Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
7 september 2008, om 19:12 uur
Bekeken:
985 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
960 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Snikkeldrift"


Danko de Preutere combineerde graag zijn fysieke uitspattingen met diepe bespiegelingen over het leven zoals dat hem aankleefde. Zodra hij uit de heup kuchte, kon hij het bespiegelen niet meer laten. Werd hij soms een steen die in zijn eigen vijver verstrikt raakte? Of was hij soms een vijver waar zomaar een steen in verzeilde? En wie was dan wel die steen? En waar lag dan wel die vijver? Was de steen een losliggende stoeptegel, zoals bij de buurvrouw in de achtertuin? En ook bij de buurman. Nochtans in dezelfde achtertuin.
Deze woensdagmiddag had Danko een vol uur bespiegelen geboekt bij het clubhuis van De Peeskamer. De twee aanwezige clubteven hadden hem zeer gunstig ontvangen. Binnen enkele seconden stond hij al naakt en klaar voor de strijd. Hoe klein en nietig is de mens? Nochtans had hij een grote jongen. Zijn lul stond klaar om in een andere vijver te verzeilen. Zou er kroos zijn aan het oppervlak? En hoe snel zou hij op de bodem stoten? Vier volle knikkers staarden hem aan. Die zou hij nooit kunnen bevatten. Nochtans had hij grote handen. Als hij met een aanloop tegen dat viervoudig tetwerk zou aanrennen, zou hij zo twee meter terugveren. Vier meter. Zes meter. Niet overdrijven Danko, zei Danko in zichzelf (als empatisch man wilde hij de snollen niet vermoeien met zijn visie op overdrijven of niet overdrijven, en alles wat daar aan kleeft. Mensen hebben zo hun eigen visie op overdrijven. En hij stond hier tegenover mensen. Vrouwen nog wel.) Genoeg bespiegeld! Er moest geneukt worden nu. Er was betaald tenslotte. Door hemzelf nog wel. En geld groeide niet op zijn rug. Nochtans groeide er veel haar. Hij schoor zich veel en regelmatig. Maar alleen op de plekken waar hij bij kon. De linkse vrouw was iets kleiner dan hij, ze was blond, ze had een neus en twee ogen. Was ze zinnelijk van aard? Kwam ze wel eens in een museum? Kende ze Dante? Mülisch? Praag? Benidorm? Barcelona? Rapid Wien? Genoeg bespiegeld nu! Ze kwam een stap naderbij. Je zou kunnen zeggen dat ze voor hem stond. Hoewel een beetje schuin. Nochtans stond ze rechtop. Dat moest niet lang gaan duren. Er moest ook plaats zijn voor de andere. Dat was een brunette. Ze kwam een beetje van rechts. Gingen ze wel eens samen naar een museum? Of naar de F-side van Molenbeek? Op halftime mannen aftrekken tegen een tientje? Of tegen vijftien euro? Wist ze wat marktwerking was? Hoeveel mannen konden ze afwerken terwijl de profs hun thee dronken? Met twee handen ongetwijfeld het dubbele. Elke beroepsklasse kent zo haar technieken. Kende ze het verhaal van Molenbeek tegen Rapid Wien? Dat was spektakel! Dat was historie! Had ze ooit een seizoenkaart gehad van een club uit de eerste klasse? Genoeg bespiegeld nu! Ook zij stond nu voor hem. Ze konden hem aanraken. Dat was ook de bedoeling. Daarvoor ga je naar de hoeren. Niet om te praten. Of om te schilderen. Wel om te spuiten. En spuiten kon hij. Vorige week nog de hele tuin gedaan. Roundup in de fles en rossen maar. Daar zou de eerste jaren niets meer groeien. Wel jammer van de rozen. Dat vond Marie ook. Ach Marie! Waar zou ze nu zijn? Genoeg bespiegeld! Daar lag hij al op zijn rug. Ze begonnen nu om beurten zijn flurk te teasen. Of hoe heet dat? Leasen? Peacen? Enfin, er stevig aan te zuigen. Nochtans om de beurt. Zo was het afgesproken. Dat hadden ze vast vaker gedaan. Samen. Niet dat ze met de kinnen tegen mekaar aan gingen klappen. Dat kon hij er nu niet bij hebben. Bloed op zijn lul. Hij had al moeite genoeg om er een goede erectie op te kloppen. Om de beurt tien lieve zuigjes. Goed zo dames. Langzaam zweefde hij weg op de roes van zijn verlangen. En van zijn paars kloppende eikel. Liedjes uit zijn vroegste jeugd kwamen voorbij. Dat gelebber kon nu wel weer ophouden. Hoe was het ook al weer in de kindertuin? Oh bruine ster van Bethlehem, jenevertje, jenevertje. Meester zit in mijn aarslijn klem, jenevertje, jenevertje. Wat dat betreft was naar de snollen gaan toch ook een soort hypnose. Ogen dicht, en je was terug in je vroegste jeugd. Wat zongen ze ook al weer aan de rand van het dwaalpark? Bruidje van God, bruidje van god, is uw vlieseke nog heel, of