Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Dieren/Fabel
Geplaatst:
6 juli 2008, om 17:17 uur
Bekeken:
851 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
465 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"meeuwenzorgen"


   
Gijsbert Meeuw zat op een duc d'alve in de haven somber voor zich uit te kijken. Nu was de zeespiegel wéér een centimeter gestegen had hij van een paar vissers vernomen. Er bleef geen land meer over! Nou kòn hij zwemmen, maar om nooit meer je poten op het strand te kunnen uitstrekken, dàt werd hem toch een beetje te gortig! En die mensen bléven maar autorijden. Het hielp ook al niet dat de brandstofprijzen zo omhoog gingen. Autorijden leek wel een eerste levensbehoefte te zijn, die haast eten van zijn plaats zou kunnen gaan verdringen. Gijsbert verdacht de mensen ervan, dat ze nog liever minder zouden eten om de kosten te drukken, dan een kilometer minder rijden.
Gijsbert dacht aan al die gletschers die het water in zijn haven zo deden stijgen en piekerde zich suf over hoe het op te lossen zou zijn. Een nieuwe IJstijd leek hem wel iets, maar dáár had je een komeet voor nodig, een flinke, die in de aarde moest inslaan. Nou was Gijsbert niet voor een kleintje vervaard, maar hoe hij  dàt nu voor elkaar moest krijgen? Zo hoog vliegen dat hij op kometenjacht kon gaan, dàt ging niet. Dan kon hij nog beter de deuren van de mensen langs om ze over te halen hun gedrag te veranderen. Maar ook dàt leek geen optie. Mensen houden er niet zo van als ze bezoekers met een boodschap aan de deur kregen. Hij zag soms groepjes mensen die zelfs nog gratis boekjes kwamen brengen, maar daar was bijna niemand blij mee. Nou, dan kon hij het zònder boekjes wel helemáál vergeten. Gijsbert zag geen rol voor zichzelf in het gebeuren weggelegd en daarvan werd hij steeds somberder. Zelfs híj kon de wereld niet redden!


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.