Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Humor
Geplaatst:
10 oktober 2008, om 22:37 uur
Bekeken:
2390 keer
Aantal reacties:
5
Aantal downloads:
529 [ download ]

Score: 8

(8 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Abrakadaver"


"En voor mijn volgende act heb ik een vrijwilliger uit het publiek nodig!" riep de oude goochelaar. Niemand stak echter zijn of haar hand in de lucht. De oude goochelaar zette zijn bril recht op zijn neus, kneep zijn ogen een beetje dicht en zocht naar een onvrijwillige vrijwilliger.

"JA!" schreeuwde de bejaarde en bebaarde illusionist terwijl hij met een rimpelige vinger in de richting van een klein, schattig meisje wees.

"Kom jij maar eens even hier." Het meisje keek om zich heen en wees daarna een beetje ongelovig naar zichzelf terwijl ze heel zachtjes "ik?" vroeg. Ondanks dat de oren en de ogen van de stokoude entertainer niet meer zo denderend waren als dat ze in het verleden waren geweest leek hij het wel te horen, dan wel te liplezen.

"Ja jij, kom maar hier." Het kleine meisje wilde zich net in de richting van de goochelaar verplaatsen toen ze achter haar een man op hoorde staan. De man had een enorm hoge hoed op en goochelaar leek bij nader inzien dus toch niet het meisje op het oog te hebben. De man met de hoge hoed liep met grote passen richting het podium alwaar de tovermeneer hem opwachtte.

"Zo" sprak de goochelaar.

"Leg uw hoed hier maar neer." De man legde zijn hoed op een simpel klaptafeltje en keek toe. De goochelaar begon wild met zijn armen te zwaaien en allemaal gekke spreuken uit te kramen toen juist op dat moment de kleefpasta van zijn kunstgebit het begon te begeven.

"Hocusj pocusj, Timsalabim, pief paf poef, en..." *zoeff* daar vloog het bovenstuk van zijn kunstgebit door de zaal. Gelukkig voor het publiek hoefden zij geen voortanden terug te koppen en kwam het stuk met neptanden gewoon in het gangpad terecht. Een wat gezette man stond op en begon hard te klappen.

"Bravo!" schreeuwde de dikkerd.

"Wát een fantastische truc! Dat u dat zomaar kan bewerkstelligen door gekke dingen tegen een hoed te zeggen is werkelijk miraculeus."
Delen van het publiek begonnen te gniffelen om het cynisme van de dikkige man terwijl de goochelende rimpelsauriër snel zijn voortanden uit het gangpad probeerde te halen. De dikke man ging verder.

"En dat u precies zo kan mikken is erg knap! Hoe lang hebt u daar op moeten oefenen? Kunt u ook een konijn uit uw kiezen toveren? Of een kaartact uitvoeren met uw premolaren?" De delen van het publiek dat voorheen begon te gniffelen begon nu te lachen en de andere delen keken gespannen toe of lachten mee.

"Hou toch op man! Ga toch lekker met pensioen! Oude knar! Abrakadaver! Hahahaha!" het overgrote deel van het publiek lachte mee met de man en wezen de goochelaar na.

"O JA?!" brulde abrakadaver.

"LET NOU MAAR EENS HEEL GOED OP!" Terwijl hij zijn kunstgebit er ondersteboven inzette liep hij vrij soepel terug naar het podium. Hij stuurde de man met de hoge hoed terug naar zijn stoel en graaide woest in zijn zak.

"Let op!" zei hij nogmaals. Het publiek werd weer stil en keek toe naar wat de goochelaar van plan was. Ze hoorden wat kreetjes uit de zak van de goochelaar komen en zo af en toe klonk het alsof er een gekneveld persoon in zijn zak zat.

"Hupsakee!" zei de goochelaar waarna hij een heuse koala uit zijn zak toverde.

"Dames en heren, dit is Manfred." De koala had duidelijk wat moeite met het felle podiumlicht, want hij kneep zijn oogjes regelmatig dicht.

"En nu?" vroeg de dikke man, die nog steeds stond.

