Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 oktober 2008, om 21:03 uur
Bekeken:
756 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
442 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Hobbitonesque"


    ‘En wat rijdt ze goed! Nonchalant en geconcentreerd

If gravity let us go

gaan hand in hand. Het lijkt haast of ze de weg op haar 

We would all go flying

duimpje kent, terwijl ze hier toch nog nooit geweest is.

And I'll meet you somewhere in the milky night

Het asfalt slingert soepel door de glooiende heuvels als

Away past the satellites

een lukraak uitgerold lint dat dankzij de zwaartekracht

toch precies goed terecht gekomen is. En wij slingeren

The breeze is dressed so lightly

soepel mee. Ik voel me kwetsbaar. En melancholisch

And it breathes onto this fire escape

gelukkig tegelijk. Wat is het heerlijk om de snelheid

Where all our secrets melt like ice

op te voeren tot tegen de grens van het verstandige. Om

Leaving only water

je omlaag te laten vallen in de Fitzgerald glade, je een
oogwenk te verwonderen over de betekenis van namen

Night will close us down

als Mata Mata, waar je zoëven alweer voorbij zoefde. De

And change the view

zon klimt de mist voorbij, en vraagt nu om twee

And I'll promise you what I can

zonnebrillen. Je linkerarm ligt soepel op de binnenkant

I forget myself when I'm with you

van het portier, je vingers tikken mee met Bic Runga.

Please remind me who I am

Dus dit is een MS8? Okee! Comfortabel! En het is een

grijze auto. Dat weet je. Een grijze auto. Maar wij zijn

Dancing like a landslide

niet grijs. Wij zijn vandaag niet grijs. Niet kleurloos. Wij

Swinging round the living room

zijn van een existentialistisch groen, 22 Maori namen

We fall like sudden rain from sullen skies

voor groen vervagen in mij tot één verdict: GROEN!.

Singing to the radio's tune

En het gras op deze groene heuvels ligt als kunstgras op

een modelspoorbaan, in voorzichtig begrijpbare banen

Say my name aloud

And make it new

gevouwen. Met af en toe een schaapje als een pixeltje
strooikaas, halverwege tegen de helling. En soms een

And I'll promise you what I can

flinke kaasklont, waarin de schapen nog nauwelijks van

I forget myself when I'm with you

hun wol te onderscheiden zijn.

Please remind me who I am

Vandaag word je high van je eigen ademhaling.
.....

Day so soon, hear all the traffic move

....

The sirens all fill this room till we both have to shout

...

From the road, watching the stars explode

..

You and I breathe so slow

.

How strange the sound 

‘Kijk uit!'
 
  Jormee gaf een ruk aan het stuur en kon nog net voorkomen dat de buizerd die aan een dode possum op het wegdek leek te kleven, onder hun wielen kwam. In de achteruitkijkspiegel werd de vogel snel kleiner, en loste na weer een bocht op in het verleden. Net zoals de meeste dingen in het verleden lijken op te lossen.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.