Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
27 april 2020, om 19:34 uur
Bekeken:
22 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik houd er niet van als men aandringt"


Jaren geleden constateerde hij al dat alles wat er met pen en penseel viel te bereiken, door hem, als genie van den beginne, al lang bereikt was. Sindsdien is hij dan ook definitief uitgeschilderd, maar beslist niet uitgepraat. Wel exposeert hij nog regelmatig zijn magistrale meesterwerken uit gevoerd in olieverf van de hoogste kwaliteit in dure galeries in de hoofdsteden van Europa.

Vanzelfsprekend niet op het platteland in Holland, daar heeft hij alleen maar dédain voor. Je hebt golf en je hebt boerengolf, dat mag wel zo zijn, maar je hebt geen kunst en boerenkunst, alhoe wel, als ik die doeken van Diederick K. of de onnozele overgesubisidIeerde Diep Friese collegaatjes van Fria bekijk…Een ontmoeting met de onstuitbare Fred van der Wal, die ook in Frankrijk zegt wat hij denkt en weet wat hij zegt, maar vooral weet wat hij wil en dat is toe vallig niet niks, want voor wie niets wil gaat toch de zon op en treedt een bijstandsuitkering in werking.

De artiest met een van zijn onafscheidelijke zonnebrillen is er heel duidelijk over. “ De mensen vinden zo’n donkere bril soms niet zo erg prettig, weet U. Ik houd er niet van als men aandringt om ‘m af te zetten, maar ik ben als goedgelovig gristenmens natuurlijk een uiterst flexibel, Bijbelvast man, vraag maar aan hen die regelmatig om mij heen staan en uitsluitend Ja knikken. Ik kom hier trouwens bij U binnen met een heldere doorzichtzonnebril, zo onge veer als een doorkijkbeha, gekocht op een jaarmarkt buiten het toeristenseizoen te Donzy, Frankrijk, een landstreek bekend om zijn optiese instrumenten van wereldnivo. Men slijpt hier tijdens lange, donkere winter avonden bij een olielamp de lenzen nog voor de vuist weg met de hand met carborun dumpoeder en bij hele sloten zelf gestookte malt wisky waar een normaal mens gezeten op een eiken houten fust na één slok al blind van wordt. En hoe ik dan zie wil ik U wel verklappen, namelijk als…affijn, laat ik het zwijgen er maar toe doen, acht jaar, want het is zó ongelóóflijk! Menig huwelijk duurt toch heel wat korter! Ik zie dan na een litertje of wat als…

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.