Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Kinder
Geplaatst:
30 september 2008, om 22:47 uur
Bekeken:
1179 keer
Aantal reacties:
8
Aantal downloads:
741 [ download ]

Score: 2

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Worteltjes"


"Eet je worteltjes op!" snauwde de moeder van Loes, "dat is goed voor je ogen!"


"Nee!" schreeuwde Loes.

"Er is niks mis met mijn ogen! Jullie eten altijd worteltjes en dat terwijl jij, mama, een bril hebt. Net als papa en Robin. Ik eet ze nooit en heb geen bril! Je theorie klopt van geen kant" zei Loes eigenwijs. Die dag had ze net geleerd wat theorie betekende.

"Wij eten worteltjes zodat onze ogen weer beter worden, Loes, daarom eten wij zo graag worteltjes. En als jij jouw worteltjes niet opeet dan worden je ogen slecht en moet je net als mama, papa en Robin ook een bril!" Loes schudde met haar hoofd terwijl ze een poging deed om boos te kijken.

"Zucht" zei ze, "Ik geloof er helemaal niks van, mama."

"Dan moet je het zelf weten" zei moeder.

"Maar kom niet bij mij klagen als je de lettertjes op het schoolbord niet meer kan lezen." 

 Robin mengde zich ook in de discussie. "Als je je worteltjes niet opeet dan worden alle konijntjes dik, omdat ze teveel hebben."

"Niet waar!" zei Loes boos.

"Konijntjes komen nu worteltjes te kort omdat wij ze allemaal opeten. Ja, Robin, dat is echt zo!" Robin keek beteuterd. Moeder vond dat niet zo lief van Loes.

"Loes! Verkondig toch niet van zulke onzin. Eet je worteltjes nu maar op, want anders krijg je geen toetje."


Papa. Papa was een beetje gek, vonden de vriendinnetjes van Loes. Loes eigenlijk ook wel. Maar papa was grappig gek.

"Loesje, je moet je worteltjes wel opeten hoor, anders worden ze boos." Robin begon te lachen.

"Hahaha, dat kan toch helemaal niet?!" schaterde het infantiele ventje.

"Jawel hoor" zei vader met een uitermate serieus gezicht, alsof hij bijna iets ergs zou vertellen.

"Hoe zou jij het vinden als je een hele poos in een potje moest vinden, gekookt werd en op het bord van een meisje terecht zou komen die ze helemaal op wil eten? Ik zou boos zijn. Nee, kwaad zelfs." Loes en Robin zaten bijna vastgeplakt aan vaders' lippen, zo spannend vonden ze het, terwijl moeder verder ging met het afruimen van de tafel.

"Op een dag" ging vader verder

"Op een dag zullen ze terugkomen. Alle honderden duizenden niet-opgegeten worteltjes zullen bij alle kindertjes die worteltjes vies vonden langsgaan. Stiekem nog wel, in hun slaap."

"En wat doen ze dan?" vroeg Robin huiverig.

"Dat zal ik je vertellen als Loes ondertussen verder gaat met het eten van haar worteltjes." Loes wilde bijna een hap nemen toen ze door begon te krijgen wat haar vader van plan was.

"Hahaha, daar trap ik niet in hoor!" zei ze trots tegen haar vader.

"Nou, dan moet je het zelf maar weten. Als je je worteltjes niet verder op gaat eten maak ik het verhaaltje ook niet af."


Loes zag de teleurstelling in de ogen van haar broertje. Nou vooruit, dacht ze, dan doe ik het wel voor hem. Vader bleef Loes strak aankijken totdat ze al haar worteltjes met een heel vies gezicht weg had gewerkt. Ondertussen schoot Robin meermaals in de lach door de gebeurtenis. Zo vaak gebeurde het immers niet dat hij zijn zus worteltjes zag eten terwijl ze werd aangestaard door de doordringende ogen van papa.

"Op!" zei Loes opgelucht.

"Opperdepop! Hahahaha!" schreeuwde Robin.

"Hoe gaat het verhaaltje nou verder papa?" vroeg Loes aan haar vader. Nu wilde ze het weten ook.

"Oke, waar was ik?" vroeg vader aan de kids. Robin zei enthousiast dat de boze worteltjes langs zouden komen in je slaap.

"O ja!" Vader vervolgde zijn verhaal.

"Oke, de worteltjes zijn dus boos en staan dan bij je bed als je slaapt. Dan peuteren ze de slaap uit je ogen waardoor ze beschadigd raken, want soms schieten ze een beetje uit." De kinderen waren nu wel een beetje geschokt.

"Waarom doen ze dat dan?" vroeg Robin geschrokken.

"Omdat ze graag opgegeten willen worden als ze gekookt zijn! Het is toch zonde om ze zomaar weg te gooien?".


De radertjes in Loes' hoofdje begonnen op volle toeren te draaien en nu dacht ze wel een hele slimme opmerking te maken.

"Maar papa... wat nou als jij mijn worteltjes op eet? Dan zijn ze toch niet boos?" Vader wist daar even niets op te zeggen, maar Robin schoot hem al te hulp.

"Papa heeft toch zijn eigen eten, dommie!" zei hij verontwaardigd. Daar had Robin een punt, dacht Loes. Vader haalde ondertussen onopvallend opgelucht adem. Inmiddels kwam moeder weer aanlopen met de toetjes en Robin vertelde enthousiast over vaders' worteltjesverhaal.

Na afloop voegde vader nog toe: "Jaja, de wraak van de worteltjes zal zoet zijn!"

 "Maar papa" zei Loes "worteltjes zijn helemaal niet zoet."



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Heb je het ├╝berhaupt wel gelezen? Dat was ALLANG zo aangepast, diezelfde avond toen Mick het als tip gaf nog.

Geplaatst op: 2009-02-27 18:10:48 uur

ik ga akkoord met MA, het zou vlotter lezen als de gesproken tekste op een nieuwe regel begint

Geplaatst op: 2009-02-27 16:50:13 uur

Nou, ik had het bij een ander verhaal van mij wel. Dat perfecte gevoel. Maargoed, ik ga eens kijken waar je nog meer op gereageerd hebt.

Geplaatst op: 2008-10-07 20:57:10 uur

O wacht, dat is helemaal geen antwoord op je vraag!

Eigenlijk heb ik helemaal geen verstand van schrijven, dus wie weet is het wel perfect, maar in mijn ogen mist er iets. Het is een beetje een net-niet verhaal. Maar wat er dan mist weet ik niet.

Geplaatst op: 2008-10-06 22:02:03 uur

Nou.... als het zo perfect was geweest zou het wel tienen regenen. En dat doet het niet! Dus het is niet perfect.

Wat je zei over die kinderen klopt wel, ik had dat vroeger ook altijd bij Sesamstraat. Dat duurde bij ook altijd te lang :')

Geplaatst op: 2008-10-06 21:08:31 uur

Perfectie bestaat niet, maar de reacties zijn behoorlijk goed (ook elders).

Geplaatst op: 2008-10-06 18:49:44 uur

Ja? Goh, weer iets geleerd!

Geplaatst op: 2008-10-05 00:16:16 uur

Hmm ja. Ik zal er eens over nadenken.

Geplaatst op: 2008-10-01 18:38:51 uur