Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
31 december 2020, om 16:26 uur
Bekeken:
162 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
24 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Waarom bent U indertijd eigenlijk naar Frankrijk gegaan?"


Waarom bent U indertijd eigenlijk naar Frankrijk gegaan?

(Zo goed en zo kwaad als het gaat veert de bejaarde, nog steeds krasse, bebaarde kunstschilder even op, begint kakelend te lachen en met zijn knoestige wandelstok te zwaaien)

‘Dát is een goede vraag! Proficiat! Je bent de eerste die ‘m stelt! Gotsalmetruttenbollen! Dat getuigt nog eens van visie op deze gode morgen! Wat een originele insteek ! Hurray, hurray, maar eerst effe naar de wc.’ roept hij verbaasd uit en wil mij terstond al weer voor de zoveelste de hand schudden –een mens op leeftijd vergeet wel eens wat- en ongegeneerd met slobberende zuiglippen vier keer op de wang kussen.

Ik weer hem af als journaliste uit de derde klas CAO voor de journalistiek met mijn door vele commissies betwijfelde diploma van het instituur Windesheim . Hij raast door.

Want dat is inderdaad heel raadselachtig of eigenlijk ook weer niet. Ik zal het U uitleggen, als U daar ten minste even de tijd voor kunt nemen en goed zult luisteren want ik praat natuurlijk niet voor de kat zijn kut, knoopt U dat vooral in Uw rozevingerige snoeperige oortjes. Heeft U de oorboter er vanochtend wel uitgelepeld?

Het begon er mee dat ik facultatief Frans deed, dat kon je toen nog doen in de vierde, vijfde en zesde klas van de lagere school in Amsterdam zuid. Ik was begin vijftiger jaren voor het gymnasium voorbestemd en dan was Frans uiteraard een pre, dat sprak eigenlijk vanzelf in mijn uppr middle class miljonairs milieu in de Palestrinastraat.

We kregen les van een blozende, kale man die duidelijk aan een te hoge bloeddruk leed, die waarschijnlijk ook haast geen Frans kende, hij had met moeite de lágere akte Frans gehaald, hè, en om zijn schamele verdiensten als schoolmeester aan te vullen gaf hij buitenschoolse taallessen zoals zo veel van die schoolmeesters in die tijd deden, dus dat ging met een Amsterdams accent zo van: papa fume une pipe waar je weinig aan hebt als je grootouders of jijzelf niet rookt.

Nou, dan weet je het wel. La vache qui rit, maar dat was dan ook de enige.

Een aantal leerlingen van verschillende scholen volgde na schooltijd van af de vierde tot en met de zesde klas in een gecombineerde klas in een lokaal van de Nicolaes Maasschool in Amsterdam zuid van vier tot vijf uur die lessen. Ik was het knapste jongetje van de klas met de hoogste cijfers dus ik kreeg in de zesde klas een vrijstelling voor het toelatings examen tot het Vossius gymnasium. In die lagere schoolklas Frans zaten onder andere een jongen en een meisje die uit zuid Frankrijk kwamen met de achternaam Delahaye en het waren twee verschrikkelijk vervelende, geborneerde kinderen, bruin verbrande, nerveuze mediterrane tiepjes, achterbakse welstands mormels, die zich verveelden bij die lesjes en dan op een stiekeme manier gingen zitten klieren en de leraar achter hun hand uit lachen, dat sprak vanzelf, want zij spraken heel wat beter Frans dan de leraar zelf. Dat zijn dingen die mee werkten dat ik al heel vroeg vreselijk de pest kreeg aan alles wat Frans en Frankrijk was.

Daar heeft vooral een bij mijn grootouders in wonende verzuurde en verbitterde ongehuwde tante aan mee gewerkt. Ze had met heel veel moeite de ULO gevolgd en met vieren, vijven en zessen af gemaakt, zoals de meeste van mijn familieleden niet verder kwamen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.