Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Humor
Geplaatst:
10 maart 2007, om 14:24 uur
Bekeken:
1649 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
1217 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"alweer een dag in schrijverscafé 'Het open boek'"


Zover dat mogelijk is, is het vandaag een redelijk normale dag in schrijverscafé ´Het open boek.´ Het is al aardig druk en af en toe kun je een gezellig ouderwets muziekje, boven de luide gesprekken van de cafébezoekers uit horen. Leander Rowan zit aan de bar en sluit net een gesprek over voedingstherapie af met Cliffhanger, waarna ze meteen weer een ander gesprek begint met Folen die toevallig net langs kwam lopen. Druk pratend verdwijnen ze in de mensenmenigten, uit het zicht. Leander geniet een moment van zijn eenzame rust, maar ziet dat daaraan blijkbaar snel een einde zal komen. Door het vuile raam van het café ziet hij Fralor langs lopen, op weg naar de deur van het café. ´O o, nu komt het,´ denkt Leander en berijd zich alvast geestelijk voor.
Rustig en netjes doet Fralor de deur open. ´Geen kanonschot, geen lawaai of andere vreemde gebeurtenissen?´ denkt Leander verbaasd.
Met zijn standaard vreemde lachje, zet Fralor een stap naar binnen. Bij de tweede stap struikelt hij en valt voorover op de stoffige vloer. Hij probeert op te staan, dat mislukt, hij probeert het nog een keer, maar het lukt weer niet, waarna hij het opgeeft en zich als een balletje verder laat rollen, richting de bar. Bij de bar aangekomen probeert hij weer op te staan en deze keer lukt het wel, maar alleen iets te goed. In een omkerende beweging zweeft hij naar boven en beland met zijn voeten op het plafond.


Fralor kijkt verbaast naar beneden. ´Wat ben je nu weer aan het doen?´ vraagt Leander, terwijl hij omhoog kijkt. ´Ehm... geen idee eigenlijk, ik zweefde zomaar naar boven,´ antwoord Fralor, terwijl hij op het plafond staat en nieuwsgierig de cafébezoekers overziet. ´Nou, kom nu maar weer naar beneden, je hebt daar niets te zoeken,´ zegt Leander.
´Oké,´ antwoord Fralor en hij zet zich tegen het plafond af , om zo te proberen weer op de grond te komen.
Het lukt echter niet, net als wanneer hij gewoon op de vloer zou staan, komt hij na zijn sprong weer terug op de plek vanaf waar hij zich af heeft gezet. Na een aantal keer gesprongen te hebben geeft hij het op. ´Het lukt niet,´ jammert Fralor.
Leander haalt enkel zijn schouders op en probeert een gesprek met Gil te beginnen die naast hem staat en nu opschikt uit een soort trance. ´Hij... hij staat op het plafond,´ zegt Gil tegen Leander, ´dat is onmogelijk.´
´Ach, het is Fralor maar, je raakt eraan gewend,´ antwoord Leander ongeïnteresseerd en probeert weer het gesprek voort te zetten.


´Nou ja, zo is het leven. Nou in ieder geval mijn leven dan,´ denkt Fralor en loopt een stukje over het plafond. Rustig wandelt hij naar een stukje recht boven de barman, ´gelukkig kan ik alsnog een ouzotje drinken terwijl ik hier sta. Ik bedoel, het gaat misschien wat moeilijker, maar het is verre van onmogelijk,´ denkt Fralor al wat vrolijker.
´Hé barman een ouzo graag!´ roept hij naar de kale kruin van de barman.
De barman negeert hem en blijft zijn glazen oppoetsen. ´Hé barman! Barmannetje! Barman! Kom op nou! Barman joehoe!´ het maakt niets uit de barman is niet van plan om naar boven te kijken.
Een verdieping lager ziet Leander een grijns van leedvermaak spelen op het gezicht van de barman. Leander besluit er maar niets van te zeggen, dit zijn dingen waar hij liever buiten blijft.
Sacherijnig gaat Fralor met zijn armen over elkaar in kleermakerszit zitten, zich ervan bewust dat het bloed al naar zijn hoofd begint te stijgen, ´tuurlijk, mijn bloed gehoorzaamd nou net weer wel de zwaartekracht,´ denkt Fralor en vloekt wat binnensmonds.


