Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 februari 2008, om 17:38 uur
Bekeken:
1820 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
524 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"mijn halfbroer"


 

 

Mijn ouders waren allebei voor de tweede keer getrouwd. Mijn moeder had uit haar eerste huwelijk geen kinderen, mijn vader vier, twee zoons en twee dochters.

Tot mijn elfde jaar wist ik van deze vier kinderen niets. Plotseling kwam er een halfbroer opdagen, Jan, die getrouwd was met Topy en twee zoontjes had. We hebben met hen een aantal jaren contact gehad, wat steeds moeizamer ging, naar later bleek door invloed van mijn moeder.

Na mijn verloving was het contact gestopt. Mijn broer was na het overlijden van mijn vader toeziend voogd over mijn zus en mij geworden, maar kreeg van mijn moeder totaal geen ruimte invloed uit te oefenen, wat mij toen (moet ik eerlijk bekennen) wel uitkwam, omdat hij enige reserves bij zo'n jeugdige verbintenis had.

Intussen was een half leven voorbij gegaan. Ik was 54 geworden, had samen met mijn man een dochter gekregen. Mijn moeder was ook overleden, het contact met mijn zus was verloren gegaan. Op mij 54ste verjaardag kreeg ik van mijn dochter een boek dat over mijn vader was geschreven. Hij was voor de Tweede Wereldoorlog een bekend jazz-karikaturist. In dat boek had mijn broer een voorwoord geschreven.

De behoefte kwam op het contact te herstellen (dat ruim 35 jaar geleden verloren was gegaan).

Hoe dit nu aan te pakken. Hoe anders dan via internet. Zo was mijn dochter ook aan het boek gekomen. Ik tikte de naam van mijn broer in op google: 430 mogelijke broers in Nederland...om die nu allemaal te gaan opbellen...Maar, zijn vrouw, die inmiddels overleden was, zoals ik via via gehoord had, had wel een aparte naam en was een bekend schilderes en lerares geweest. Ik tikte haar naam in en ja hoor: er was maar één persoon met die naam. Ik kwam achter de naam van een leerling van haar en die liet mij weten, dat mijn broer inmiddels in Hongarije woonde.

Het Hongaarse telefoonboek gaf slechts één mogelijkheid. Ik heb hem een brief geschreven en kreeg na enkele weken een enthousiast antwoord.

We zijn vorig jaar september naar Hongarije gegaan en het was alsof er geen jaren tussen ons waren weggevallen...zó vertrouwd. Ook met zijn hongaarse vrouw klikte het meteen. 

Tòch nog familie...



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.