Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Waargebeurd
Geplaatst:
15 november 2008, om 20:46 uur
Bekeken:
919 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
723 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Natalia (deel 2)"


*ding dong*

De bel ging. Maar dat is logisch als je ding dong hoort. Voor de deur stonden twee Tsjechische dudes met een aantal dames die bij onze klas hoorden. We zouden naar het centrum gaan. Ik heb geen idee waarom het reisje met de bus zo lang moest duren, want al lopend waren we er binnen het kwartiertje. Ondertussen was het meisje waarbij we sliepen vooral tegen mij wat spraakzamer geworden en vertelde ze over haar school. Ze bleek niet op de school te zitten waar wij van ons ontbijt hadden genoten, maar op een dependance vlakbij het stadscentrum. We zonderden ons een beetje af van de rest van ons groepje en waren ze op een gegeven moment uit het oog verloren.

Al afgezonderd van de rest spraken we over oprecht geïnteresseerd in elkaars talen, politiek en inheemse gebruiken. Of ja, eigenlijk sprak zij en luisterde ik, om zo af en toe wat woordjes terug te zeggen. We waren zelfs dusdanig diepzinnig bezig in ons gesprek dat het concentratiegehalte van een dergelijk niveau was dat we bijna door een wit bestelbusje omver gereden werden terwijl we achteloos de straat overstaken. Na deze bijna dood ervaring mopperde ze wat in haar inheemse taal richting het bestelbusje dat inmiddels al bijna uit ons zicht was verdwenen door de hoge snelheid die deze had.
"These idiots..." ze gooide nog wat Engels door haar betoog, en ze merkte dat ik wat plagerig begon te lachen in haar richting. Alsof we echt "vriendje-vriendinnetje" waren, leek mij dit een prachtig moment om even mede te delen dat ze er wel erg schattig uit zag als ze boos was. Ze glimlachte en ging weer verder met het praten over haar land. Ik dacht na over wat er net gebeurde en besefte dat ik haar het plagerige compliment in het Nederlands gaf, even niet realiserend dat zij die niet sprak. Zij ratelde onverstoorbaar door en ik luisterde.

"Here it is." Dit scheen dus haar school te zijn, maar aan de buitenkant leek het op een restaurant. Tijdens de nadere inspectie bij binnenkomst bleek het ook een restaurant te zijn.
"Dit ís een restaurant!" zei ik met mijn Enschedees accent.
"What?" O ja, even vergeten dat ze niet Nederlands is.
"Is this a restaurant?" vroeg ik vervolgens in de taal die we allebei spraken. Mijn vermoedens bleken te kloppen. Plots merkte ik op dat de andere jongens en meisjes daar al binnen waren, maar aan hun tafel was geen vrije plek meer te bekennen. Eerlijk gezegd vond ik dat zo erg nog niet. We namen een tafeltje voor twee en kletsten de middag vol.

Plotseling besloot mijn mond om het gesprek een vreemde wending te geven.
"You're pretty." Oeps. Wat deed ik nu dan? Haar oogjes werden even groot, namen daarna weer hun normale formaat aan en haar wangetjes kleurden rood. Er verscheen ook een voorzichtig glimlachje op haar mooie giecheltje.
Wat deed ik nu dan? dacht ik nogmaals. Ik wilde op een boze toon hetzelfde herhalen in mijn hoofd, want ik dacht het gesprek aardig om zeep te hebben geholpen, maar juist op dat moment pakte ze mijn hand en nam me mee naar huis onder het motto 'anders komen we te laat voor het eten'. Het viel mij op dat ze die hand eigenlijk niet meer los liet. Na een prettige stilte van een minuutje of drie glimlachte ik eens even naar de jonge dame en zwaaide ik onze handen even een stukje naar boven. Ze moest weer een beetje blozen en drukte haar neus voorzichtig tegen die van mij aan. Ik dacht na en kwam tot de conclusie dat onze lippen wel heel erg dicht bij elkaar waren geweest. Ze schrok even omdat mijn glimlach verdween.
"What's wrong?" vroeg ze beteuterd.
"Oh, nothing" Ik besloot maar verder te gaan met het speelse huppelen en flirten waarmee we bij nader inzien al de hele tijd mee bezig waren.

Het eten, een soort van deegbol met fruit aan de binnenkant, was lekker, maar het toetje was te zoet voor mijn doen. Het deed mij denken aan een XXXZoete bak schepijs, maar dan netjes geserveerd in een luxe-uitziend schaaltje met lading suiker op de bovenkant waar de tandarts spontaan Euro-tekentjes in zijn ogen zou krijgen. Terwijl we met z'n allen aan het nababbelen waren over Nederland en, vooral met de vader, over voetbal belde men aan. Het waren weer die twee Tsjechische dudes, ze kwamen vragen of we mee gingen voetballen. Na een dag lopen hadden mijn benen daar geen trek meer in en ik besloot om binnen te blijven. Het meisje zei geen liefhebber te zijn geweest van voetbal, al bespeurde ik op de gezichten van de dudes dat dat niet altijd zo geweest was. Nadat de andere jongens weg waren vroeg ze:
"Do you wanna go to my room?"
"Oke" zei ik. "Okeeeeee!" is wat ik echt dacht, maar om niet als een op seks beluste hond over te komen bleef ik bescheiden. Eenmaal boven te zijn gekomen kreeg ik een uitgebreide rondleiding door haar kamer. Het stomme (van de ouders) was dat haar kamer de deur tegenover de logeerkamer was. Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te beseffen wat er zou kunnen gebeuren als de kamer van je adolescente dochter tegenover de logeerkamer, met als inhoud vijf adolescente jongemannen, is.

"This is my closet. This is my wardrobe. This is where I keep my old toys. This is my window and this..." Ze ging uitermate verleidelijk de dekens van haar bed recht leggen terwijl ze met haar billen in de lucht een beetje heen en weer wiegde. Ze zal vast wel door hebben gehad dat ik haar achterste aan het bekijken was. Meisjes schijnen daar een radar voor te hebben.
"...this is my bed."
"Wow, it's pretty big."
Een glimlach verscheen op haar gezicht en ze kwam weer van haar bed af. Met een grijns op haar gezicht kwam ze, terwijl ze langzaam met haar heupen wiegde, naar mij toegelopen. Ze leek mij van top tot teen te inspecteren en legde haar armen op mijn schouders. Ze kwam nog dichterbij en boog met haar armen zodat ze mijn haar kon vastgrijpen. De glimlach verdween en ze zette haar zwoele blik op.
Ojee, daar gaan we. Ik kon nog nadenken. Dat was erg bijzonder in een dergelijke situatie. En jawel, er volgde een kus!
"Hold me" fluisterde ze zachtjes. De lieve jongen die ik ben voerde haar bevel uit en ik plaatste voorzichtig mijn handen op haar heupen.
"A little bit lower" zei ze iets harder dan zojuist. Dat zou dus betekenen dat ik haar billen mocht aanraken. Haar mooie billen. Ze drukte haar borsten tegen mijn borst en haar kruis tegen dat van mij. Dat leek haar wel een goed moment om verder te gaan met zoenen. Na een aantal minuten kwam ze uit de hoek zoals ze dat nog nooit eerder had gedaan. Ik kende haar weliswaar nog geen vierentwintig uur, maar het leek al alsof het maanden betrof.

"You're pretty big too"


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.