De tijd verstrijkt, Fralor zit nog immer op de zelfde plek en zijn humeur begint het nulpunt te bereiken. Hij heeft geprobeerd de barman te laten boeten, door een grote rochel naar zijn kale kop te spugen, maar dankzei die wonderbaarlijke omgekeerde zwaartekracht kwam die gewoon in zijn eigen gezicht terug, waardoor hij een tijd bezig was zijn ogen schoon te wrijven tot hij weer helder kon zien. En de ander cafégasten zijn ook niet erg behulpzaam, af en toe klinkt het van uit de mensenmenigte, 'Fralor weer hoor!' of 'Die gekke Fralor toch!' terwijl ze afkeurend of lachend naar hem wijzen.
'Hé Fralor,' klinkt het opeens ergens van beneden.
Fralor zoekt de stem en ziet dat Vage Dom naar hem zwaait. 'Hoe doe je dat? Kun je mij dat ook leren?' vraagt die.
'Ik weet niet hoe ik dit doe, dus 'nee' ik kan het je niet leren,' antwoord Fralor, waarna hij naar het stukje plafond boven Dom loopt.
Nieuwsgierig kijkt Dom naar boven, hij heeft twee volle glazen in zijn hand en was blijkbaar net van plan terug naar zijn tafeltje te gaan, 'O,' zegt Vage Dom, 'maar wat doe je daar dan?'
'Kevers verteren, nou goed!' antwoord Fralor geïrriteerd.
'Je hoeft niet meteen kwaad te worden!,' antwoord Dom en keert zich om, om naar zijn tafeltje terug te keren.
Dan besluit jammer genoeg voor Vage Dom en gelukkig voor Fralor, de zwaartekracht weer om normaal te gaan doen en in volle vaart beland er een zestienjarige jongen op Dom´s rug.


´Maar goed dat ik op iets zachts landde,´ denkt Fralor die best was geschrokken van de plotselinge weder omkeer van de zwaartekracht.'Gaat het trouwens een beetje?´ vraagt hij daarna lichtelijk bezorgd aan Vage Dom die languit met zijn gezicht op de vloer ligt en is er op de één of andere manier in geslaagd is zijn glazen zonder morsen vast te houden.
´Hmm?´ antwoord Dom vragend die rechtop gaat zitten, waarna hij een stuk vloer uit spuugt.
Meelevend kijkt Fralor, Vage Dom aan die nu wat wazig voor zich uit kijkt met een mond vol splinters. ´Wat was ik ook al weer aan het doen?´ vraagt hij.
´Volgens mij ging je net weer terug naar je tafeltje die daar bij Jona Vlinder,´ antwoord Fralor snel, ondertussen naar een donkerbruin tafeltje wijzend.
´Oké,´ antwoord Vage Dom en loopt er naar toe, waarna hij de glazen op tafel zet en op een stoel plaats neemt.
Meteen wanneer hij zit pakt Jona een grote splinter uit Dom´s lip en gebruikt hem om een stukje vlees tussen zijn tanden vandaan te krijgen. Vage Dom kijkt enkel wazig voor zich uit.


'Dat hebben we nu ook gehad, tijd voor een ouzo!' denkt Fralor, nu weer opgewekt en staat vlug op. Tot zijn ontsteltenis blijkt bij aankomst de plek achter de bar echter leeg te zijn. 'Waar is de barman?' vraagt Fralor lichtelijk paniekerig aan Leander die nog steeds op zijn kruk zit.
Leander haalt zijn schouders op, 'zal wel in de keuken zijn, als hij niet hier is,' is het antwoord.
Fralor heeft slechte dingen gehoord over de keuken en gaat daar liever niet naar binnen. Hij kijkt nog eens goed om zich heen, maar kan de barman echt nergens bespeuren. Dan klimt hij over de bar heen en zoekt naar iets te drinken, hij kan echter niets vinden. De flessen die op de planken staan zijn leeg en staan er blijkbaar enkel voor de sier, de tap geageerd niet en ook in de laatjes is niets te vinden. 'Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat er hier geen druppel drank te vinden is?!' roept Fralor boos uit, waarna hij weer over de bar klautert, 'dan ga ik wel naar de keuken,' zegt hij daarna en stampt naar de keukendeur.
Kwaad trekt hij de deur open en gooit hem hard achter zich dicht.


