Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
30 oktober 2008, om 18:09 uur
Bekeken:
958 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
422 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"schrijversperikelen"


 

 

"Wel", zei de schrijver, die nog niet wist of hij wel schrijven kòn, "ik kan beginnen, papier genoeg, potlood geslepen, stekker van de pc zit erin, wat nú? Begin ik met potlood en papier of direct op de pc? Wat is nu professioneler, want een goed begin is het halve werk, voeg daaraan nog een goed eind toe en je hebt dus het hele werk. Hiermee is bewezen, dat het middenstuk er niet toe doet. Ik lees dan ook zelf van een boek niet meer dan het eerste en het laatste hoofdstuk. Dat scheelt een enorme hoop verprutste tijd!"

 

 De lezer in spé schudde zijn virtuele hoofd en dacht er het zijne van. Gelukkig was hij slechts digitaal aanwezig, want om lijfelijk nabij zó'n onvoltooide schrijver te zijn, dàt ging zijn bevattingsvermogen te boven. Hij zou er in ieder geval geen letter over op papier kunnen krijgen. Maar omdat hij slechts lezer was, was er helemaal geen probleem.

Zo wel voor de schrijver, die nog geen schrijver was. Hij drentelde heen en weer tussen pc en papier, gooide hier een paar woorden op het beeldscherm, daar een paar op papier en dacht dat hij héél zinnig bezig was. Zinnig nog wel, er stond nog geen zìn!

Hij dacht na. Wat voor soort werk zou hij gaan schrijven, een schelmenroman? Zonder middenstuk vallen de streken eruit, dacht hij terecht. Nog even laten liggen dan maar.

Een historisch werk? Dat zou in de buurt komen van een naslagwerk; kon je je fantasie niet op loslaten. Er moest dan toch wel íets kloppen...Hij zuchtte en ijsbeerde, dacht na over science fiction, maar struikelde over de science. Een thriller leek hem nog even wel wat. Per slot van rekening hoefde hij alleen het lijk te laten vinden en de plot te bedenken. Maar ook dáár liep hij vast. De lezer in spé dacht er het zijne van en toog aan de slag. Woorden werden zinnen en al die zinnen samen werden een prachtig kort verhaal.

 

De schrijver keek opgetogen naar het beeldscherm. Hoe kòn dat? De lezer in spé wìst het wel: hij sloeg nóóit het middenstuk van een boek over, dus híj had wel enig idee hoe de structuur van een verhaal diende te zijn.

De schrijver zette zich aan de toetsen om het verhaal met zijn naam te ondertekenen, maar wàt hij ook probeerde, alles in hoofdletters, in kleine letters, een andere kleur, het enige wat er op het beeldscherm kwam was:PLAGIAAT!



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

"Dat zou in de buurt komen van een naslagwerk, kon je je fantasie niet op loslaten". Het weggelaten woord in de bijzin is natuurlijk niet "dat", maar "daar". "Dat" kan volgens mij nooit een gezegde zijn. Ik heb "daar" weggelaten, omdat het een gedachtengang van de schrijver weergeeft. Bij het denken, laat ik ook wel eens woorden weg. Overigens zie ik niet in waarom je denken en spreken niet af kunt wisselen, zeker als je alleen bent. Bij mij gaat het tenminste wel zo en ik heb mezelf maar als voorbeeld genomen. Consequent is het misschien niet, maar consequentie is verre van mij.

Geplaatst op: 2008-10-31 18:20:11 uur