Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Kinder
Geplaatst:
26 oktober 2008, om 17:51 uur
Bekeken:
4791 keer
Aantal reacties:
3
Aantal downloads:
477 [ download ]

Score: 5

(5 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Pesten"


 

 

  Whappppppp...ik geef een schop tegen de deur. Zo, díe is dicht. Ik ben boos, héél erg boos.
Mama steekt haar hoofd om de kamerdeur. "Zo, je bent weer thuis, hoor ik...kopje thee met een koekje en een luisterend oor? Vooral dat laatste is wel nodig, geloof ik!" Ik plof op een stoel neer. "Stòmme kinderen heb ik in de klas!" "Weer gepest?" vraagt mama. Ik knik en voel een natte traan over mijn wang glijden. Driftig veeg ik hem weg. Ik wìl niet huilen, niet omdat die stòmme kinderen...
Mama slaat een arm om mijn schouder, aait met haar hand over mijn haar. "Drink eerst eens een kopje thee, dan zullen we eens kijken wat we eraan kunnen doen."
 
De thee is lekker, sinaasappelthee, daar houd ik van en mama heeft kandijroerstokjes gekocht. Die smelten heel langzaam en zien er leuk uit. De koekjes heeft ze zelf gebakken. Ze vraagt wat er precies is gebeurd en ik vertel van het trekken aan mijn haren, het afpakken van mijn jas, het laten struikelen en dat de meester het nooit ziet. Gelukkig is het morgen zaterdag. Hoef ik niet naar die stomme school met die stomme meester, die nooit wat ziet en die stòmme kinderen, die me alleen maar pesten!
 
Het is zaterdag. Lekker uitslapen...Als we aan het ontbijt zitten, vertelt mama, dat zij en papa over het pesten op school hebben gepraat. "We kùnnen wel met de meester gaan praten", zegt ze, "en dat zullen we ook heus wel doen, maar het lijkt ons ook goed, als jij je een beetje zekerder van jezelf voelt. We hebben eens nagedacht en vinden het een goed idee om jou een vechtsport te laten leren. Niet om met de kinderen te gaan vechten, maar om je je wat sterker te voelen."
Ik weet het niet, een vechtsport? Lijkt me helemaal niet leuk. Ik houd niet van vechten...maar als dan het pesten ophoudt..."Ik wil het wel proberen", zeg ik.
 
We zijn naar een karateschool gegaan. Er zijn veel vechtsporten. judo, taekwondo, karate en nog véél meer. Ik kies voor karate. Op de t.v. heb ik wel eens een meneer een baksteen doormidden zien slaan. Als ze me weer eens pesten, sla ik gewoon een muur van de school doormidden! Ik moet een karatepak kopen. Met een witte band. Dan kan ik door examens te doen een gele, een oranje, een groene, een blauwe een bruine en aan het eind een zwarte band verdienen. Ik zal ze eens wat laten zien op die school! Moeten ze me maar niet zo pesten!
 
Op school moeten we een opstel schrijven. Ik schrijf over karate. Als de meester de opstellen gaat bespreken, vraagt hij of ik ècht op karate zit en of ik er nog wat over wil vertellen. Dat wil ik wel en ik ga voor de klas staan. Hé, nou lacht er niemand stom naar me! Ik vertel dat je eigenlijk eerst leert om níet te vechten. Je mag er niet zomaar op los slaan. Maar als iemand je echt aanvalt, kun je hem of haar met één trap op de grond krijgen. Ze kijken me aan en zeggen niets.
 
Het is een paar weken later. Ik word niet meer gepest. Er komen steeds kinderen vragen hoe het is op karate. Ik geef antwoord, maar verder niets. Ik ben al dat gepest nog niet vergeten. Er is een nieuw meisje in de klas. Ze is heel slim en ook wel aardig geloof ik. Haar vader heeft een nieuwe baan en daarom moesten ze verhuizen. Ik ga haar vragen of ze vanmiddag met me wil spelen.
 
"Hoi, ik ben Sylvie", zeg ik, `wil je met me spelen?" "Hallo, ik heet Andrea", zegt ze, "ja hoor, leuk".
Ze is inderdaad aardig. Ze neemt me mee naar haar huis. Daar mag ik mama even bellen om te vragen of het goed is als ik mag blijven spelen. Mama vindt het best. "Neem haar ook een keertje mee hier naar toe, als ze wil", zegt ze. Andrea en ik gaan naar de tuin. Ze hebben een weide achter de tuin, waar een paar kleine geitjes lopen. Ze zijn ècht lief!
 
Ik vertel Andrea van het pesten en de karate. Ze knikt: "Het is goed als je niet bang bent. Ik ben gewoon niet bang. Daarom pesten ze me niet. Jij had karate nodig om niet meer bang te zijn. Dat is ook goed. Als je maar niet bang meer bent!"



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Een mooi verhaal. Duidelijk verteld hoe dit kind zich voelde. De opbouw vond ik ook erg goed: in het begin was het een "onzeker kind" en het eindigde in iemand met veel zelfvertrouwen.

Geplaatst op: 2008-11-17 18:10:38 uur

Dank je wel. Het leuke is, dat ik in dit verhaal en ook in dat met de rolschaatsen, dingen verwerkt heb, die ik met onze dochter heb meegemaakt. Die werd inderdaad elke ochtend in elkaar geslagen. We hebben haar op karate gedaan en dat rondverteld en ze had nergens last meer van. Ze heeft het nooit hoeven gebruiken. Het verhaal met de rolschaatsen is ook gebaseerd op haar. Zij had ook eerst geen rollerskates. Wij vonden dat niet nodig te doen omdat andere kinderen dat wilden. Fatima is wel aan mijn fantasie ontsnapt.

groetjes,

Alida

Geplaatst op: 2008-10-27 18:46:46 uur

Prachtig een met veel gevoel geschreven verhaal. Mooi en vertederend om te lezen. 'n Kinderverhaal met een moraal !
Grtjs en liefs van Corry.

Geplaatst op: 2008-10-27 18:24:38 uur