Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Geloof
Geplaatst:
21 februari 2008, om 18:27 uur
Bekeken:
1164 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
611 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"liefdevolle hulp kan niet betaald worden"


 

 

   
Hoe het mogelijk was, wist niemand, maar ze waren vrienden. De zoon van de rijke grootgrondbezitter en de zoon van de arme pachter. De grootgrondbezitter was een hard man met weinig menselijke gevoelens, zeker niet voor zijn armzalige pachters. Zijn vrouw was al jaren dood. Het was een lieve, geduldige vrouw geweest met een vast geloof. Waar ze goed kon doen, deed ze dat en het leek erop dat haar zoon haar karakter geërfd had. In ieder geval was het een hechte vriendschap, die tussen de twee jongens ontstaan was. Ze zwierven vaak door het landschap om kruiden te zoeken, waarmee de moeder van de arme jongen huismiddeltjes maakte. Op één van die middagen viel de zoon van de grootgrondbezitter en liep een lelijke wond aan zijn been op. Zijn vriend liet hem niet in de steek, er waren wolven in de buurt, maar haalde een fluitje uit zijn zak en blies erop. Het geluid droeg ver en na een half uur kwam zijn vader. Samen droegen ze de gewonde naar hun kleine woning, waar ze hem op het bed van zijn vriend legden. Zijn vader, die gewaarschuwd was, kwam 's avonds met een rijtuig om zijn zoon op te halen. De harde man, die toch wel van zijn zoon hield, zag hoe toegewijd de mensen zijn zoon verzorgd hadden, zijn wond schoongemaakt en er geneeskrachtige kruiden opgedaan. Hij wilde ze geld geven, maar ondanks hun armoe weigerden ze het. Helpen was gewoon en hoefde niet betaald te worden. Dat zette de rijke man aan het denken. Hij was gewend overal voor te betalen en eigenlijk ook overal voor betaald te worden. Hij dacht terug aan zijn vrouw en even werden zijn ogen vochtig. Toen zijn zoon in het rijtuig was gedragen, was zijn stemming een beetje weemoedig. Waren er misschien toch belangrijker zaken in het leven dan hard werken en geld verdienen? Het was of er een hand op zijn schouder werd gelegd en peinzend gaf hij de koetsier de opdracht op weg te gaan...



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.