Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Kinder
Geplaatst:
25 oktober 2008, om 16:12 uur
Bekeken:
5119 keer
Aantal reacties:
4
Aantal downloads:
445 [ download ]

Score: 9

(9 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"anders zijn is niet erg"


 

 

  Stom...stom, ze zijn allemaal stom. Ik mag niet meespelen, omdat ik geen rollerskates heb. Ik heb van die stomme rolschaatsen, die je onder je schoenen moet binden. Mijn moeder zegt, dat ik rollerskates krijg, zodra mijn voeten niet meer groeien en dat ik mij er niets van aan moet trekken en gewoon moet gaan rolschaatsen. Zíj heeft makkelijk praten. Zíj hoeft niet met van die stomme rolschaatsen aan de straat op. Waarom mag ik geen rollerskates? Zó arm zijn we toch niet? Maar mijn moeder zegt, dat ze zich niet de wet laat voorschrijven door een paar buurkinderen. Zíj niet!
 
Maar ìk wil wel graag met de andere kinderen spelen. Alleen spelen is niet leuk. Ik heb helemaal geen zin om in mijn eentje te rolschaatsen. Tòch wel raar, dat je niet mag meespelen als je geen rollerskates hebt. Wat maakt het nou uit wat je hèbt? Het gaat er toch om hoe je bènt! Wat dat betreft heeft mijn moeder wel gelijk. Stomme meiden zijn het eigenlijk!
 
Hé, daar heb je Fatima. Die mag ook niet meespelen, omdat ze een hoofddoek draagt. Dat moet van haar geloof. Ook niet leuk! Ze lacht naar me. Eigenlijk is ze best aardig, geloof ik. Ze draagt een tas. Ze heeft vast boodschappen voor haar moeder gedaan. "Hoi Fatima",  zeg ik. "Hallo Anne", antwoordt ze, "heb je zin in een kopje thee?" Waarom eigenlijk niet? Ik zeg dat ik best een kopje thee lust en ga met haar mee naar binnen. Ze doet haar schoenen uit. Ik doe dat dan ook maar. Er liggen hele mooie tapijten op de grond. Logisch, dat je daar niet met je schoenen over loopt.
 
Het ziet er héél anders uit dan bij ons thuis. Veel tapijten en een lage tafel met kussens op de grond. We mogen op die kussens gaan zitten. Eigenlijk is het best gezellig zo. Stel je voor dat je niet mag meespelen omdat er thuis geen stoelen staan, maar kussens op de grond liggen. Dat is toch helemaal niet belangrijk? Zou Fatima rollerskates hebben, of anders rolschaatsen? Ik denk dat ik het haar maar niet eens vraag. Ik vind haar aardig en dàt is het belangrijkste.
 
De moeder van Fatima is ook thuis. Haar vader werkt en haar broer studeert, heeft ze wel eens verteld. Ze heeft nog een kleiner zusje. Fatima doet haar hoofddoek af. Die hoeft ze alleen op straat te dragen, in de moskee en als er mannen op visite zijn, vertelt ze. Ze heeft best heel mooi haar. Zonde dat daar een doek over moet!
 
De moeder van Fatima brengt muntthee met honing en heel zoete koekjes. Het is erg lekker. Er staat zachtjes muziek op. Een vrouw die zingt. Het klinkt alsof ze een beetje buikpijn heeft. Misschien heeft ze heimwee naar het land waar Fatima en haar familie vandaan komen. Dat kan ik me best voorstellen. Ik zou óók heimwee hebben als ik in een ander land zou moeten wonen. Stel je voor: geen juf meer, maar een mevrouw met een  doekje op haar hoofd, die praat in een taal die je niet verstaat.
 
Er hangen foto's aan de muur. Een dorpje en geiten en kippen, die loslopen. Ook een paar mensen. Haar oom en tante en hun kinderen, vertelt Fatima. Het is eigenlijk best gezellig. Ze zijn hier veel aardiger dan die stomme buurkinderen, die alleen maar kijken naar wat je hebt, of eigenlijk naar wat je niet hebt.
 
In de tas zaten geen boodschappen, maar een muziekinstrument met snaren. Het is een citer, vertelt Fatima. Of ik wil dat ze wat voor me speelt. Ik weet niet goed wat ik zeggen moet, knik alleen maar.
Fatima zet de cd met de buikpijnmevrouw af en begint de citer te stemmen. Dat moet altijd eerst, vertelt ze. Dan gaat ze spelen. Een vrolijk liedje. Ze zingt erbij in een taal, die ik niet versta. Het klinkt helemaal niet of ze buikpijn heeft. Meer als een beekje dat van een berg af stroomt. "Wat kan jíj mooi zingen en spelen!", zeg ik. "Ik zit op muziekles, daar kwam ik net vandaan", vertelt ze.
 
Ik ga naar huis. Raar eigenlijk, Fatima en haar moeder en zusje zijn véél aardiger dan de kinderen, waar ik anders mee speel. Ze vinden het helemaal niet belangrijk wat je hebt, maar wèl hoe je je voelt.
Het is niet erg om anders te zijn. Het is wèl erg om niet aardig te zijn tegen mensen, die anders zijn.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Leander, ik zal mijn gebruik van accenttekens aanpassen. Wat dat theedrinken betreft, heb je gelijk zover het onze westerse cultuur betreft. Volgens mij is het in moslimlanden veel gewoner, maar ik houd mij voor tips ontvankelijk.

groet, Alida

Geplaatst op: 2008-11-13 09:38:05 uur

Een kind van vijf was niet werkelijk wat ik in gedachten had, meer de leeftijd van een kind van acht. Mogelijk is mijn belevingswereld gekleurd, omdat ik zelf een dochter heb die op die leeftijd behoorlijk slim was. Misschien moet ik nog naar het kind toegroeien. Originaliteit is niet altijd mijn streven. Ik probeer meer de gewone zaken van het leven te beschrijven en...je kunt het niet iedereen naar de zin maken...

groet, Alida

Geplaatst op: 2008-11-12 08:36:28 uur

Mooi verhaal!
Ik kan hier en daar wel merken dat het door een volwassen is geschreven. Dit is niet per se een probleem, maar omdat het toch anders is bedoeld zou je het misschien soms wat kinderlijker kunnen formuleren. Het moraal voelen wij, als volwassenen, toch wel. Zoals je zegt: Stomme meiden zijn het eigenlijk! Zouden zo'n jongeren kinderen dat al doorhebben, dat het daar om uiterlijke schijn draait? En ook al hebben ze het door, dan willen ze er nog heel graag bij horen. Maargoed, misschien voelen anderen dit niet zo. Ik bedoel het verder ook niet negatief!

Liefs, I am me

Geplaatst op: 2008-11-11 15:29:44 uur

Een prachtig verhaal, je schrijf heel goed Alida.

Ja je proberen in je medemens te verdiepen zonder die vooroordelen. Niet alleen naar de buitenkant kijken.
Dan zou het velen beter gaan!

Lieve groeten van Corry.

Geplaatst op: 2008-10-26 16:30:03 uur