Gegevens:

Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
27 januari 2009, om 20:11 uur
Bekeken:
912 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
697 [ download ]

Score: 1

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vampire Night Hoofdstuk 3"



___________________________________________________________________________________

 

Donker. Bloed. Ze komen, ZE KOMEN!

"AAAAAAAHHH NEEEE!! Help me!! Kaname! HELP ME!"

Surya schiet overeind en begint te huilen. Weer die droom. Weer die Kaname! Ze kan het niet meer aan en tranen vallen op de grond. Ze voelt een kloppende pijn op haar wangen. Ze kijkt in de spiegel die aan de muur hangt tegenover het bed. Haar hoofd is gewikkeld in verband. Ze duwt het verband naar achter en ziet 4 evenwijdige, bebloede krassen op haar gezicht. Nu merkt ze ook dat haar been pijn doet. Ze kijkt onder de dekens en ziet nog meer krassen. Diepe, evenwijdige krassen.

Ze begint nog harder te huilen.

Waar is ze? Het is donker. De volle maan schijnt door het grote raam. Ze ziet dat achter het raam een balkon is, toch durft ze niet uit bed te stappen. Naast het raam hangen grote donkerrode gordijnen. Rond haar bed hangen dezelfde gordijnen. De muren zijn van donker, bijna zwart hout en boven een open haard hangt een portret van een jongen en een meisje, beiden met rode ogen. De jongen heeft zilverachtig haar en het meisje lang, bruin haar. In zijn handen houdt de jongen houdt een zilver pistool vast.

Waar ben ik?

Wat doe ik hier?

Ze is moe en herinnert zich niet veel meer.

Een enge jongen, hij wenkte haar en... ze legt haar handen voor haar ogen en al gauw waren ze nat van haar tranen. Het was zo eng. Die rode ogen, die scherpe tanden... Is hij? Nee, dat kan niet, zoiets bestaat niet! Iedereen weet dat het gewoon een verzinsel is! Hij is gewoon een creep die haar ontvoerd heeft... Nouja, 'gewoon'...

Ze kijkt nog eens goed om zich heen.

Ze weet niet waar ze is.

Wie hij was.

En wat hij van haar wilt...

Ze zit rechtop in bed met haar kniëen opgetrokken tot haar buik. Ze wil naar huis. Naar Zero. Ze mist zijn armen waarin ze zich altijd zo veilig voelde. Het regent tranen. Ze kan het niet aan. Ze is zo bang, maar ze moet iets doen. Iets.

Haar oog valt op een boekenkast in de hoek van de kamer. Wees dapper, denkt ze, dat zei Zero altijd... Ze zet haar verstand op nul en rent zo hard als haar lam gekraste benen haar toelaten naar de boekenkast. Boeken vliegen in het rond, tegen de muren en een lamp valt op de grond.

"Laat me eruit! Wat wil je van me?! Laat me gaan!" gilt ze met betraande ogen.

De deur vliegt open. De enge jongen komt binnen en rent naar haar toe.

"Blijf van me af, creep!" gilt ze.

"Mizuki! Bedaar! Leg die boeken neer!" zegt hij.

"Ik heet geen Mizuki! Laat me gaan!" gilt ze met trillende stem.

De jongen zet een stap naar voren. Surya gooit een boek naar zijn hoofd. Dat haalde niet veel uit, want de jongen ontweek het met gemak. Nog geen seconde later staat hij achter haar en houdt haar armen stevig vast op haar rug. Surya verzet zich hevig. Ze probeert hem te schoppen, kopstoten te geven, maar hij houdt alle aanvallen gemakkelijk met zijn vrije hand tegen.

Ze kan niet meer, ze voelt zich slap en voelt een stekende pijn in al haar wonden. Al hijgend laat ze zich door hem terug in bed leggen. Als ze eenmaal ligt laat hij haar los en legt de dekens over haar heen.

Het heeft geen zin om te vluchten, denkt ze, hij is veel te sterk.

"Wat wil je van me?" zegt ze zacht. Haar stem doet pijn van het gillen.

"Dat mag ik je nog niet zeggen" zegt hij rustig.

"Val dood" fluistert ze.

"Ben ik al" glimlacht hij.

Surya schiet overeind en kijkt recht in de spiegel. Ze ziet zichzelf, maar niet de jongen. Haar ogen worden groot en ze kan geen woord uitbrengen.

Hij staat op en loopt naar de kast naast het bed. Hij haalt er een donkergekleurde fles uit en een wijnglas. Nonchalant opent hij de fles en schenkt het glas vol. Met het glas in zijn ene hand en de fles in zijn andere gaat hij naast haar op het bed zitten.

"Ik ben een vampier" fluistert hij alsof niemand anders hem mag horen.

Hij neemt een slok van de donkerrode vloeistof en ze ziet de vloeistof langs zijn kaken lopen. Druppeltjes spatten uit elkaar op de zwarte dekens.

Zijn ogen worden rood en ze ziet zijn tanden groeien.

Hij wikkelt het verband van haar gezicht af. De wonden beginnen spontaan te bloeden. Ze durft niets te doen. Geen enkel woord kan haar lippen overbruggen. Hij brengt zijn gezicht bij het hare. Dieprode ogen die haar dwingen terug te kijken. Hij legt zijn vinger op haar lippen en fluistert glimlachend: "shhhht"

Een paars-rode gloed verspreidt zich door zijn ogen. Alles wordt zwart. Hij legt haar hoofd zachtjes op het kussen. Het laatste wat ze voelde waren zijn lippen die haar wonden stolden.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.