ik denk niet dat jij graag elk uur met de angst zou willen leven om vermoord te worden. Jij hoort hier niet thuis" De laatste woorden sprak ze met minachting uit.

Er wordt hevig op de deur gebonkt. De vrouw kijkt even verschrikt naar de deur en werpt een laatste blik op Surya. Ze rent naar het raam toe en neemt een duik dwars door het raam heen. Miljoenen glasscherven vallen als zware regen naar beneden. De deur zwaait open. Hatsu-Haru, gevolgd door twee mannen in lange, zwarte jassen van leer, rent naar Surya toe.

"Gaat het? Ben je gewond?"

Zijn ogen staan bezorgd. Angst...

"I... Ik... Het gaat wel" stottert ze.

De twee mannen zijn ondertussen naar het raam gerend. "Shit, ze is ontsnapt!" Roept de ene.

Haru kijkt ze woedend aan. "Sta daar niet zo te staan! Ga erachteraan, amateurs!"

De twee mannen kijken elkaar even aan en springen dan door het gebroken raam, de vrouw achterna.

Haastige voetstappen op de gang. Al gauw verschijnt het gezicht van Kaname.

"Wat is hier gebeurd?"

Haru kijkt weer naar Surya. De warmte is uit zijn gezicht verdwenen en het masker van onverschilligheid heeft hij weer opgezet. Verbeeldde ze het zich, of was hij daarnet echt bezorgd?

Hij staat op en steekt zijn handen in zijn zakken.

"Niets, alleen een aanval op Mizuki" zegt hij onverschillig.

"Niets? NIETS?" gilt Surya "Ik had vermoord kunnen worden!"

Haru rolt met zijn ogen. "Er is toch niets gebeurt?"

Hij loopt de kamer uit zonder om te kijken.

Ze staart hem met open mond aan. Hoe grof kan een jongen zijn? Kaname steekt zijn hand uit en helpt haar overeind. Hij loopt naar het gebroken raam.

"Wat is hier gebeurt?"

"Een vrouw... Kwam me waarschuwen"

Ze twijfelt, zou ze het hem vertellen? Ze waagt haar kans.

"Ze vertelde me dat ik terug moet gaan... Anders zou ik vermoord worden"

Ze bijt op haar onderlip.

"Misschien moet ik terug"

Hij kijkt haar waarschuwend aan.

"Nu is niet het moment om terug te krabbelen!"

Hij stapt naar haar toe en kijkt haar recht in de ogen.

"Ik heb jouw dromen gezien, ik weet wat jij verlangt. Jij weet dat je hier hoort... Ga je dit zomaar opgeven? Terug naar jouw veilige wereld... Naar dat voorgeschreven leven, jouw geplande toekomst..."

Hij stopt even.

"Dat wil jij niet"

Het is stil. Ze weet dat hij gelijk heeft. Opeens draait hij zich met een ruk om naar het raam.

"We moeten gaan" zegt hij onrustig.

"Gaan? Waarheen?"

Zonder antwoord te geven stormt hij op haar af en gooit haar op de grond. Drie kogels zoeven lang haar hoofd. Met een klap komen ze op de grond terecht. Zonder aarzelen pakt hij haar pols en ze voelt zijn twee hoektanden door haar huid priemen. Een schok van pijn gaat door haar heen. Bloed verschijnt. Hij houdt haar pols vast en trekt een bloedstreep langs de muur. Dan scheurt hij een stuk van zijn shirt en bindt het rond haar pols. Ze kijkt hem ongelovig aan.

"Waar was dat voor!?" gilt ze.

Zonder nog iets te zeggen trekt hij haar overeind en sleurt haar mee naar de gang. Ze volgt hem blindelings langs de eindeloze muren, door eikenhouten deuren en over meters lange trappen.

Uiteindelijk komen ze bij een gigantische houten deur. Kaname gooit hem open en de kille, koude avondlucht stroomt haar tegemoet. In de sneeuw staat een zwarte auto met brede banden en strakke lijnen. Dat was wel het laatste dat ze hier verwacht had. Snel stappen ze in de auto en scheuren het onheilspellende bos in.

"Waar gaan we heen?" vraagt Surya terwijl ze op adem komt. Haar pols bonkt.

"Naar een plek waar ze ons niet kunnen vinden" zegt hij met zijn ogen strak op de weg gericht.

"En Haru dan? En Rima? En Jiro?"

"Maak je geen zorgen om hen, Ze willen jou hebben"

"Wie? Wie wil mij hebben?"

"Praktisch iedereen..." zegt hij met een scheve glimlach.

"Volgen ze ons?" vraagt ze angstig.

Hij kijkt haar lachend aan.

"ze volgen jouw bloedspoor..."

Ze kijkt naar haar pols. Ze snapt het.

"Waarom zei je niet wat je aan het doen was?" zegt ze enigszins nijdig.

"Geen tijd" grinnikt hij.

Ze draait met haar ogen en wendt haar blik naar het raam. Ze scheuren nu al uren over een bospad, zigzaggend tussen de witte bomen.

Als ze denkt dat ze in slaap gaat vallen, wordt voor hen wordt een klein boerenhuis zichtbaar.

Hij kijkt haar glimlachend aan.

"Welkom bij mijn huis..."



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

nieuwe hoofdstuk is in wording. :)
Staat er binnenkort op! :D

Geplaatst op: 2009-05-17 10:50:36 uur