Wanneer Fralor net de deur achter zich heeft dichtgetrokken, gaat de voordeur open, waarna de barman binnen stapt. Hij kijkt nog sacherijniger dan normaal. Het café moet opnieuw geschilderd worden en de schilder die hij heeft ingehuurd, vond het nodig zijn eigen mening te geven, over welke kleur waar moest. De barman had geantwoord; dat hij hem niet betaalde om zijn mening te geven en het café gewoon zijn oude kleuren moet behouden. Daarna had de schilder iets onbeleefdst gemompeld, waarna de barman kwaad was geworden en was er een kleine ruzie gevolgd. Uiteindelijk besloot de schilder maar aan het werk te gaan, waarop de barman zei dat, dat inderdaad een goed idee was.
De barman gaat weer op zijn vaste plek achter de bar staan, 'is er nog wat gebeurd terwijl ik weg was?' vraagt hij Leander.


'De keuken,' een levensgevaarlijk labyrint, van vlammende ovens, scherpe metalen voorwerpen, borrelend frituurvet en rond krioelend ongedierte. Tevens is het compleet nutteloos, aangezien de barman je enkel geïrriteerd aankijkt, wanneer je wat te eten wilt bestellen.
Het is zowat volledig donker, de lampen zijn kapot en het enige licht hier is afkomstig van het gasfornuis, dat altijd aan staat. Behoedzaam zet Fralor een stap naar voren. Ergens vandaan klinkt een luid gekraak, van iets wat in zijn rust gestoord word. 'Hallo! Is daar iemand?' roept Fralor nerveus. Er komt geen antwoord.
Ergens klinkt een krabbelend geluid. Fralors nieuwsgierigheid wint het van zijn angst en voorzichtig loopt hij verder de keuken in. Weer dat krabbelende geluid en Fralor weet zeker dat hij iets in zijn ooghoek zag bewegen. Dan klinkt er een zwiepend geluid en met een dodelijke snelheid beland er een vleesmes vlak naast Fralors hoofd, in de deur van een keukenkastje. Er klinkt een zacht piepend gegiechel uit de duisternis.
Eerst is Fralor verstijfd van schrik, maar daarna haalt hij zijn moed bij elkaar en trekt het nog na trillende mes uit het wit geverfde hout. Het gekrabbel klinkt alweer, maar deze keer dichterbij. Fralor houd zijn mes in de aanslag. Dan gaat plotseling het fornuis uit, waarna het piepende gegiechel weer klinkt en is hij gehuld in complete duisternis. Nog meer gekraak, nu recht voor hem, waarna er een tikkend geluid van nageltjes op de betegelde vloer te horen is. Het tikkende geluid gaat steeds sneller en komt steeds dichterbij. 'Kom maar op dan!' roept Fralor strijdlustig en zet zich schrap.


Met een grote zwaai valt de keukendeur open. Fralor staat in de deuropening met het keukenmes nog in zijn hand, waar nu wat bruinig bloed aan kleeft. 'Wat is er nou weer met jou gebeurd?' vraagt Jona Vlinder geschrokken.
Fralor ziet er nogal verwilderd uit, zijn haar staat grotendeels overeind, zijn trui en broek zijn gescheurd en hij zit onder de bloedspetters. Hij negeert Jona's vraag en loopt naar de bar. Hij gaat kalm op de barkruk tegenover de barman zitten, waarna hij hem plotseling bij zijn boortje vast grijpt. 'Doe-Wat-Aan-Die- Rattenplaag!' schreeuwt hij tegen de geschrokken barman, waarna hij hem weer rustig los laat.
Hierna besteld Fralor een ouzo die de barman hem snel overhandigt. Hij giet het glas achterover en laat zich daarna van de kruk zakken, waarna hij rustig en tevreden het café uit loopt, een spoortje van bloeddruppels achterlatend.


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Leuk! Waarom heb ik zo'n kleine rol.. ;(
Ik vond de vorige net iets sterker, het verhaal zat naar miijn idee wat beter in elkaar.
Wanneer krijgen we de volgende? :D

Geplaatst op: 2007-03-10 14:55:43 uur