Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
19 juni 2008, om 19:48 uur
Bekeken:
965 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
566 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Jorgen"


" Je bent te laat, Jorgen!"
" Ik.. ik werd opgehouden!"
" Alweer???!"
" Deze keer echt!"
" Och, loop heen!"
" Maar... ik heb zoveel moeite gedaan om hier te komen!"
" Doe, godverdomme, niet zo onnozel!"
" Ik meen het!!!"
" Pfff....!!!!!" meesmuilt Alicia de deur hard voor Jorgen's neus dichtslaand.
" Onnozelaar!" voegt ze er nog aan toe als ze door de gang wegdrentelt.
Bij haar o zo lekker warme bed aangekomen laat ze de kamerjas, die ze bij het overgaan van de bel in de gauwte omgeslagen heeft, nonchalant terug op de vloer naast haar pantoffels neerploffen. Graait nog even vertoornd door haar verwarde haardos om de muizenissen die de komst van Jorgen met zich meegebracht heeft te verjagen en duikt rillend van genoegen onder de dekens. Om, haast op hetzelfde ogenblik dat haar hoofd het kussen raakt, in een zalige vergetelheid weg te zinken.
 
" Je bent mooi!"
" W...at?!!!" schrikt Alicia, knipperrend tegen het felle zonlicht.
" Ik zei... wat ben je mooi!" herhaalt Jorgen die, handen in de zakken van zijn overjas, op zijn gemak aan het voeteneinde van haar bed staat.
" Jorgen?..." bazelt Alicia verward met het laken haar blote borsten aan zijn gretige blik onttrekkend. " ...hoe .. hoe ben je binnengekomen?"
" Ach..." haalt Jorgen de schouders op. Met een knikje naar de deur, de vraag als onbelangrijk afdoend.
" Wat doe je hier?"
" Ik kijk naar je."
" Hou daar onmiddellijk mee op!"
" Kan ik niet!"
" Je bent een misselijke gluurder!"
" Mogelijk...."
" Draai je om!" commandeert Alica, het laken gedecideerd strakker om zich heen trekkend.
" Waarom?"
" Omdat ik me wil aankleden!"
" Ik heb je al wel vaker naakt gezien!"
" Dat was anders!"
" Ja, toen hield je nog van mij!"
" Eruit!!!"
" Goed..... als je er op staat...."
" Pff....!!!!" zucht Alicia opgelucht als Jorgen, buiten verwachting, wat ingezakt zonder verder protest de kamer uitschuifelt.
 
Met een uitgebreide douche spoelt ze de emotie van zich af. Neemt rustig de tijd om zich op te maken. Trekt een slobbertrui over haar hoofd. Stapt in haar jeans. Haalt diep adem. Doet de deur van het slot. Stapt resoluut naar de keuken.
Zet koffie.....
" Ik mis je..."
" Schei uit!" roept Alicia. Vuist op het aanrecht om haar woorden kracht bij te zetten.
" Zeg me dat je niets meer voor me voelt!??"
" ...... ...."
" Je kunt het niet!"
" Hou op!!!"
" Goed..."
" Pfff... Nu je hier toch bent, zin in een kopje?"
 
" Geef me je sleutel!"
" ... ..."
" Geef me je sleutel, Jorgen!"
" Nee...." schudt Jorgen beslist.
" Geef me die verdomde sleutel!... Nu!!"
" Ik kan nergens heen!"
" Dat is jouw probleem!"
" Ik... eh...ik..."
" Laat maar.... Ik hoef je leugens niet te horen!"
" Maar....."
" Je sleutel, Jorgen!"
" Goed..." geeft Jorgen toe, de sleutel op de ontbijttafel smijtend.
" Pff...." kalmeert Alicia, de sleutel veilig in haar zak opbergend. " Ik moet gaan, zal ik je ergens afzetten?"
 
" De wagen staat achter de hoek!" wijst Alicia de weg.
" Alicia...." Begint Jorgen als ze langzaam door de ochtendspits laveren.
" Ja?....."
" Euh... is er...euh.. een mogelijkheid dat je je bedenkt?"
" Nee!!!"
" Zelfs niet als ik je vertel waar ik vannacht heb uitgehangen?"
" Nee!!!...."
" Het is niet wat je denkt..."
" Wat denk ik dan? Kan jij gedachten lezen, meneertje?"
" Ik wou dat ik het kon!"
" Het is niet van belang, Jorgen!"
" Het is beter als ik het je laat zien!"
" Goed..." zucht Alicia verstrooid het drukke verkeer in de gaten houdend.
 
" .... ...."
" Wel?"
" Hier linksaf!" wijst Jorgen gespannen.
" Die kant op?"
" Ja.... niet ver...."
Een tijdlang is het stil in de wagen terwijl Alicia de in ochtendnevel gehulde landweg volgt.
" Daar!..." wijst Jorgen, zwaar ademend, naar een wagen die met zijn neus in de gracht langs de kant van de weg terecht gekomen is.
" Daar???" schrikt Alicia, de auto tot stilstand brengend.
" Ga kijken...." wijst Jorgen.
" W...at in godsnaam... bedoel je???..." stribbelt Alicia tegen. Maar Jorgen sleurt haar, ongeduldig, uit de wagen.
" Zie je?..." wijst Jorgen als ze naast het wrak staan.
Een stille figuur hangt met bebloed hoofd over het stuur.
" Jij wist hiervan?" vraagt Alicia vervuld van afgrijzen?
" Ja..." fluistert Jorgen met moeite.
" Waarom heb je geen hulp gehaald?"
" Ik... kon niet!..." raspt Jorgens stem haast onhoorbaar in de kille lucht.
" Je... kon niet????" roept Alicia verontwaardigd.
" Kijk!!!" wijst Jorgen naar het slachtoffer. " Kijk!!!" dringt hij aan.
 
" De passagier!" dirigeert Jorgen.
Alicia is al bij de wagen.
Wrikt met enige moeite het portier open.
Draait, na enige aarzeling het aangezicht van de man.....
" Maar.... maar.... dat ben jij!!!!" schreeuwt Alicia achteruitdeinzend.
" Ja...." verklinkt Jorgens stem, evenals hijzelf snel vervagend in de stralen van de opkomende zon.


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Het verhaal begon wat zwakjes, vond ik, maar werd steeds sterker. Vooral het einde was erg verrassend!! En je gebruikt inderdaad steeds dialogen, i.p.v. pietje zei dit, jantje zei dat. Maar juist daardoor vond ik het een erg goed verhaal. Het is weer eens op een andere manier geschreven dan de meeste mensen doen. Knap gedaan!

Geplaatst op: 2008-07-12 12:05:44 uur

Bedankt Will en Gil voor jullie opbouwende kritiek!
Inderdaad gebruik ik veel leestekens. Maar ik heb geen idee hoe ik anders een stilte in de dialoog of nadruk op een bepaalde reactie kan leggen.
Die dubbele aanhalingstekens, ik weet het. Dat is iets dat in mijn jeugd erin gehamerd is. Mijn vingers gaan bij het typen automatisch naar die toets.

Geplaatst op: 2008-06-20 15:07:06 uur