is het kapot? Ook al zo'n fijn nummerke. Hij voelde het zaad kloppen in zijn jeukende gonaden. Wekenlang broodjes ei eten, dan krijg je dat. Broodjes aap zeggen sommigen, die er niet in geloven. Danko wel. Bij pompstations voorbesmeerde broodjes eten. Als je het goed bekeek, lag hij nu ook boven op een pompstation. Zou ze van Tsjechië zijn? Met die gulzige lippen, en die vlezige loezen? Of gewoon van West Malle? Met die gulzige lippen, en die vlezige loezen? Marie niet. Daar zat niets gulzigs aan. En vlezig ook al niet. Nochtans was ze van West Malle. Later woonde ze nog een tijdje in Oostrumbeke-west, maar voor gedachten aan die periode uit Marie's leven is nu geen plaats. Dat hij naar ei stonk, had ze gezegd. Hoe verberg je die geur? Met knoflook was niet gaan werken, had hij ondervonden. Hij stonk nog steeds naar ei. Een hoer bezwangeren, behoorde dat tot de mogelijkheden? Dan moest hij in ieder geval het condoom zien kwijt te spelen. En diep in een foef zien te lossen. En wel in die volgorde. Anders kon er één een volle condoom uit haar muts krabben. De linkse of de rechtse, hem was het om het even. Komen terwijl hij overstak. Dat zou toch een klein drama zijn. Of dat ze geen baarmoeder zou hebben. Weken van voorbereiding zouden verloren gaan. Theelepels met kostbaar eiwit. Echt hard werd hij trouwens nog steeds niet. Daar ging het neuken niet makkelijker van. Ach condooms! Vroeger deed hij meerdere relaties met één condoom. Met Marie was dat anders. Ze hadden het zelfs al twee keer zonder gedaan. Daar kwamen dus kinderen van. Jeppe en Jorre. Die zongen nog niet van Bethlehem. Hoewel Jorre al bijna 4 was. De dingen die je meemaakt, alles wat je ziet. Het is niet nutteloos, niet overbodig. Zo sprongen er wat losse frasen door zijn hoofd. Maar jij weet net zo goed als ik je krijgt wat je verdient. En wat je vreest, heb je het meeste nodig. Het bleef moeilijk om te focussen, met al dat vreemde vrouwenvlees om hem heen. Zouden ze wel eens iemand vermoord hebben? Gewoon geplet tussen die major hooters? Daar zou hij liggen. Als een cabrio tussen twee vrachtwagens. Het dakje van zijn schedel los op het matras. Zijn kostbare hersenen uitgespreid op het nadeinende springkussen als een kilo garnalen op een vismarkt. Genoeg bespiegeld nu! Denk aan je erectie. Hou hem hard jongen. Privéhuis De Peeskamer lag dan wel vlak aan de provinciale weg, je hoorde weinig van het voortrazende verkeer. De dames hoer hadden een puike spouwmuur. Jammer dat het pand in zo'n gevaarlijke bocht lag. Daar moesten vast ongelukken van komen. Dagelijks las je daar van. Zeker als je dagelijks een gazet ontving. En kunnen lezen wou ook helpen. Dat kan niet iedereen. Neuken wel. Wat dat betreft heeft neuken meer gedaan voor het voortbestaan van onze soort dan lezen. De Preutere zat vol met dit soort wijsheden. En vol met spermatozoïden. Mochten er meer mannen zijn om hem te betalen voor het delen van zijn wijsheid, hij zou meer vrouwen betalen voor het delen van zijn zaad. Nog zo eentje.
 
Mocht u wat later hebben ingeschakeld, we kijken naar de pompwortelkoning van Westrumbeke-oost (na de gemeentelijke herindeling. Daarvoor was het Oostrumbeke-west. Nochtans woonde hij nog steeds in hetzelfde huis). Hij heeft voor een vol uur penningen geleverd om zijn schuimende kwak te mogen lozen. Weken van vakkundige en obsessieve zaadopbouw gingen vooraf. Broodjes ei langs de baan. Tot kotsens toe. Zoals die keer van onlangs, toen hij over een lifter heenkotste. En ze zat nog niet eens in zijn wagen. Hij zelf trouwens ook niet. Voorlopig ligt Danko te schokken op de brunette als een schip dat bij springtij de veilige haven tracht binnen te varen. Een oorlogsschip. Een platbodem. Een tjalk. Maakt het uit wat voor schip? Nee. Geen ene ruk. De haven is nog ver. Parijs ook. Nochtans de eerste 43 minuten. Hoewel die blonde nu toch sappig in zijn balzak kneedt. Heeft ze nepnagels? Is ze stiekem lesbisch? Hoe dan ook, over een kwartier is hij er vanaf. Straks weer Jorre voorlezen van Tom Poes en de gevangen gaapkoning. En al zou ze stiekem lesbisch zijn, dat ze die Tsjechische dadelijk in haar foef hapte, waar hij nu nog vol overgave in lag te pompen. Overgave, kende Marie dat woord? Ze kende veel woorden. Zoals ‘berichtgeving', en ‘criminaliseren'. Woorden die niet iedereen kende. Maar Marie wel. Zijn Marie. Nog een kwartier