|
Gegevens
|
| Categorie: |
Humor |
|
Score:
|
3
|
|
|
(3 stemmen)
|
Login om ook uw mening te geven!
|
|
| Auteur: |
Timmeeh
|
| Datum plaatsing: |
2 februari 2009 |
| Tijd plaatsing: |
21:46 |
| Aantal keer bekeken: |
357 |
| Aantal reacties: |
3 |
| Aantal downloads: |
|
"Claudia & Dieter: Konijntje"
|
|
"Hoe gaat het eigenlijk met je konijn?" vroeg Claudia aan Dieter.
"Die is dood." zei hij op een krachtige en emotieloze manier.
"Zo
moet je dat helemaal niet zeggen, dat klinkt zo naar. Zo klinkt het
namelijk net alsof je het helemaal niet erg vindt dat je konijn dood
is."
"Vind ik ook niet."
"Lul." Claudia vond dit gedrag van
Dieter uitermate lomp. Dieter begreep niet zo goed waar zij zich druk
over maakte, ze had het dier immers toch maar één keer gezien.
"Hoe had ik het dan moeten vertellen?" vroeg hij uit interesse aan haar.
"Alsof
het je wel wat kan schelen dat hij dood is! Ook al meen je het niet,
doe dan maar alsof. Wij vrouwen vinden dat prettig om te horen dat je
je kan binden. Maak er een verhaaltje van. Hoe is dat beestje
doodgegaan?" Dieter was dit al zowat vergeten, omdat het hem niet
uitmaakte, maar volgens hem kwam het doordat de hond van de buren een
gat had gegraven onder het hok waardoor het konijn naar buiten kon.
"En
toen het konijn naar buiten ging greep die hond hem. We weten het niet
helemaal zeker hoor, maar de hond liet zijn brokken die dag staan."
"Och, dat arme beestje toch!" Claudia was licht geschokt.
"Is het zo beter als ik vertel hoe hij aan zijn einde kwam?" vroeg Dieter vervolgens.
"Je
vergat het deel waaruit blijkt dat je het erg vond dat dat gebeurde.
Het lijkt nu wel alsof het mij meer schelen kon dan jou! Maak er maar
eens een leuk verhaaltje van."
"Hoe dan?"
"Zo: De hond van de
buren was in een speelse bui en vond het leuk om lekker door de
weilanden achter het huis rond te rennen. Ons konijn zag dit en dacht:
'He! Dat wil ik ook!' Het konijntje begon te graven en te graven, maar
hij kwam maar niet uit zijn hok. Het konijntje had hulp nodig om uit
zijn kooitje te komen en riep daarom de hond. 'He hond! Kan je mij
helpen?' De hond kwam naar het konijnenhok en stemde in. Aan de ene
kant groef het konijntje zijn weg naar buiten en aan de andere kant
schepte de hond grote stukken aarde weg, waardoor het konijntje heel
snel buiten was. Wat het konijntje niet wist was dat de hond eigenlijk
helemaal niet in een speelse bui was en eigenlijk achter vogels aanzat
om die op te eten, want zijn baasjes waren er niet en zijn brokken
stonden nog binnen. Het arme konijntje keek met zijn schattige oogjes
omhoog en zag de bloeddorstige hond kwijlen..."
"Leuk verhaal! Dus dit verhaal werkt beter?" vroeg Dieter aan Claudia.
"Ja, ik had liever dat je zoiets vertelde dan dat je gewoon zei dat je konijn dood is." Dieter zei het te begrijpen.
"Maar genoeg over je zielige konijntje. Hoe gaat het met je oma?"
"De
hond van de buren was in een speelse bui en vond het leuk om lekker
door de weilanden achter het huis rond te rennen. Mijn oma zag dit
en..."
© februari 2009, Timmeeh, BasicPublishing.nl
|
Reacties
|
Henny
2009-02-10 12:59:36
uur
|
Hahahaha! Heel leuke wending!
|
|
|
|
|
 corry broer
2009-02-07 18:58:22
uur
|
Een mooi verhaal, de dialogen tussen de kinderen zijn meesterlijk geschreven. Zielig hoor, dat het konijn dood is, al mag ik dat zo niet zeggen van Claudia!
Lieve groet van Corry.*
|
|
|
|
|
Zarzuelo
2009-02-03 18:16:24
uur
|
Konijn met pruimen, een lekkernij!
Mooi verhaal, opnieuw!
Paul
|
|
|
© BasicPublishing.nl
