De broer van Herman, Beauregard, is vandaag jarig. Niet dat Herman zo'n liefhebber van zijn broer is, maar als er iemand jarig is wil dat wel zeggen dat er leuke dingen gebeuren. Alle leuke familieleden komen langs, er staan de hele dag lekkere hapjes op tafel en er is taart. Herman heeft hier al een hele week naartoe geleefd. Hij was haast nog nerveuzer voor de verjaardag van zijn broer dan voor zijn eigen verjaardag.
"Eigenaardig.", merkte zijn vader terecht op. "Normaal is Herman zo'n rustige knul die niets wil en alles maar stom vindt." Blijkbaar is het weer die periode van de maand waarin Herman een ware verandering ondergaat van een nors knaapje tot een heuse veelvraat. Geen enkel stuk eten in huis is dan nog veilig.

In voedselland pikt men dit natuurlijk niet.
"Wat een stuk tuig!", foetert koning Knolraap tegen zijn onderdanen. "Dit moet stoppen, eens en voor altijd." Wilson Wortel, minister van defensie, komt plotseling met een gewaagd plan op de proppen.
"Koning Knolraap, ik heb een oplossing voor deze problematiek, maar dat is wel een uitermate rigoureuze aanpak en er zullen waarschijnlijk vele voedseltjes sneuvelen, maar om de toekomstige generaties veilig te stellen kunnen we niet anders."
"Vooruit met dat plan!"

*BEEP BEEP BEEP*
Herman schrikt wakker en mept zijn wekker uit. Als een bezetene maakt hij zich klaar voor de visite en dan vooral voor het lekkere eten. Nog geen tien minuten later zit hij met een grijns van oor tot oor in zijn nette kleding op de bank op de visite te wachten. Tegenover hem zit zijn broer die er totaal geen zin meer in heeft. En dat terwijl het nog geeneens begonnen is. Herman begint ondertussen steeds nerveuzer te worden. Hij tikt een beetje op zijn benen en fluit irritant tot ergernis van zijn broer. Op zijn aanraden stopt Herman met dit gedrag en besluit Herman om dan maar naar buiten te gaan loeren. En jawel hoor, hij staat nog geen tien seconden naar buiten te kijken of een groot gedeelte van de familie komt het tuinpad opgelopen. Herman gooit zijn armen in de lucht en begint te juichen alsof zijn favoriete voetbalclub zojuist het winnende doelpunt in de Champions League heeft gemaakt.

Tien minuten later zit iedereen in de woonkamer klaar en mag Beauregard zijn kaarsjes uitblazen. Bij het aanblik van de taart loopt het water Herman in de mond. Zijn maag begint te knorren als een hitsig varken terwijl vader het mes pakt om de taart aan te snijden.
"En nu is het genoeg!" schreeuwt iemand plotseling. De familieleden kijken elkaar aan en proberen te achterhalen waar die stem vandaan komt. Plots komt moeder met een bebloede hals de huiskamer binnenstrompelen. Ze heeft een glazige blik in haar ogen en hapt naar adem. Plots zakt ze ineen. De familieleden staan verschrikt op en kijken naar het levenloze lichaam van moeder.
"Ten aanval!" schreeuwt iemand plotseling. De familieleden kijken verbaasd en verschrikt om zich heen en zien een leger aan lekkernijen de keuken uitstormen. Tante Bertha begint te gillen en paniek overmeestert de meeste familieleden.

Herman is zo vreselijk geobsedeerd door de taart dat hij totaal geen oog heeft voor de panikerende familieleden of zelfs zijn gesneuvelde moeder. Terwijl de kwijl uit zijn mond stroomt stort hij zich op de taart welke ijzig begint te gillen als Herman zijn eerste hap neemt.
"Wel potverdomino's pizza nog aan toe!" schreeuwt de taart.
"Hoe haal je het in je bolle kop om mij alsnog op te eten terwijl de worstjes, de naturelchips en de tucjes je familieleden ombrengen?" Herman kijkt geschrokken naar de taart en wordt zich bewust van het tafereel dat zich afspeelt in de huiskamer. Oom Joop wordt aangevallen door gezouten stokjes en schreeuwt om de politie terwijl het bloed in het rond vliegt. Neef Richard krijgt een leger aan blokjes kaas achter zich aan en springt door het raam waar een ham hem buiten op staat te wachten met zijn knakworstenleger. Oma Tuitjes komt lelijk ten val nadat borrelnootjes een flosdraad spannen waar ze over struikelt en de gezouten pinda's doorboren de longen van broer Beauregard met een cocktailprikker.

Terwijl Herman de afschuwelijkheden van het voedsel aanschouwt voelt hij plotseling een flinke steek in zijn borststreek. Hij kijkt naar beneden en ziet het handvat van het taartsnijmes uit zijn borstkas steken.
"Dat zal je leren om zo vreselijk gulzig te zijn!" schreeuwt de boze taart in zijn gezicht. Herman zakt ineen en is niet meer. Hij ontstijgt zijn lichaam en rent naar het licht toe.

*BEEP BEEP BEEP*
Herman schrikt wakker en mept zijn wekker uit. Hij stapt bezweet en verward uit bed en loopt naar beneden toe. In de keuken aangekomen ziet hij hoe moeder de hapjes klaarmaakt. Hij loopt naar haar toe en geeft haar een knuffel.
"Sorry Mam. Ik zal niet weer zo gulzig zijn." Hij laat weer los en gaat weer naar boven toe. Moeder kijkt hem verbaasd na. 

© maart 2009, Timmeeh, BasicPublishing.nl