jong, d'r is voor betaald. Dus doorpompen maar. Hij moest het rubber toch minstens één keer vol spuiten. Één keer de bal in de touwen hangen. Één keer het wiel als eerste over de finishlijn drukken. En dat terwijl er twee vrouwen met hem lagen te vozen. Waarom zijn Eddie en Flavio Pasquino eigenlijk nooit prof geworden? Zij konden zeker hard fietsen. En goed materiaal hadden ze ook. Zou Marie de kinderen al van school hebben gehaald? Ach Marie! Marie had een weinig flurkgezinde foef, nochtans was ze meestens zo tochtig als een vaars. Maar wat kocht je daarvoor? Één vaars maakt nog geen zomer. Beter één vaars in de hand, dan de lucht van tien. Hoeveel heupbewegingen gingen er in één uur? Zouden van veel neuken je heupen kunnen slijten? Bestaan er hoeren met kunstheupen? Of trekken die alleen maar af? Zijn die dan gedeeltelijk arbeidsongeschikt? En bestaat daar een fonds voor? Een hoer met een kunstheup. Maar deze twee niet. Aan deze twee kreunende vleesbergen was veel echt. Nochtans was er kwistig met botox en siliconen gestrooid. Dat moest ook een groeimarkt zijn zeg. Daar kon Danko zich nog wel eens in verdiepen. Zeker als het hovenieren minder werd. Niet elke klant was gecharmeerd van Roundup. Nochtans een paardenmiddel. Hij gebruikte het zelf ook. Je spoot er bijkans een eik mee omver. Of een herdershond. Waarom passen sommige woorden maar op één soort dier? Een schrandere herdershond. Dat zeg je wel. Maar Danko had nog nooit een kip over de kop geaaid onder het uiten van de woorden: "zozo, jij bent een schrander beestje" Er waren meer dingen die hij nog niet gedaan had. En van sommige dingen wist hij zeker dat ze nooit zouden gebeuren. Die gaan we hier niet noemen. Voor een hovenier had Danko een grote woordenschat. Hij kende zesduizendachthonderddriëenveertig woorden. Op de avond van Molenbeek tegen Rapid Wien had hij ze tijdens halftime eens nageteld. Er waren veel woorden bij die hij zelden gebruikte. Zoals woordenschat. Of vocabulaire. Hij had van te voren een schatting gemaakt. En inderdaad. Het bleken er precies zesduizendachthonderddriëenveertig te zijn. Genoeg bespiegeld nu! De blonde keek hem met een verwrongen gezicht aan. Zou ze het spelen? Of was dit de pijn van het opvangen van zijn dierlijke lendenen? Als een heipaal dreunde hij diep in de zilte kleigrond. Nochtans was hij niet moe. Zoals dat vaker ging als Danko zijn orgasme dreigde te naderen, werd zijn woordenschat allengs kleiner. Op dit moment kende hij nog maar twaalf woorden. Tijdens het dorsen telde hij ze na. Het zweet parelde op zijn bovenlip, en welde uit zijn fontanel als de wassende maan. ‘Bijna' was er zo eentje. En ‘ja', kon hij zich ook nog voor de geest halen. En nochtans! Nochtans? Nochtans? Nochtans? Nochtans? Hou Godverdomme nu eens op met dat genochtans! De lezer wordt er helemaal simpel van. En dat in twaalf woorden. Genoeg bespiegeld nu!
 
Terwijl Danko de Preutere zo zijn kloppende gonaden ligt leeg te zwoegen, maakt de lezer allengs kennis met Jempie Depalenpoter. Daar om de bocht komt hij reeds aangezeild. Van daar bij het dorp naar terug bij hier is niet ver. Zie maar. Daar is hij al. Hij heeft zijn traktor nog stevig in bedwang. Het is dat er een kar met gras achteraan hangt. Anders zou Jempie hem zeker op de weg kunnen weten houden. Enfin, een keer in de dagelijkse gazet is ook wel leuk. Maar liever met het winnen van de lotto. Of met het neerhoeken van een puber uit een naburig dorp. Zoals Nederasselt-op-de-berg. Daar ramt hij zijn John Deere tweetakt reeds door de spouwmuur van de dames hoer. Toch wat minder puik dan steeds gedacht. Zijn voorwiel schampt het bed waarin Danko de Preutere nog ligt te deinen. De blonde schreeuwt verschrikt. Nuzskram kweuk megtie kreuloes! (De boer maait gras, en de tijd maakt er hooi van). Toevallig de enige woorden Tsjechisch die Danko beheerste. En dan nog in drie dialecten. Nuszkrem kwoik migtéh kroeleus! Waarvan er hier twee worden getoond. Op dat moment liet Danko zich eindelijk leeglopen.
Alvorens hij zou worden overspoeld door politiebeambten, buurtbewoners, journalisten, Rapid Wien fans, Eddie Pasquino (Flavio moest werken), Marie, Jorre (Jesper zat thuis te lezen) en anderssoortige wezens die onze provincie zo karakteristiek maken, probeerde hij nog even te genieten van het moment.


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.