Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Waargebeurd
Geplaatst:
21 april 2009, om 16:48 uur
Bekeken:
891 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
372 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het oude Huis"


  Het oude Huis.
 
Langzaam wakker wordend en uitstrekkend keek het huis om zich heen. De seringen stonden weer in volle bloei in de tuin en het huis zag de twee jongste kinderen in de tuin spelen. Zij spelen altijd op een vaste plek. Het huis zucht eens diep en het kraakt bij de serredeur. Roosje, het meisje tuurt naar binnen, ze kijkt of ze pappa of mamma ziet, maar het huis weet wel beter. Zij zijn er niet en de serre, het onderdeel wat de kinderen het vaakst gaande kunnen slaan begrijpt waarom Roosje op zoek is naar haar ouders. Vier jaar geleden is het alweer toen zij geboren is in het ziekenhuis en met veel gezucht en gesteun van ouders en tante binnen werd gedragen. Het zevende kind alweer dacht het huis. Is het dan nooit afgelopen, want die ouders willen geen kinderen meer. Roosje verdween op zolder, het kleinste hokje in huis. Het huis weet het nog als van gisteren. Zelf was hij ook niet echt dol op dit kamertje. Er kon maar net een kinderbed in en tante Cora sliep er pal naast. Het huis is eigenlijk al die vier jaren lang ongerust geweest over de kleine meid. Het zou willen dat hij haar kan helpen, maar het kan er alleen maar voor haar zijn. Met zijn hoekjes, met zijn mooie glas in loodramen kan de kleine meid toch wat genieten terwijl ze opgroeit. En zie daar, het huis kijkt haar recht in haar zoekende ogen, terwijl ze via de serre deuren naar binnen gluurt.
He, wat ben ik toch aan het suffen, denkt het huis. De oorzaak dat hij wakker schrikt, is dat het huis een volwassen vrouw in de tuin ziet staan en warempel, ze maakt een foto van de serre deuren, die na al die 44 jaren toen Roosje ineens was verdwenen met het gezin, hetzelfde is gebleven als toen.
Het huis spitst zijn oren en hoort Roosje vertellen over hem, tegen de vrouw die hij nu een thuis geeft. Hij hoort haar zeggen, "Ik heet sinds mijn twaalfde jaar Roos, dit vond ik een mooiere naam.'' Ze zitten daar samen in het zonnetje in de tuin. Roos wijst naar het achterste gedeelte van de tuin en zegt. ‘' Daar stonden twee seringen, eentje paars en eentje wit, heerlijk roken ze''. Daarvoor in de plaats is nu een zwembad gekomen.
Roos gaat na haar eerste kopje thee naar binnen en mag mij van top tot teen bekijken. Ze begint naar boven te lopen en blijft plotseling staan, pakt haar fototoestel en maakt foto''s. O heerlijk, denkt hij, ze maakt foto's van mijn glas in lood ramen. Het zijn er vier. Dit maakt mij zo uniek en mooi denkt het huis. O nee, er komt harde drumgeluid uit haar vroegere kamertje en ze blijft op de overloop staan. Gelukkig komt de moeder van de jongen boven en doet de deur van het kamertje open. Het huis ziet dat Roos haar adem inhoud en er verschijnen enkele tranen in haar ogen. Ze slikt moeilijk en loopt verder naar binnen. ‘' Het kamertje is veel kleiner dan ik dacht en wat is het nog intact na al die jaren''. De vrouw zegt,''Het is ons rommelkamertje en drumkamertje zoals je ziet.'' De jongen verlaat de kamer en de vrouw haalt een stoel, want Roos wil even rustig zitten en wat dingen opschrijven.
Samen gaat hij met haar terug in de tijd. Hij ziet de kleine meid op haar bedje liggen, want er kon maar een heel klein bed in, zo klein is dit kamertje. Door de schuine wand kon je er moeilijk staan, behalve bij de grote ramen waardoor Roosje, toen zij wat groter was, naar buiten kon kijken en de rode dakpannen zag en de dakgoot.
Op een dag bleef  Roosje in bed met hoge koorts. ‘' Roosje'', riep het huis.
 ‘' Ben je ziek". ‘'Ja heel erg'' en ze begon te huilen. Het huis dacht, nu ligt ze weer een paar dagen alleen op haar zolderkamertje en haar ouders komen niet kijken wat er met haar is. Alleen tante Cora komt 2 x per dag met de thermometer en met wat eten en drinken. Roosje mag de kamer niet af. Ieder detail kent ze van deze kamer.
En nu zit Roos daar, te kijken, te schrijven. Ze zit stil en ik hoor haar denken, de kamer is kleiner dan ik dacht. Ze neemt foto' s van de kamerdeur die ze zich herinnert, hij is geel en in plaats van raampjes zit een plank tegenaan getimmerd, zodat er geen licht binnen komt. Ik vind het zo apart dat ik haar weer in mijn kleinste kamertje mag ontvangen. Ze ziet er goed uit, ondanks alles wat ze meegemaakt heeft.
Roos staat op en zowaar zegt ze ‘' dag kamertje'' en loopt de kamer binnen waar tante Cora sliep. Het is voor het eerst dat ze binnenin deze kamer staat, want tante Cora had altijd haar deur op slot. Ze loopt naar beneden. Ze verwonderd zich van hoe enorm groot de kamer is geweest van haar broer Tim. Ze loopt verder naar beneden en daar komt ze de vrouw tegen en Roos stelt vragen over de gang, dat hij heel anders is. Wat ze totaal vergeten heeft was de kelder die onder het huis doorloopt. Dit wilde ze ook graag zien en hier kon ze zich nog veel van herinneren.
Er was in de eerste jaren van haar leven een echt kolenhok geweest.
Het huis ziet Roos in de gang en ze staat stil. O, als ze nu maar niet denkt aan wat wat meerdere keren gebeurd is vanaf  Roosje vier jaar oud was. Hij ziet Roosje met haar armpjes naar voren reiken terwijl ze riep, ‘'ga alsjeblieft niet weg, ik zal lief zijn, ik zal alles doen wat u zegt, maar ga niet weg''. De tranen staan in de ogen van het huis. Wat een gemene streken haalde die tante uit, om haar koffer regelmatig in mijn gang te zetten en om te dreigen dat ze weg zou gaan als de kinderen niet deden wat ze zei. Hij zucht diep, ze werden al zo kort gehouden, maar dit sloeg echt alles!
Roos neemt geen foto van de gang en kijkt nu rond in de grote kamer. De indeling is nog hetzelfde. Ze vindt het mooi en is reuzenblij dat ze het nog een keer mag zien. Ze gaat nog een kopje thee drinken met de vrouw en de vrouw neemt een paar foto' s terwijl Roos voor het huis staat en de achtergrond ben IK denkt het huis. Wat ben ik trots dat ze mij zo mooi vindt. Ik hoop haar nog een keer te zien.
Dag lief Roosje, dag lieve Roos, ik hou van jou.

 

Liefs van het oude Huis.
 
                           Zonlicht Maart 2009



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.