Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Drama
Geplaatst:
24 december 2006, om 11:18 uur
Bekeken:
1501 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
713 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"de oplossing"


   
Ik loop de steeg in. Het is een lange steeg zonder deuren, met aan weerskanten bakstenen muren, die een rozige kleur hebben en de grond is betegeld met lichtgrijze stoeptegels. Vandaag was de laatste schooldag voor de zomervakantie en de zon schijnt fel.
Ik hoor hun voetstappen, achter me. Ze denken dat ik ze niet hoor, maar daar vergissen ze zich in. Eigenlijk zou zelfs een dove nog de trillingen kunnen voelen van Bens lompe voetstappen. Ben is de grootste en de meest gespierde van het groepje dat achter me loopt. Zijn spieren en grootte, lijkt hij echter alleen maar te hebben om zijn gebrek aan herseninhoud te compenseren. Eigenlijk is hij alleen maar een meelopertje. Net als die andere drie, Albert, Dirk en Koen. Alleen hebben zei hersens noch spieren. Ronald, die is ‘het probleem', hij is de leider van die vijf en ik ben van plan ‘het probleem' vandaag op te lossen.
Zonder dat de pestkoppen het zien, heb ik een mes in mijn handen, die ik voor mij vast houd.
Het is een week geleden dat ik dit mes gekocht heb. Meteen toen ik hem op de markt zag liggen, wist ik dat ik hem zou kopen en waarvoor ik hem zou gebruiken. Alsof het lot, hem voor mij had neergelegd. Het mes is lang en scherp en loopt een beetje krom. Het handvest is versierd met een drakenkop en heeft een zilveren kleur, die nu fel glanst in de zon.
In het midden van de steeg blijf ik staan. Ik leg mijn schooltas op de grond en draai me om. De dolk houd ik achter mijn rug, zodat de pestkoppen hem niet kunnen zien.
Het groepje loopt op me af, met zoals altijd, Ronald voorop. Hij kijkt me aan, met iets wat door moet gaan voor een boosaardige grijns. ‘Zo, hoeven we je deze keer niet achterna te rennen mietje?' zegt hij. Ik geef geen antwoord en wacht af. ‘Hé, ik vroeg je wat homo!' schreeuwt hij en stapt naar voren, blijkbaar om mij een duw te geven.
Met al mijn kracht, steek ik het mes in Ronald's buik.
Het is een heerlijk gevoel om het mes in zijn buik te steken, om zijn blik vol van verbazing te zien. Ik probeer het mes, zo diep mogelijk in Ronald's vlees te duwen en trek hem er daarna uit, waarna ik met mijn andere hand Ronald van me weg duw. Wanneer hij op de grond valt, deinzen zijn vrienden geschrokken achteruit en kijken stomverbaasd naar hem. Ronald ligt daar, met een blik of hij niet kan geloven wat er gebeurd is, volgens mij is dat ook zo.

‘Probleem opgelost' zeg ik en buk me, om mijn mes aan Rolland's broek af te vegen. Daarna stop ik het mes in mijn tas en hijs hem op mijn schouder. Ik keer me om, loop de steeg uit, sla rechtsaf en loop richting huis. Met een vrolijke grijns op mijn gezicht.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.