Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
20 november 2007, om 11:39 uur
Bekeken:
1103 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
512 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"de rest van mijn leven"


 

 

Op mijn dertigste verjaardag bracht mijn man me naar de afdeling Gedragstherapie van een psychiatrisch ziekenhuis. Onze dochter van bijna vier hadden we eerst naar vrienden gebracht, waar zij, zo lang als de opname zou duren, door de week verb;ijven zou. Er waren nog twee kinderen. We hadden als afleiding voor ieder een cadeautje meegenomen. Het is hartverscheurend om je kind te moeten achterlaten om te proberen de chaos in je leven te herscheppen. Voor mijzelf was het nog niet het moeilijkste...zo'n opname neemt je vrijwel geheel in beslag en je dagen worden aardig gevuld. Voor mijn man en mijn dochter was het veel zwaarder en ik kan nu nòg huiveren als ik aan de keren denk, dat ik mijn dochter terug moest brengen na een bezoek aan mij, dat intens verdrietige huilen...

De eerste twee weken mocht ik mijn familie trouwens helemaal niet zien, wat heel moeilijk was. Tijdens zo'n opname lever je een stukje verantwoordelijkheid voor jezelf in, je voelt je in het begin als het ware "geleefd". Ik keek dan ook vreemd op, toen er 's avonds een mannelijke therapeut naar me toe kwam en zich voorstelde, waarna hij zei: "Gaat u mee douchen?" "Wat krijgen we nou?", dacht ik en wat ik al vreesde, werd bewaarheid: hij hield toezicht. Zo werd in het begin alles begeleid, maar allengs konden de teugels weer gevierd worden en na een heel aantal maanden kon ik het weer zelf gaan proberen. Over zijn de klachten nooit helemaal gegaan, maar ik kan de rest van mijn leven weer als een redelijk functionerend mens doorbrengen, hetgeen ook van groot belang is voor de situatie thuis en de levens van mijn man en onze dochter.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.