Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
23 december 2007, om 12:40 uur
Bekeken:
1398 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
697 [ download ]

Score: 8

(8 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Hout"


Hout


De man stapt de kamer binnen. De kamer is leeg. Bijna leeg.
Deze ruimte bestaat volledig uit hout. Oud rottend hout. De plek waar vroeger een raam moest zijn geweest, is nu enkel een klein rechthoekig gat, waar de verkillende wind de kamer instroomt. Er liggen echter nergens glassplinters of een steen, als bewijs van enig vandalisme. Net als de deurknop lijkt het gewoon te zijn verdwenen. Er is hier enkel dood hout.
Op de vloer ligt een plat rechthoekig doosje, dat door het verlopen van de tijd dezelfde kleur heeft aangenomen als de vloer. De planken op de grond kraken, wanneer de man naar het doosje stapt. Zijn donkergroene bergschoenen laten diepe sporen in het stof achter. Hij gaat op zijn hurken zitten en veegt wat stof van de deksel. Even leek het of er bij deze aanraking een siddering door zowel de man als het doosje ging.
Het ding is donker bruin, bijna zwart en ziet er ouder uit dan het vervallen huis waar het nu in ligt. 'Na al die jaren,' fluistert de man tegen het hout. Er klinkt zowel angst als verlangen in door.
Gespannen strijkt hij met zijn hand door zijn korte blonde haar en krabt aan zijn ongeschoren kin. Hij steekt zijn hand nog een keer uit dit maal om het op te pakken, maar hij trekt zijn hand weer terug. Zijn blauw-grijze ogen tonen ultieme oplettendheid. Hij weet dat hij bekeken word.
In één snelle soepele beweging trekt hij een revolver en keert zich om naar die starende ogen. Geschrokken vliegt de duif die in het raamloze gat had gezeten op. De man kijkt het dier na en besluit om hem niet neer te schieten. In plaats daarvan stopt hij zijn revolver weer terug op zijn plek.
Lichtelijk opgelucht draait hij zich weer om, maar de opluchting slaat om in ontzetting. De plek waar het doosje lag, is nu enkel een stofloos rechthoekje op de vloer.


De man had gevloekt, gejammerd, om zich heen getrapt en uit enkel woede, dit vervloekte houten krot in brand gestoken. Tegen een boom leunend kijkt hij toe hoe het huis, dat oud genoeg is om als museumstuk te kunnen worden beschouwd, langzaam in vlammen opgaat. Op een gegeven moment klinkt er naast het geknetter van vlammen ook gegil. Het huis gilt, want het huis sterft, terwijl het altijd had gedacht hier veilig te zijn. Het gekrijs is oorverdovend, maar de man steekt enkel een sigaretje op, zonder acht op het geluid te slaan. Hij heeft wel vaker gegil gehoord en vaak nog erger als dit.
De tijd verloopt en het gegil stopt en al snel daarna stopt het vuur ook met branden. Enkel as, is wat er van het huis is overgebleven. Een treurig hoopje zwart stof, met hier en daar nog wat verkoolde houtresten. Niemand is naar de brand komen kijken, want er leeft hier niemand in de buurt. De meeste mensen kennen het bos waar het in stond niet eens. Zover de man weet zijn het niet meer dan drie personen, maar dat maakt allemaal niet meer uit. Nu het huis gestorven is zal de rest van het bos snel volgen. Het huis was het hart.
De man weet dat hij het beter niet had kunnen verbranden, omdat het de aandacht op zijn zoektocht zou vestigen. 'Maar wat gedaan is, is gedaan en misschien word het onderhand wel tijd voor een confrontatie,' denkt hij, terwijl hij zijn sigaret op de grond gooit en uittrapt.
Hij duwt zich van de boom af en gaat weer rechtop staan. De eik waar hij tegenaan heeft geleund is al begonnen zijn levenskracht te verliezen. Het is te zien aan de bladerloze takken en het onnatuurlijk snelle rotten van de stam. Misschien is het bos over een week al een woestijn te noemen.
Voorzichtig begint het te regenen, alsof de wolken bang zijn voor kritiek. Er verschijnt een glimlach op het gezicht van de man. Hij houd van de regen. Het reinigt. In plaats van dicht, ritst hij zijn lichtgroene jas open en laat zich beregenen. Met zijn gezicht omhoog gericht mompelt hij iets onverstaanbaars, waarna hij zijn hand nog eenmaal door zijn haar haalt. Hierna keert de man zijn rug naar de plek waar ooit een huis met een ziel stond en loopt het stervende bos in. Zijn voetafdrukken in de natte grond, worden door de regen weg gespoeld.



Kleine Eddie word wakker. Het is pikdonker en waarschijnlijk nog veel te vroeg om zijn tv aan te zetten om tekenfilms te gaan kijken. Hij wrijft in zijn ogen om de slaap te verdrijven en rommelt daarna met zijn ene hand onder het bed. Hij haalt er een zaklamp onder vandaan en schijnt ermee op zijn klok aan de muur, waar een race auto op staat. Het is drie voor vier 's ochtends ziet Eddie. 'Nog veels en veels te vroeg!,' denkt hij en drukt op het knopje van zijn zaklamp om weer het donker toe te laten. Hij gaat weer liggen en staart naar het plafond, denkend aan wat hij vandaag gaat doen. Dan keert hij zich geschrokken op zijn zij en pakt de zaklamp weer onder zijn bed vandaan. Er was iets veranderd in de kamer, dat hij had gezien zonder het net te merken. Hij drukt het licht weer aan en schijnt in de richting waar hij iets onbekendst had zien glinsteren. Eerst kan hij het niet meer vinden, maar dan ziet hij het. Er ligt een houten doosje op zijn stoel in de hoek. Eddie glimlacht een beetje. 'Een doosje is niks engs,' denkt hij, waarna hij gekleed in zijn blauwe pyjama uit bed stapt en naar de stoel loopt. Nieuwsgierig pakt hij het doosje op en bekijkt hem eerst goed. Na dit gedaan te hebben, besluit Eddie dat hij het ding nooit eerder heeft gezien. Hij schud het een paar keer heen en weer om te luisteren wat er in kan zitten, maar hij hoort niks en het dekseltje wil ook niet open, wanneer hij er aan peutert.
Kleine Eddie legt het doosje maar weer terug op de stoel en stapt weer in bed. 'Ik laat het morgen wel aan papa zien die kan alles open maken,' denkt hij, waarna hij al snel weer in slaap valt.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Graag gelezen en ben het met kyra's bevindingen eens.

Geplaatst op: 2008-01-04 11:15:29 uur

Ik hoop dat dit pas een deel één is? Race auto is raceauto.
Ik moet zeggen dat ik het wat traag op gang vind komen, maar ik ben wel benieuwt naar een vervolg.

Geplaatst op: 2007-12-24 16:11:52 uur