"Nu ga ik een bruggetje maken." De dikke man begreep er niks van.

"Luister" ging de goochelaar verder.

"In een ver verleden was ik een honkballer. Om specifieker te zijn een pitcher, ook wel werper genaamd. En wat doen die mensen? Heel... hard... GOOIEN!" En precies op het moment dat hij dat laatste woord schreeuwde gooide hij de koala met een rotgang in de richting van de dikke man. Manfred de koala gilde de hele zaal bij elkaar om vervolgens recht in het gezicht van de dikke man te belanden. Manfred zette zijn nagels in het gezicht van de man en begon paniekerig te krabben om houvast te zoeken. De man schreeuwde het uit en zakte vervolgens door zijn knieën om daarna op de grond te liggen kronkelen van de pijn. Het bloed spoot in het rond alsof een magazijnmedewerker uit een supermarkt een krat met tomaten plette met een aambeeld. Manfred panikeerde en rende met ogen zo groot als meloenen naar een toevallige eucalyptustak die in een hoek van de zaal stond.

“En wat leren we hier van?” vroeg de goochelende slager.

“Nou? Niemand die de moraal weet?” Het bleef verrekte stil in de zaal. Behalve Manfred die krijsend in zijn tak zat en de dikkige man die creperend van de pijn over de grond rolde te schreeuwen.

“Niemand?” vroeg de goochelmeneer nogmaals. Voor de zekerheid checkte hij of zijn gehoorapparaten het nog deden. Voor de gein toverde hij nog even een bos rozen achter zijn oor vandaan en schonk hij die aan één van de deftig geklede vrouwen die op de eerste rij zat. Het meisje uit het begin van het verhaal stak haar vingertje omhoog.

“Ik denk dat ik het weet!”

“Kom maar op dan.” was het antwoord van de bejaarde illusionist.

“De moraal van het verhaal is dat je eerst je kunstgebit goed vast moet plakken voordat je wilde spreuken uit gaat kramen zodat je kunstgebit niet uitvliegt terwijl je bezig bent met een kunstje zodat een dikke man uit het publiek je belachelijk begint te maken en je die vervolgens met een koalabeertje aan gaat vallen om daardoor mij een jeugdtrauma te bezorgen.”
“En dat zonder voorrijkosten.” grapte de magiër die zo oud was dat hij nog met Mozes in de zandbak had kunnen spelen.
“Leuke poging, maar dat is het totaal niet. De moraal is dat wanneer je vastloopt in een verhaal, terwijl het wel potentieel heeft om leuk te worden, je gewoon een raar einde moet bedenken zodat je het toch nog kan publiceren.”

En zo is dat.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Jarenlange priktraining werpt eindelijk zijn vruchten af.

Geplaatst op: 2008-10-28 22:33:38 uur

P.s. Bedankt!

Geplaatst op: 2008-10-24 23:19:17 uur

'"O JA?!" brulde abrakadaver. ' (hoofdletter A)
Ik deed dat om nog maar eens aan te geven hoe erg die man wel niet schreeuwde.

deze ben ik niet zeker van: 'toen ze achter haar een man op hoorde staan.' (is dat niet 'hoorde opstaan'?)
Volgens mij kan het allebei.

Over de andere tips, die ga ik aanpassen. Zo niet, dan was ik het er niet mee eens of ben ik het gewoon vergeten.

Geplaatst op: 2008-10-24 23:17:23 uur

Allereerst, bedankt voor je tips en dergelijke!
Ten tweede, bedoel je hiermee: "de delen van het publiek...: (lees die zin even na: delen van publiek is meervoud, dus daar moet je zin op aangepast worden)"

Deze zin?
"Delen van het publiek begonnen te gniffelen om het cynisme van de dikkige man terwijl de goochelende rimpelsauriƫr snel zijn voortanden uit het gangpad probeerde te halen."
Dat klopt toch zo?

Geplaatst op: 2008-10-11 22:59:22 uur

Danku danku!

Geplaatst op: 2008-10-11 14:52:34 uur