Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 december 2007, om 10:31 uur
Bekeken:
1087 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
580 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"een ribje los (of twee)"


 

 

Omdat ik mijn evenwicht voor een groot deel verloren heb, door toedoen van de heer Parkinson, heeft mijn man besloten, dat ik niet meer op het lage keukentrapje mag staan (de hoge was al eerder verboden). Om mij niet aan verleidingen bloot te stellen, heeft hij hem weggezet. Ver weg, zodat ik hem niet toch eventjes kan pakken.

 

Nu zíjn er keukenkastjes, waar ik niet bij kan en natuurlijk had ik er laatst iets uit nodig. Mijn man lag al te slapen, wat nu? Niet voor één gat te vangen, maar wèl verschrikkelijk eigenwijs en onvoorzichtig, pakte ik een eetkamerstoel en ging daarop staan. En jawel hoor...ik kieperde eraf, ging met een enorme klap met mijn ribben langs de vensterbank en raakte de vloer met een dreun, die mijn man onmiddellijk uit zijn slaap wekte.

 

Na weer overeind gekrabbeld te zijn, met hulp, tòch maar even de avondhuisarts gebeld. Er leek niets gebroken te zijn en we kwamen overeen, dat ik het met paracetamol zou proberen.

 

De volgende dag moest ik voor een gedichtenbundel naar Den Haag en, verder gaand op de ingeslagen weg van eigenwijsheid, ben ik, weliswaar met een taxi gegaan. 's Avonds werd de pijn echter zó erg, dat we tòch maar even langs het ziekenhuis zijn gegaan. En ja hoor: twee gebroken ribben. Met sterkere pijnstillers werd ik weer naar huis gestuurd met de waarschuwing goed in de gaten te houden of ik niet benauwd, koortsig of hoesterig werd, want dàt zou duiden op een longontsteking.

 

Gelukkig heeft mijn man ruim 2 weken vakantie, want ik kan bijna niets doen. Ik mag niet tillen, bukken gaat niet, kortom, het huishouden kan ik wel vergeten...

Met smart wacht ik op genezing en stoelen? Ik gebruik ze alléén nog maar om op te zitten...wijsheid komt ná de val...



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.