Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 maart 2021, om 20:26 uur
Bekeken:
115 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
12 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"...daar moeten we het dan maar mee doen"


Bij mij zijn de lezers van de weeromstuit aan een goed adres. Ik zie het als goedgelovig gristenmens toch overal gebeuren in de Art Scene. Menigeen probeert zichzelve uit het moeras van talentloosheid op te trekken, net als baron van Münchhausen, die zichzelf uit de swamps aan zijn eigen haren op trok. Wat denk je dat er door dat soort mensen heen gaat? De zielepoten onder ons zegt u? Rancunelijers. Het is toch ook altijd weer hetzelfde liedje van: Met de voordeur van het slot en de achterdeur kapot. Het is bij nader inzien vanzelfsprekend dat je het allemaal in de cowboy reserve positie op een ouwe fiets moet leren, zei de dameszadelsnifter en haalde zijn neus op. Er is altijd Licht & Uitzicht en de muzikale fluitmand van de EO. Hoe je het ook wendt of keert er is uitkomst. Gisteren bezocht ik een Corona patiënt die hart verscheurend lag te rochelen in een bed van het Groene Kruis, dus klopte ik hem ter geruststelling even hardhandig op de rug. Er zaten allemaal slangen en plak electrodes in- of aan zijn body. Hij werd goed in de gaten gehouden. De verpleegsters pokerden er om wie de slangen uit zijn lijf zou trekken. Onder zijn bed stond een grote zinken teil want meneer gaf nogal wat leewater af. Oud vlees gaat stinken. De lichaamssappen dropen langs de katheters die teil in en ruiken dat het deed. Zum Kotzen! Je hoorde het druppen….

Wat dacht je? Die man zal in het gunstigste geval zijn leven lang verder moeten gaan in de ziektewet. Hij had het in dat ziekenhuis verder goed naar zijn zin. Hij zat fijn te snoepen uit een doos met sjokoladeflikken, een zak Jodenkoeken en een King Size verpakking negerzoenen, die uit zijn trillende handen werd gerukt door de manlijk ogende nachtzuster Nolda die het allemaal maar discriminatie vond. Zij was zo breed als een deur. Nee, die patiënt kwam de schaarse tijd die hij nog had wel door met zijn hobby.

Daartegenover staat mijn oudste dochter die haar vriend een week lang als een Amerikaanse evangelie predikster op luide toon het onversneden evangelie bracht toen hij in coma lag. Zo hoort het toch ook. Je weet nooit wat een coma patiënt nog hoort van zijn omgeving. De weg naar Eeuwig Leven is hem op het hart gedrukt en mede gedeeld. Zo zien wij weer hoe wij den ander op de rand van de dood tot een stok èn een staf kunnen zijn. Moreel herbewapenen. Een grote schok toen hij overleed. We hebben heel wat pret met hem gehad in het uitgaans sirkwie. Mijn dochter en auteur dezes verloren een vriend. Het leven is hard en wreed. Ik hoor het Bob den Uyl nog zeggen: Gods wegen zijn ondoorgrondelijk en zelden aangenaam. Wij weten het; alles zal op zijn plaats vallen in de eeuwigheid, ook als het even tegen zit en daar moeten we het dan maar mee doen.

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.