Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Verdriet
Geplaatst:
24 januari 2009, om 18:47 uur
Bekeken:
724 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
334 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"morgen"


 

 

onze lichamelijke leeftijden

lopen steeds verder uiteen

dat valt niet te vermijden

het sterk verouderen treft mij alleen

 

ik beweeg en loop als een oude vrouw

jij kunt nog met gemak de bergen in

dus ga je met anderen en ik gun het jou

ach en in bergwandelen had ik toch nooit zin

 

maar er zijn nog zoveel andere dingen

die ik graag met jou zou willen doen

en heel soms kan ik mijn tranen niet bedwingen

als ik me dingen van vroeger herinner, toen...

 

ik bergen energie had en liep als een trein

ik dacht dat ik nog een heel leven voor me had

maar het heeft helaas anders moeten zijn

na een half leven was het bijna op, mijn schat

 

en nu durf ik haast niet aan morgen te denken

want hoe ik ook vecht, ik ga snel achteruit

en in de toekomst zie ik schaduwen wenken

ik durf niet te kijken waar ik morgen op stuit



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Lieve Alida, een mooi gedicht, maar tevens een verdrietig gedicht. Ziekte is een belemmering in de kwaliteit van leven, het is afschuwelijk als de wil er is maar het lichaam je in de steek laat. Sterkte . liefs Anneke

Geplaatst op: 2009-01-24 22:26:25 uur

Het zal een geworstel en gevecht blijven vrees ik voor je Alida. Bijzonder veel kracht wens ik je toe.

Toch weer een prachtig gedicht heb je geschreven, ondanks het verdriet van je ziekte, vind je bij jouw dichterstalent toch ook veel troost!

Veel liefs van Corry.

Geplaatst op: 2009-01-24 20:13:10 uur