Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
4 oktober 2020, om 14:49 uur
Bekeken:
75 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
12 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Haar kostje was gekocht "


Die wintermaanden na de breuk liep hij blind van verdriet schichtig langs de grauwe gevels van de huizen in Haarlem en Amsterdam. Heel langzaam herstelde hij de daarop volgende zomer.

Haar kostje was gekocht tot aan haar pensioen, had Alice door de telefoon triomfantelijk gezegd toen zij maanden later nog een keer opbelde.

“Je hebt me gebruikt als een wegwerp artikel,” had hij gezegd. Zelden dacht hij nog aan haar. Zij was het niet waard. Haar toekomst was het uitdelen van onvoldoendes met rode inkt uit een literfles waar een door snee schoolmeester tot aan zijn pensioen mee aan toe kon als hij niet vergat de afgebrokkelde kurk regel matig na gebruik op de fles te doen. Haar grootste vreugde werd het geven van strafwerk, het organiseren van ouderavonden, Sinterklaas- en kerstfeesten, schoolreisjes en organiseren van collectes voor inwo-ners uit warme landen. Elk jaar in de zomervakantie als leidster naar een zomerkamp van de “Kale Biet-en”, een vereniging voor kinderen van minvermogende leden van de gereformeerde kerken vrijgemaakt, die ergens op een waddeneiland een week in eenkinderkolonie mochten door brengen waar een streng regime heerste en jaren later toen liefdadigheid ten opzichte van het voormalige Oostblok in de mode kwam ging zij met haar echtgenoot Harry, een zwaar brillende schoolmeester met flap oren, twee weken per businessclass naar Roemenië of de Oekraïne om eens stevig de handen uit de mouwen te steken en de charme van vreemde culturen heel even te proeven en vast te leggen op de digitale video camera.. Thuis zouden ze genieten in de centraal verwarmde nieuwbouwwoning van het opgenomen materi-aal van ongewassen, onooglijke vrouwen met vet piekhaar van het tiepe Ma Flodder, tandeloze mumme-lende grijsaards die naar urine roken, gekleed in lompen, de huiskamer vol varkens en kippen, half de-biele, morsige, analfabete kinderen die in hun blootje door de huiskamers rond scharrelden en hun be-hoefte ongehinderd op de plavuizen deden.

 

Hun enige zoon was een bekende, zwaar brillende, kalende, homosexuele presentator die bij de EO werkte en Oranje gezinde programmas maakte om het koningshuis te steunen zoals gebruikelijk in kritiekloze, fijn christelijke kringen, die bij voorkeur in achterhaalde, middeleeuwse sprookjes geloofden.

 

Schoolmeesteressebloed was nog erger dan avondmaalswijn of de giftige rode inkt waarmee zij met een kras sende kroontjespen met genot onvoldoendes gaf en strepen zou zetten.

Haar oud testamentische God der wrake was de zijne niet. Een paar fragmenten uit haar brieven waar de hartstocht van het papier af droop uit het begin bewaarde hij in een groene dossier map. Een paar dozijn fotos waar ze samen op stonden en tussen herfst 1963 en herfst 1965 gelukkig leken in een grote witte enveloppe. Op een herfstige liefde moest wel een koude winter volgen. Zij gaf hem voor zijn eenentwin-tigste verjaardag een boekje over de schilderkunst van de twintigste eeuw van Jaffé. Op het schutblad had ze geschreven met keurige blokletters in blauwe inkt: els, 30 oct. 1964. Veertig jaar later zou het nog in zijn boekenkast staan in Frankrijk, maar dat wist hij toen nog niet. Hij had van haar gehouden zoals hij nooit meer van een ander zou kunnen houden. Een maal een grote liefde in je leven was een mogelijk-heid die weinigen ten deel viel, twee maal was je spekkoper. Een herkansing voor een derde keer was er niet.

Voor haar verjaardag had hij een flesje body lotion Desert Flower gegeven. Hij wist toen niet dat binnen een jaar zijn eigen leven een woestijn zou zijn zonder bloemen en een flesje Desert Flower geen oplos-sing zou bieden.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.