Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 juli 2020, om 18:12 uur
Bekeken:
43 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
16 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Wat doen de Friese bestuurders? (deel 4)"


a. Ik heb gemerkt dat ik als Nederlander op het Friese platteland niet welkom was bij de politieke partij-en of de diverse kunstenaarsverenigingen. De voorman van de christelijke RPF wilde een expositie van mijn werk in het gemeentehuis te Bergum laten verbieden in 1983. Hij kreeg overigens geen steun van de gemeenteraad, zodat de tentoonstelling door ging.

Op zijn best wordt een Hollander in de Friese provincie min of meer getolereerd, maar niet geaccep-teerd. Men beschouwt je in wezen als een gevaarlijke concurrent en een baantjesjager in het cultu-rele circuit hetzij het najagen van een docentschap aan een opleiding van een academie of leraren opleiding waar menig student op houten klompen klossend door de gangen liepen in blauwe  over-alls met de bemoste pet op het melkboerenhondenhaar om de provinciale authenticiteit te beklem-tonen. Een dergelijk baantje als docent voor een klas heikneuters was echter het laatste wat ik zelf ambieerde.

b. Op dorpsniveau moest je maar eens je mond leren houden, zeiden ze regelmatig. Of je kon je aanpassen als klapvee óf je moest van de hooivorken brigade weg wezen. Zo kon ik geen lid worden van de Bildtse Kultuurkring, noch deel nemen aan exposities van die organisatie, sinds 2010 en werd geëxcommuniseerd door de breed uitgebouwde, gezette voorzitster Kirsten Zwijnenburg, die vanaf het begin haar antipathie demonsteerde omdat zij en haar echtgenoot nooit een schilderij verkoch-ten. In haar tuin staat een Boeddhabeeld om haar gratuïte vredelievendheid voor de buurt en de gehele Friese bevolking te demonstreren.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.