In de afgelopen eeuwen pikte Prutsland zowat alle landjes, stadsstaten en koninkrijkjes op het continent Yurozië in, met als gevolg dat dat continent bijna alleen maar uit Prutsland bestaat. Alle landjes? Nee, een klein landje in het noordwesten bood hevige weerstand tegen de Prutsische bezetters. Zoals in het vorige avontuur te lezen was heet dat landje Lietvatinië. Geveld door de economische malaise werd er een gewaagd plan uitgevoerd dat uiteindelijk niet nodig bleek te zijn. Toch werden de Lietvatinische troepen gehuldigd voor hun bezigheden.

Ondertussen deed zich een nieuwe crisis voor. Op het continent der Zuidelijke Rijken gevuld met armen had een fascistische militante beweging, genaamd FART (Fascistische Arme Rebelse Teringbende) de regering van het land Anaguay om zeep geholpen om zo de macht in het arme land te krijgen. Waarom dat een probleem is? Nou, omdat ze in Anaguay de beste koffiebonen ter wereld hebben, en wat is nou een wereld zonder lekkere koffie? Juist, een duffe, chagrijnige modderhoop met oorlogen, dood en verderf. Nu had expert in geheime missies, en tevens president van het rijke en allesbepalende land de Verenigde Rijken, Boris N'Bami, het briljante idee om een aantal van de Lietvatinische soldaten naar Anaguay te sturen om zo te achterhalen wat de FART allemaal al voor elkaar had gekregen.

Het was nog maar vroeg in de ochtend toen de koninklijke bode bij dokter/soldaat Mitrovs aan de deur kwam.
"Goedemorgen, bode, wat brengt u hier?"
"Dokter Mitrovs, u dient naar het paleis te komen. De koning wenst u te spreken." En Mitrovs zag de bui al hangen.
"Mag wel met mij mee.", sprak de bode. "Ik moet ook soldaat Tiivokka ophalen."
"Soldaat Tiivokka?! Dan kan het geen hoogstaand verzoek zijn van onze koning."
"Het is ook niet direct een verzoek van onze koning, maar verdere details kan ik u helaas niet geven." Mitrovs, slim als hij was, besloot dan ook niet verder te vragen naar het indirecte verzoek van de koning en hoopte dat het niet al te lang zou gaan duren. Hij had immers het ziekenhuis nog om te begeleiden.

Na een aantal minuten kwamen de bode en soldaat Mitrovs bij het huisje van soldaat Tiivokka aan. Ze troffen hem aan terwijl hij 'bezig' was in zijn tuin. Hij stond in zijn tuin met zijn handen steunend op een hark die in de grond stond. Op zijn handen lag zijn hoofd te rusten. De bode en soldaat Mitrovs keken naar dit rare tafereel en kwamen tot de conclusie dat soldaat Tiivokka stond te slapen. De bode wilde hem voorzichtig wekken, maar Mitrovs vond dat het wel wat sneller kon.
"Soldaat, geef acht!" Tiivokka schrok wakker en rende zijn huis binnen. De bode en soldaat Mitrovs begrepen geen zak van wat Tiivokka deed en keken elkaar raar aan. Enkele seconden later kwam Tiivokka in uniform naar buiten gerend en gaf acht dobbelstenen aan soldaat Mitrovs.
"Acht gegeven, soldokter!" 

© april 2009, Timmeeh, BasicPublishing.nl