Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Dieren/Fabel
Geplaatst:
11 mei 2008, om 13:16 uur
Bekeken:
1095 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
654 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"een schone wens"


 

 

  Meindert Mestkever zit somber in een hoekje van het mestkeverhol. Het stinkt er, vindt hij. Logisch, want mestkevers verzamelen mest, wat een net woord is voor poep. En dàt stinkt nu eenmaal.
Normaal gesproken vinden mestkevers mest lekker ruiken, anders zouden ze 't niet verzamelen.
Maar Meindert heeft de pech dat hij van zeeplucht houdt en mest héél vies vindt ruiken.
Hij probeert zíjn hoekje van het hol zo schoon mogelijk te houden, maar ja, dan komt er weer een broertje of zusje binnenrennen met kluiten mest aan de pootjes en die vliegen dan ook Meinderts hoekje binnen. Dan pakt hij vlug een bezem en veegt alles ver weg van zijn hoekje, waarna hij ook nog met een emmer sop aan de gang gaat. Moeder Mestkever schudt zorgelijk haar vieze kopje. Wat moet ze nou met zo'n jongen? "Wat wìl je nou eigenlijk?", vraagt ze aan Meindert.

"Ik wil chirurg worden", zegt Meindert, "en dan moet je schoon zijn en geen mest aan je pootjes hebben."
Pa Mestkever vindt het allemaal maar onzin. "We heten Mestkever en we doen in mest, al zo lang als ik me kan heugen...chirurgen komen in onze familie niet voor!"

"Dan word ik de eerste", antwoordt Meindert. Hij is vastbesloten. Hij gaat naar de doktersschool voor kevers en hij heeft het er heel erg naar zijn zin. Alleen als hij 's avonds naar huis komt, draagt hij wel een mondkapje, want die lùcht...
Hij houdt van zijn ouders en is graag bij hen, maar aan die lucht zal hij wel nooit wennen.
Dus als je toevallig een mestkeverfamilie uit het hol ziet komen en er loopt er één met een monddoekje voor, dan is dat Meindert. Die leert voor dokter.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Ik heb daar wel over nagedacht, Will, maar ervan afgezien. Omdat dit verhaal in principe bedoeld is voor (wat oudere) kinderen en mijn gedachten gingen richting breuk met de familie, wilde ik dat maar niet doen. Het mondkapje is daarvoor in de plaats gekomen, dus wèl een onderscheid, maar niet zo dramatisch. Nu weet ik wel dat je kinderen ook de harde waarheden in het leven niet kunt onthouden, maar ik wil ze laten lachen. Misschien heb je wel gelijk, maar het botste dus met mijn gevoel.

groetjes,
Alida

Geplaatst op: 2008-05-11 18:35:53 uur