Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
25 februari 2009, om 20:17 uur
Bekeken:
693 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
446 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vesting veroverd"


Na een week harder werken dan ik sinds maanden had gedaan, was het weer vrijdag. Het begin van het weekend.

Die avond ging ik voor het eerst sinds tijden met mijn vader naar een voetbalwedstrijd. Niet zomaar een wedstrijd, maar een echte limburg versus Friesland confrontatie. VVV-venlo tegen SC Cambuur. De friezen probeerden om na een lange reis vanuit het noorden punten te halen bij de koploper van de Jupiler leaugue. Een rit van bijna 250 kilometer van het land van de terpen en naar de thuisbasis van de carnaval, of 'Vasteloavend' zoals de Limburgers zeggen.

Niet alleen de spelers en de supporters van cambuur ondergingen deze reis, maar zo ook mijn vader. Vanuit het friese Oosterwolde vertrok hij met veel vertrouwen naar Venlo, de oude romeinse vestingstad. Tot op heden ook een onneembare vesting voor de bezoekers van de Jupiler leaugue. De geplande twee en een half uur werd ernstig overschreden door een grote verkeersdrukte op de snelwegen. Vakantieverkeer en werkverkeer voegden zich samen en lieten de snelwegen dichtslibben. Na ruim vier uur zitvlees gekweekt te hebben arriveerde hij uitgeput in Venlo. Doe daar nog een boete van 150 euri bij vanwege het negeren van een rood verkeerslicht en je kunt je zijn gemoedstoestand een beetje voorstellen.

Een warme maaltijd doet wonderen en nadat de 'spaghetti a la Tomus' was verorberd drong de tijd alweer aan om de warme kleding aan te trekken en richting het stadion te gaan. Ik moet moet zeggen dat het een prachtig gevoel was om zo met je eigen pa een stadion binnen te komen door de tunnel van 'Seacon Stadion De Koel'. De voetbal atmosfeer omarmt je al tijdens het fouileren bij de ingang, maar wordt pas echt warm en aangenaam bij aanblik van het veld. Onze kaartjes die wij daarvoor bij de admininstratie hadden gehaald verschaften ons toegang tot een plek linksachter het doel. Onoverdekt en dus onbeschermd tegen de elementen van het winterweer. Neerslag bleef wonderwel uit, maar de kou was des te hardnekkiger.

De spelers uit Friesland hadden klaarblijkelijk iets te lang in de warme bus gezeten om te kunnen wennen aan de kou, want in de eerste helft hadden ze weinig in te brengen. Stroef voetbal was het resultaat en door een te afwachtend VVV was het een beetje fantasieloos gebal. Wij vermaakten ons echter goed en keken toe hoe de eerste goal viel, gemaakt door de topscorer van de jupiler leaugue, Sandro Calabro. Deze actie was meteen het hoogtepunt van het eerste bedrijf.

In de rust verwarmde we onze lijven met warme koffie om de kou te verdringen die bij mij al tot boven kniehoogte was doorgedrongen. Niet iedereen had het schijnbaar koud, want een supporter van VVV bood een reserve speler van Cambuur zijn handschoenen aan die hij wijselijk weigerde. Zou hij geweten hebben dat hij een belangrijke rol in de tweede helft zou spelen?

Wij hadden ons de eerste helft al verbaasd over de hoeveelheid terugspeelballen die de keeper van Cambuur te verwerken kreeg. Na een aantal keer mag je toch verwachten dat hij genoeg geoefend had en de uittrap zou beheersen, maar helaas voor hem, was dit niet het geval. Misschien doet de warme thee hem goed.

In de tweede helft kreeg Cambuur een corner en wonderbaarlijk genoeg werd deze via een kopbal op waarde geschat en werd de stand gelijk getrokken. Even was het stil in ´De Koel´ en stonden de Friese spelers voor onze ogen te juichen. Niet lang daarna klonk er een golf van hoop door het stadion, maar de kansen die door deze hoop ontstonden , werden op vakkundige wijze om zeep geholpen. Zoals het bij voetballen dan gaat: scoor jezelf niet danwel je tegenstander. Zo geschiedde. De eindstand werd 1-2 en de eerste thuisnederlaag van dit seizoen was een feit.

Wij, als redelijk neutrale toeschouwers, Pa iets Frieser en ik iets meer Limburger, hadden een goede avond gehad. Tussen de teleugestelde supporters door wisten we op de valreep nog de laatste twee broodjes frikandel te bemachtigen wat voor ons persoonlijk een kleine overwinning was.
Het frapante is wel dat we tijdens het avondeten, wat trouwens in record tempo werd verslonden, al het ´vrijdag de dertiende fenomeen´ hadden aangeroepen. Tsja, misschien is dat toch wel de goden verzoeken en was het de wraak van de goden voor de boete die mijn pa had gekregen. We zullen het nooit weten. Wat wel zeker is, is de uitslag van die avond.

Vesting "De Koel" is veroverd.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.